Interakcje Lokren 20 z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Betaksolol |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane |
| Podmiot odpowiedzialny | CHEPLAPHARM Arzneimittel GmbH |
| Kod ATC | C07AB05 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z preparatem, zwiększając ryzyko działań niepożądanych lub zmniejszając skuteczność leczenia.
Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z:
- floktafeniną (niesteroidowy lek przeciwzapalny)
- sultoprydem (lek stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych)
Niewskazane jest jednoczesne stosowanie z:
- amiodaronem (lek przeciwarytmiczny) – zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca
- glikozydami naparstnicy (lek stosowany w niewydolności serca) – ryzyko nadmiernego spowolnienia czynności serca
- fingolimodem (lek stosowany w stwardnieniu rozsianym)
W przypadku jednoczesnego stosowania diltiazemu i preparatu może wystąpić zwiększone ryzyko depresji czynności serca.
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z:
- halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi
- antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, werapamil, pochodne dihydropirydyny, np. nifedypina)
- lekami przeciwarytmicznymi (propafenon, chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
- baklofenem (lek zmniejszający napięcie mięśni)
- insuliną i sulfonamidami zmniejszającymi stężenie glukozy we krwi – może być konieczne częstsze kontrolowanie stężenia glukozy we krwi na początku leczenia
- lidokainą
- środkami kontrastującymi zawierającymi jod
- niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
- lekami o działaniu przeciwdepresyjnym (pochodne imipraminy)
- neuroleptykami (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychotycznych)
- kortykosteroidami, tetrakozaktydem
- meflochiną (lek stosowany w malarii)
- lekami sympatykomimetycznymi
- klonidyną
Przed planowanym zabiegiem operacyjnym, zarówno planowym jak i nagłym, należy poinformować lekarza anestezjologa o stosowaniu preparatu, gdyż może to mieć znaczenie dla wyboru metody znieczulenia.
U pacjentów z cukrzycą konieczne jest częstsze kontrolowanie stężenia glukozy we krwi na początku leczenia, ponieważ beta-blokery mogą maskować objawy hipoglikemii.
