Interakcje Euthyrox N z innymi lekami

O wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach diety i preparatach ziołowych należy poinformować lekarza przed rozpoczęciem stosowania Euthyrox N. Lewotyroksyna może wchodzić w interakcje z wieloma substancjami, co może wpływać zarówno na jej skuteczność, jak i na działanie innych leków. Poniżej przedstawiono najważniejsze interakcje wymagające szczególnej uwagi.

Leki, na które Euthyrox N może wpływać:

Leki przeciwcukrzycowe: Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków stosowanych w leczeniu cukrzycy (insuliny, metforminy i innych doustnych leków hipoglikemizujących). Może to prowadzić do wzrostu stężenia glukozy we krwi. Z tego powodu szczególnie na początku terapii lewotyroksyną konieczne są częstsze kontrole poziomu cukru we krwi. Lekarz może zdecydować o konieczności zwiększenia dawki leku przeciwcukrzycowego.

Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny): Lewotyroksyna może nasilać działanie leków zmniejszających krzepnięcie krwi, takich jak warfaryna, acenokumarol. Zwiększa to ryzyko krwawień, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Konieczne są regularne kontrole parametrów krzepnięcia krwi (INR, czas protrombinowy), zwłaszcza na początku terapii. Lekarz może zmniejszyć dawkę leku przeciwzakrzepowego.

Leki wymagające zachowania odstępu czasowego w przyjmowaniu:

Leki wiążące kwasy żółciowe: Cholestyramina i kolestypol (stosowane w obniżaniu cholesterolu) mogą hamować wchłanianie lewotyroksyny z przewodu pokarmowego. Euthyrox N należy przyjmować 4-5 godzin przed zastosowaniem tych preparatów.

Leki zobojętniające, sukralfat, preparaty zawierające glin, żelazo lub wapń: Te substancje mogą znacząco osłabiać wchłanianie lewotyroksyny. Euthyrox N należy przyjmować co najmniej 2 godziny przed zastosowaniem tych preparatów. Dotyczy to między innymi leków zobojętniających kwas żołądkowy (zawierających sole glinu lub magnezu), sukralfatu (stosowanego w leczeniu wrzodów), preparatów żelaza oraz suplementów wapnia.

Leki osłabiające działanie Euthyrox N:

• Propylotiouracyl – lek przeciwtarczycowy
• Glikokortykosteroidy – leki przeciwzapalne i przeciwalergiczne (np. prednizon, deksametazon)
• Leki beta-adrenolityczne – stosowane w nadciśnieniu tętniczym i chorobach serca (np. propranolol, metoprolol)
• Sertralina – lek przeciwdepresyjny
• Sewelamer – lek wiążący fosforany u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek
• Inhibitory kinazy tyrozynowej – leki przeciwnowotworowe
• Chlorochina lub proguanil – leki przeciwmalaryczne
• Leki aktywujące enzymy wątrobowe: barbiturany (leki nasenne), karbamazepina (lek przeciwpadaczkowy), preparaty zawierające ziele dziurawca
• Leki estrogenowe – stosowane w hormonalnej terapii zastępczej lub antykoncepcji
• Inhibitory pompy protonowej – omeprazol, ezomeprazol, pantoprazol, rabeprazol, lansoprazol (zmniejszają wydzielanie kwasu żołądkowego, co może osłabiać wchłanianie lewotyroksyny)
• Orlistat – lek stosowany w leczeniu otyłości

Podczas stosowania tych leków może być konieczne zwiększenie dawki lewotyroksyny oraz częstsze monitorowanie funkcji tarczycy.

Leki nasilające działanie Euthyrox N:

• Salicylany – kwas acetylosalicylowy i pochodne (leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe)
• Dikumarol – lek przeciwzakrzepowy
• Furosemid w dużych dawkach (powyżej 250 mg) – lek moczopędny
• Klofibrat – lek obniżający stężenie lipidów we krwi

W tych przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki lewotyroksyny.

Inne istotne interakcje:

Orlistat: Jednoczesne stosowanie może powodować niedoczynność tarczycy lub pogorszenie kontroli istniejącej niedoczynności. Wymaga to szczególnie uważnego monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania.

Inhibitory proteazy (rytonawir, indynawir, lopinawir – leki przeciw HIV) oraz fenytoina (lek przeciwpadaczkowy) mogą wpływać na działanie lewotyroksyny. Konieczne jest monitorowanie poziomu hormonów tarczycy i ewentualna zmiana dawki.

Amiodaron (lek stosowany w zaburzeniach rytmu serca) zawiera jod i może wpływać na czynność tarczycy, zarówno powodując nadczynność, jak i niedoczynność tarczycy. Wymaga regularnego monitorowania funkcji tarczycy.

Środki kontrastowe zawierające jod: Przed wykonaniem badania diagnostycznego z podaniem środka kontrastowego zawierającego jod należy poinformować lekarza o stosowaniu lewotyroksyny, gdyż jod może wpływać na czynność tarczycy.

Biotyna: Jeśli pacjent przyjmuje biotynę (witamina H, B7, B8) lub preparaty zawierające biotynę (multiwitaminy, suplementy na włosy, skórę i paznokcie), musi poinformować o tym lekarza lub pracowników laboratorium przed wykonaniem badań hormonów tarczycy. Biotyna może wpływać na wyniki badań, powodując fałszywe zaniżenie lub zawyżenie wyników.

Zalecenia ogólne:

Ze względu na liczne interakcje, każde wprowadzenie nowego leku, zmiana dawkowania dotychczas przyjmowanych preparatów lub przerwanie ich stosowania powinny być zgłoszone lekarzowi prowadzącemu leczenie tarczycy. Może to wymagać modyfikacji dawki lewotyroksyny i wykonania dodatkowych badań kontrolnych. Szczególną ostrożność należy zachować przy samodzielnym stosowaniu leków dostępnych bez recepty oraz suplementów diety.