Interakcje JUVIT D3 MAX z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Witamina D3 może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, co może wpływać na jej działanie lub skuteczność innych preparatów.

Leki moczopędne tiazydowe: Równoczesne stosowanie z niektórymi lekami moczopędnymi, takimi jak chlorotiazyd, zwiększa ryzyko hiperkalcemii (podwyższonego stężenia wapnia we krwi). Podczas równoczesnego podawania należy monitorować stężenie wapnia w surowicy.

Preparaty wapnia: Podczas równoczesnego podawania leków zawierających wapń należy monitorować stężenie wapnia w surowicy, aby uniknąć nadmiernego wzrostu kalcemii.

Leki przeciwpadaczkowe: Niektóre leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina, fenobarbital, fenytoina i prymidon, mogą zwiększać zapotrzebowanie na witaminę D3. Leki te przyspieszają metabolizm witaminy D, co może prowadzić do jej niedoboru.

Leki wiążące kwasy żółciowe: Cholestyramina, kolestypol czy neomycyna mogą zmniejszać wchłanianie witaminy D3 z przewodu pokarmowego. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania zaleca się zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego między przyjęciem tych leków a witaminą D.

Glikozydy nasercowe: Równoczesne podawanie witaminy D3 z glikozydami nasercowymi (np. digoksyna) może nasilić ich toksyczne działanie. Zwiększa się ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Wynika to z faktu, że hiperkalcemia potęguje działanie glikozydów.

Glikokortykosteroidy: Glikokortykosteroidy (np. prednizon, deksametazon) mogą osłabiać działanie witaminy D3 i wpływać negatywnie na metabolizm wapnia.

Inne preparaty zawierające witaminę D: Bez nadzoru lekarza nie należy stosować jednocześnie innych leków, suplementów diety ani innego rodzaju środków spożywczych zawierających witaminę D (cholekalcyferol), kalcytriol lub inne metabolity i analogi witaminy D. Jednoczesne stosowanie kilku źródeł witaminy D może prowadzić do przedawkowania.

U pacjentów z sarkoidozą istnieje ryzyko nadmiernego przekształcania cholekalcyferolu do aktywnych metabolitów. W razie potrzeby dawki powinny być zmniejszone, a pacjenci ściśle monitorowani pod względem stężenia wapnia w surowicy i w moczu.