Dawkowanie IPP - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Pantoprazol |
| Postać farmaceutyczna | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | Sandoz GmbH |
| Kod ATC | A02BC02 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie |
IPP podawany jest dożylnie we wstrzyknięciu trwającym od 2 do 15 minut. Lek przygotowuje i podaje wyłącznie wykwalifikowany personel medyczny – pielęgniarka lub lekarz. Pacjent nie podaje sobie tego leku samodzielnie.
Leczenie choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy oraz refluksowego zapalenia przełyku: Zalecana dawka dla dorosłych wynosi jedną fiolkę (40 mg pantoprazolu) na dobę.
Długotrwałe leczenie zespołu Zollingera-Ellisona i innych zaburzeń przebiegających z nieprawidłowym, nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego: Początkowa dawka wynosi dwie fiolki (80 mg pantoprazolu) na dobę. Lekarz może następnie dostosować dawkę w zależności od ilości wytwarzanego kwasu żołądkowego. Jeśli lekarz przepisał więcej niż dwie fiolki (80 mg) na dobę, pacjent otrzyma lek w dwóch równych dawkach podzielonych w ciągu doby. Lekarz może zalecić czasowe stosowanie dawki wynoszącej ponad 4 fiolki (160 mg) na dobę. W przypadkach wymagających szybkiego zmniejszenia wydzielania kwasu, początkowa dawka 160 mg (4 fiolki) powinna być wystarczająca.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby, powinien otrzymywać obniżoną dobową dawkę dożylną wynoszącą tylko 20 mg (pół fiolki). Lekarz będzie częściej kontrolował aktywność enzymów wątrobowych, a w przypadku zwiększenia ich aktywności należy przerwać podawanie leku.
Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania leku IPP u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących jego działania w tej grupie wiekowej.
Czas trwania leczenia zależy od wskazania klinicznego i ustala go lekarz prowadzący. Po osiągnięciu poprawy klinicznej i możliwości przyjmowania leków doustnie, leczenie dożylne zostaje zastąpione pantoprazolem w postaci tabletek.
