Dawkowanie Dysport - jak stosować?

Dysport jest podawany wyłącznie przez lekarza posiadającego odpowiednie przeszkolenie w zakresie stosowania toksyny botulinowej. Częstotliwość podawania zależy od rodzaju schorzenia i indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. Ważne: jednostki produktu Dysport są swoiste dla tego preparatu i nie są tożsame z jednostkami innych produktów zawierających toksynę botulinową, dlatego niedopuszczalne jest przeliczanie dawek między różnymi preparatami.

Preparat należy zużyć tylko dla jednego pacjenta i tylko podczas jednej sesji terapeutycznej. Przed podaniem należy prawidłowo przygotować roztwór poprzez rekonstytucję proszku w odpowiedniej objętości 0,9% roztworu chlorku sodu bez konserwantów.

Sposób przygotowania roztworu

Dla fiolki 300 jednostek:

• Dawka 500 jednostek w 1 ml: dodać 0,6 ml rozpuszczalnika
• Dawka 200 jednostek w 1 ml: dodać 1,5 ml rozpuszczalnika
• Dawka 100 jednostek w 1 ml: dodać 3 ml rozpuszczalnika

Dla fiolki 500 jednostek:

• Dawka 500 jednostek w 1 ml: dodać 1 ml rozpuszczalnika
• Dawka 200 jednostek w 1 ml: dodać 2,5 ml rozpuszczalnika
• Dawka 100 jednostek w 1 ml: dodać 5 ml rozpuszczalnika

Spastyczność ogniskowa kończyn dolnych u dzieci (od 2. roku życia)

Maksymalna całkowita dawka podczas jednej sesji terapeutycznej nie może przekraczać 1000 jednostek lub 30 j./kg masy ciała (należy wybrać mniejszą wartość). W przypadku podania w jedną kończynę dolną dawka nie może przekraczać 15 j./kg masy ciała. Całkowitą dawkę należy podzielić między dotknięte spastycznością mięśnie kończyn dolnych.

Zalecane dawkowanie dla poszczególnych mięśni:

• Brzuchaty łydki: 5-15 j./kg (do 4 miejsc iniekcji na mięsień)
• Płaszczkowaty: 4-6 j./kg (do 2 miejsc)
• Piszczelowy tylny: 3-5 j./kg (do 2 miejsc)
• Mięśnie kulszowo-goleniowe: 5-6 j./kg (do 2 miejsc)
• Mięśnie przywodziciele stawu biodrowego: 3-10 j./kg (do 2 miejsc)

Iniekcje powtarza się co 16-22 tygodnie lub w miarę potrzeb, jednak nie częściej niż co 12 tygodni. Maksymalna objętość w jednym miejscu wstrzyknięcia nie może przekraczać 0,5 ml.

Spastyczność ogniskowa kończyn górnych u dzieci (od 2. roku życia)

Przy jednostronnej iniekcji maksymalna dawka to 640 jednostek lub 16 j./kg masy ciała (mniejsza wartość). Przy obustronnej iniekcji maksymalna dawka to 840 jednostek lub 21 j./kg (mniejsza wartość).

Zalecane dawkowanie dla mięśni kończyny górnej:

• Mięsień ramienny: 3-6 j./kg (do 2 miejsc)
• Mięsień ramienno-promieniowy: 1,5-3 j./kg (1 miejsce)
• Mięsień dwugłowy ramienia: 3-6 j./kg (do 2 miejsc)
• Mięsień zginacz promieniowy nadgarstka: 2-4 j./kg (do 2 miejsc)
• Mięsień zginacz łokciowy nadgarstka: 1,5-3 j./kg (1 miejsce)
• Mięśnie zginające palce: 1-3 j./kg według szczegółowych zaleceń

Efekt leczenia utrzymuje się zwykle do 34 tygodni. Zabiegi powtarza się co 16-28 tygodni lub w miarę potrzeb, ale nie częściej niż co 16 tygodni.

Jednoczesne leczenie kończyn górnych i dolnych u dzieci

Jeśli podczas tej samej sesji konieczne jest leczenie zarówno kończyn górnych, jak i dolnych, całkowita dawka nie może przekraczać 1000 jednostek lub 30 j./kg masy ciała (mniejsza wartość). Ponowne jednoczesne leczenie należy rozważyć nie wcześniej niż po 12-16 tygodniach od poprzedniej sesji.

Nietrzymanie moczu z powodu neurogennej nadreaktywności wypieracza

Zalecana dawka to 600 jednostek. W przypadku niedostatecznej odpowiedzi lub ciężkiej postaci choroby można zastosować dawkę 800 jednostek. Preparat podaje się podczas cystoskopii jako 30 iniekcji do mięśnia wypieracza pęcherza moczowego (z pominięciem trójkąta pęcherza), po 0,5 ml w każde miejsce (głębokość około 2 mm).

Przygotowanie roztworu dla dawki 600 jednostek z fiolek 500 j.: Każdą z 2 fiolek rekonstytuwować w 2,5 ml rozpuszczalnika. Do pierwszej strzykawki 10 ml pobrać 1,5 ml z pierwszej fiolki, do drugiej – 1,5 ml z drugiej fiolki. Dodać do każdej strzykawki po 6 ml rozpuszczalnika. Uzyskuje się 2 strzykawki po 7,5 ml zawierające łącznie 600 jednostek.

