Skutki uboczne Gelaspan

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaChlorek potasu, Chlorek sodu, Dwuwodny chlorek wapnia, Sześciowodny chlorek magnezu, Trójwodny octan sodu, Żelatyna
Postać farmaceutycznaRoztwór do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyB. Braun Melsungen AG
Kod ATCB05AA06
ProceduraDCP
Kategorie

Jak każdy lek, Gelaspan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Stosowanie substytutów osocza wiąże się z niewielkim ryzykiem wystąpienia reakcji alergicznych, które w większości przypadków mają łagodny lub umiarkowany przebieg, ale w bardzo rzadkich przypadkach mogą być ciężkie. Reakcje takie występują częściej u pacjentów ze znanymi schorzeniami alergicznymi, takimi jak astma.

Działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji medycznej:

Rzadko (występują u więcej niż 1 na 1000 osób):

  • Reakcje alergiczne (anafilaktyczne/anafilaktoidalne) objawiające się trudnościami w oddychaniu, świszczącym oddechem, nudnościami, wymiotami, zawrotami głowy, poceniem się, uciskiem w klatce piersiowej lub gardle, bólem brzucha, obrzękiem karku i twarzy

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej infuzję należy natychmiast przerwać i rozpocząć odpowiednie leczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na alergen zwany galaktozo-α-1,3-galaktozą (alfa-gal), czerwone mięso (mięso ssaków) i podroby.

Pozostałe działania niepożądane:

Bardzo często (występują u więcej niż 1 na 10 osób):

  • Zmniejszenie ilości czerwonych krwinek i białka we krwi (efekt rozcieńczenia)

Często (występują u 1 do 10 na 100 osób):

  • Zaburzenia krzepliwości krwi i zwiększone krwawienie

Rzadko (występują u więcej niż 1 na 10 000 osób):

  • Przyspieszenie bicia serca (tachykardia)
  • Niskie ciśnienie krwi (hipotensja)
  • Gorączka, dreszcze

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • Złe samopoczucie, ból brzucha
  • Zmniejszenie stężenia tlenu we krwi, co może powodować zawroty głowy

Brak danych dotyczących różnic w działaniach niepożądanych u dzieci. Personel medyczny uważnie monitoruje stan pacjenta, szczególnie na początku infuzji, aby szybko wykryć i zareagować na ewentualne działania niepożądane.