Skutki uboczne Gelaspan
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Chlorek potasu, Chlorek sodu, Dwuwodny chlorek wapnia, Sześciowodny chlorek magnezu, Trójwodny octan sodu, Żelatyna |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | B. Braun Melsungen AG |
| Kod ATC | B05AA06 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Jak każdy lek, Gelaspan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Stosowanie substytutów osocza wiąże się z niewielkim ryzykiem wystąpienia reakcji alergicznych, które w większości przypadków mają łagodny lub umiarkowany przebieg, ale w bardzo rzadkich przypadkach mogą być ciężkie. Reakcje takie występują częściej u pacjentów ze znanymi schorzeniami alergicznymi, takimi jak astma.
Działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji medycznej:
Rzadko (występują u więcej niż 1 na 1000 osób):
- Reakcje alergiczne (anafilaktyczne/anafilaktoidalne) objawiające się trudnościami w oddychaniu, świszczącym oddechem, nudnościami, wymiotami, zawrotami głowy, poceniem się, uciskiem w klatce piersiowej lub gardle, bólem brzucha, obrzękiem karku i twarzy
W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej infuzję należy natychmiast przerwać i rozpocząć odpowiednie leczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na alergen zwany galaktozo-α-1,3-galaktozą (alfa-gal), czerwone mięso (mięso ssaków) i podroby.
Pozostałe działania niepożądane:
Bardzo często (występują u więcej niż 1 na 10 osób):
- Zmniejszenie ilości czerwonych krwinek i białka we krwi (efekt rozcieńczenia)
Często (występują u 1 do 10 na 100 osób):
- Zaburzenia krzepliwości krwi i zwiększone krwawienie
Rzadko (występują u więcej niż 1 na 10 000 osób):
- Przyspieszenie bicia serca (tachykardia)
- Niskie ciśnienie krwi (hipotensja)
- Gorączka, dreszcze
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Złe samopoczucie, ból brzucha
- Zmniejszenie stężenia tlenu we krwi, co może powodować zawroty głowy
Brak danych dotyczących różnic w działaniach niepożądanych u dzieci. Personel medyczny uważnie monitoruje stan pacjenta, szczególnie na początku infuzji, aby szybko wykryć i zareagować na ewentualne działania niepożądane.