Przygotowanie roztworu dla dawki 800 jednostek z fiolek 500 j.: Każdą z 2 fiolek rekonstytuwować w 2,5 ml rozpuszczalnika. Do każdej strzykawki 10 ml pobrać po 2 ml z odpowiedniej fiolki. Dodać do każdej strzykawki po 5,5 ml rozpuszczalnika. Uzyskuje się 2 strzykawki po 7,5 ml zawierające łącznie 800 jednostek.

Objawy powinny ustąpić w ciągu 2 tygodni, a poprawa może utrzymywać się do 48 tygodni. Leczenie można powtórzyć nie częściej niż co 12 tygodni.

Kurczowy kręcz szyi u dorosłych

Zazwyczaj pierwsza dawka wynosi 500 jednostek, podawana w dawkach podzielonych do 2-3 najaktywniejszych mięśni szyi. U osób ze znaczną niedowagą lub w podeszłym wieku można zastosować mniejszą dawkę. W trakcie kontynuacji leczenia dawki mogą być dostosowywane w zakresie 250-1000 jednostek. Maksymalna dawka to 1000 jednostek. Złagodzenie skurczu powinno nastąpić w ciągu 1 tygodnia. Iniekcje powtarza się co 12-16 tygodni.

Sposób przygotowania: rekonstytuwować fiolkę 300 j. w 0,6 ml lub fiolkę 500 j. w 1 ml rozpuszczalnika, aby uzyskać stężenie 500 jednostek w 1 ml.

Kurcz powiek i połowiczy kurcz twarzy u dorosłych

Pierwsza dawka to 40 jednostek na jedno oko: po 10 jednostek (0,05 ml) przyśrodkowo i bocznie w górną część oraz po 10 jednostek w dolną część mięśnia okrężnego oka. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 80 jednostek na oko, a maksymalnie do 120 jednostek na oko. Iniekcje powtarza się co około 12 tygodni.

Sposób przygotowania: rekonstytuwować fiolkę 300 j. w 1,5 ml lub fiolkę 500 j. w 2,5 ml rozpuszczalnika, aby uzyskać stężenie 200 jednostek w 1 ml.

Spastyczność kończyn górnych u dorosłych

Dawka wynosi 500-1000 jednostek, podzielona między dotknięte mięśnie ręki i ramienia. Zalecane dawki dla wybranych mięśni:

• Mięsień ramienny: 200-400 j.
• Mięsień dwugłowy ramienia: 200-400 j.
• Zginacze nadgarstka: 100-200 j. każdy
• Zginacze palców: 100-200 j. każdy
• Mięsień piersiowy większy, podłopatkowy, najszerszy grzbietu: 150-300 j. każdy

Złagodzenie skurczu powinno nastąpić w ciągu tygodnia. Iniekcje wykonuje się co 12-16 tygodni. W jedno miejsce nie należy podawać więcej niż 1 ml.

Spastyczność kończyn dolnych u dorosłych

Zazwyczaj stosuje się dawkę 1500 jednostek, podzieloną między mięśnie kończyny dolnej. Zalecane dawkowanie dla wybranych mięśni:

• Mięsień płaszczkowaty: 300-550 j. (2-4 miejsca)
• Brzuchaty łydki (głowy): 100-450 j. każda (1-3 miejsca)
• Piszczelowy tylny: 100-250 j. (1-3 miejsca)
• Zginacze palców/palucha: 50-200 j. (1-2 miejsca)
• Prosty uda: 100-400 j. (1-3 miejsca)
• Kulszowo-goleniowe: 100-400 j. (1-3 miejsca)
• Przywodziciele: 50-300 j. według szczegółowych zaleceń

Wstrzyknięcia powtarza się co 12-16 tygodni. Maksymalna objętość w jednym miejscu to 1 ml.

Spastyczność kończyn górnych i dolnych u dorosłych

Jeśli w trakcie jednej sesji konieczne jest podanie leku zarówno w mięśnie kończyny górnej, jak i dolnej, dawka całkowita nie może przekraczać 1500 jednostek.

Nadmierna potliwość pach u dorosłych

Zalecana dawka początkowa to 100 jednostek na jeden dół pachowy (po 10 jednostek w 10 miejsc). Jeśli efekt jest niewystarczający, w kolejnym podaniu można zwiększyć dawkę do 200 jednostek na dół pachowy. Maksymalny skutek pojawia się około 2 tygodnie po iniekcji.

Sposób przygotowania: rekonstytuwować fiolkę 300 j. w 1,5 ml lub fiolkę 500 j. w 2,5 ml rozpuszczalnika, aby uzyskać stężenie 200 jednostek w 1 ml. Podaje się śródskórnie po uprzednim wykonaniu testu jodowo-skrobiowego.

Roztwór należy zużyć bezpośrednio po rekonstytucji. Po przygotowaniu można go przechowywać do 24 godzin w lodówce (2-8°C).