Interakcje Dulxetenon z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez recepty oraz preparatach ziołowych. Duloksetyna, główny składnik preparatu, występuje także w innych lekach stosowanych w leczeniu bólu w neuropatii cukrzycowej, depresji, lęku oraz nietrzymania moczu. Należy unikać jednoczesnego stosowania więcej niż jednego z tych leków, ponieważ może to prowadzić do przedawkowania duloksetyny.

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO):

Nie należy przyjmować preparatu jednocześnie z innym lekiem przeciwdepresyjnym, zwanym inhibitorem monoaminooksydazy (IMAO), lub w krótkim odstępie czasu (w ciągu 14 dni) po zaprzestaniu stosowania IMAO. Przykłady IMAO to moklobemid (lek przeciwdepresyjny) oraz linezolid (antybiotyk). Jednoczesne przyjmowanie IMAO z wieloma lekami wydawanymi na receptę, w tym z duloksetyną, może powodować ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane. Po odstawieniu IMAO musi upłynąć przynajmniej 14 dni, zanim rozpocznie się przyjmowanie duloksetyny. Zanim zacznie się przyjmowanie IMAO, musi upłynąć przynajmniej 5 dni od odstawienia duloksetyny.

Leki zwiększające stężenie serotoniny:

Tryptany (stosowane w leczeniu migreny), tramadol (lek przeciwbólowy), tryptofan (prekursor serotoniny), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – SSRI (np. paroksetyna, fluoksetyna), selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny – SNRI (np. wenlafaksyna), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, amitryptylina), petydyna (opioidowy lek przeciwbólowy), ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) oraz IMAO. Leki te zwiększają ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego – potencjalnie groźnego stanu objawiającego się niepokojem, omamami, utratą koordynacji, przyspieszonym biciem serca, podwyższoną temperaturą ciała, szybkimi zmianami ciśnienia krwi, wzmożonymi odruchami, biegunką, śpiączką, nudnościami i wymiotami. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów podczas stosowania tych leków jednocześnie z duloksetyną, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Leki powodujące senność:

Benzodiazepiny, silne leki przeciwbólowe (opioidy), leki przeciwpsychotyczne, fenobarbital oraz leki przeciwhistaminowe mogą nasilać działanie sedatywne duloksetyny, prowadząc do zwiększonej senności i pogorszenia sprawności psychomotorycznej.

Doustne leki przeciwzakrzepowe lub leki przeciwpłytkowe:

Leki, które rozrzedzają krew lub zapobiegają krzepnięciu krwi (np. warfaryna, acenokumarol, kwas acetylosalicylowy, klopidogrel) mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia podczas jednoczesnego stosowania z duloksetyną. Pacjenci przyjmujący takie leki powinni być szczególnie monitorowani pod kątem objawów krwawienia.

Leki metabolizowane przez cytochrom P450:

Fluwoksamina, cyprofloksacyna oraz enoksacyna mogą zwiększać stężenie duloksetyny we krwi, dlatego nie należy stosować tych leków jednocześnie z preparatem. Inne leki, które mogą wchodzić w interakcje z duloksetyną poprzez układ cytochromu P450, to niektóre leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpsychotyczne oraz inhibitory CYP1A2 i CYP2D6. Lekarz powinien być poinformowany o wszystkich przyjmowanych lekach, aby ocenić ryzyko interakcji.

Nie należy zaczynać ani przerywać stosowania innych leków, w tym leków sprzedawanych bez recepty i preparatów ziołowych, bez skontaktowania się z lekarzem prowadzącym.