Interakcje Euphyllin long z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Teofilina wchodzi w liczne interakcje z innymi preparatami, co może wpływać na jej skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Teofilina nasila działanie:

• Innych leków zawierających ksantyny (np. teofilina w innych postaciach)
• β-sympatykomimetyków stosowanych w chorobach obturacyjnych płuc (np. salbutamol)
• Kofeiny i podobnych substancji
• Leków moczopędnych, takich jak furosemid

Skuteczność teofiliny może być zmniejszona u osób palących oraz podczas jednoczesnego przyjmowania:

• Aminoglutetymidu (stosowany w leczeniu nowotworów piersi)
• Barbituranów (np. fenobarbital, pentobarbital, prymidon)
• Fenytoiny, fosfenytoiny lub karbamazepiny (stosowane w leczeniu padaczki)
• Ryfampicyny i ryfapentyny (antybiotyki stosowane w leczeniu gruźlicy)
• Rytonawiru (stosowany w leczeniu zakażenia HIV)
• Sulfinpirazonu (stosowany w leczeniu dny moczanowej)
• Leków zawierających hiperycynę (produkty zawierające ziele dziurawca)

W takich przypadkach może być konieczne zwiększenie dawki teofiliny.

Zwiększone ryzyko przedawkowania i działań niepożądanych występuje podczas jednoczesnego stosowania z:

• α-interferonem (lek przeciwwirusowy i przeciwnowotworowy)
• Allopurynolem (stosowany w leczeniu dny moczanowej)
• Antybiotykami makrolidowymi (zwłaszcza erytromycyna, troleandomycyna)
• Chinolonami - inhibitorami gyrazy (zwłaszcza cyprofloksacyna, enoksacyna, pefloksacyna)
• Cymetydyną, etyntydyną lub ranitydyną (leki na zgagę i chorobę wrzodową)
• Disulfiramem (stosowany w chorobie alkoholowej)
• Doustnymi środkami antykoncepcyjnymi
• Febuksostatem (stosowany w dnie moczanowej)
• Fluwoksaminą (lek przeciwdepresyjny)
• Idrocylamidem (stosowany w bólach mięśni i stawów)
• Imiipenemem (antybiotyk β-laktamowy)
• Izoniązydem (stosowany w leczeniu gruźlicy)
• Lekami blokującymi kanały wapniowe (np. diltiazem, werapamil)
• Meksyletyną lub propafennonem (leki przeciwarytmiczne)
• Peginterferonem α-2 (lek stosowany w wirusowym zapaleniu wątroby)
• Propranololem (stosowany w nadciśnieniu i zaburzeniach rytmu serca)
• Szczepionkami przeciw grypie
• Tiabendazolem (lek przeciwpasożytniczy)
• Tyklopidyną (lek przeciwzakrzepowy)
• Zafirlukastem i zileutonnem (stosowane w leczeniu astmy)

W takich przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki teofiliny. Podczas jednoczesnego leczenia chinolonami zalecane jest częste kontrolowanie stężenia teofiliny. Działanie węglanu litu oraz β-adrenolityków może być osłabione w przypadku równoczesnego przyjmowania teofiliny. Podanie halotanu pacjentom przyjmującym teofilinę może prowadzić do ciężkich zaburzeń rytmu serca.