Interakcje Dilizolen z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie leku Dilizolen z niektórymi innymi lekami może powodować poważne działania niepożądane, takie jak zmiany ciśnienia tętniczego krwi, temperatury ciała lub tętna. Z tego powodu należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub w ostatnim czasie.

Bezwzględne przeciwwskazania – Dilizolenu nie wolno przyjmować, jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 2 tygodni:

• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO): fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid – leki stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona

Leki wymagające szczególnej ostrożności – lekarz może zdecydować o zastosowaniu Dilizolenu, ale z wzmożonym monitorowaniem ciśnienia krwi i stanu ogólnego:

• Leki zmniejszające przekrwienie błon śluzowych: pseudoefedryna, fenylopropanolamina (stosowane w przeziębieniu i grypie)
• Leki stosowane w leczeniu astmy: salbutamol, terbutalina, fenoterol
• Leki przeciwdepresyjne: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, klomipramina, dosulepina, doksepina, imipramina, lofepramina) oraz inhibitory selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny – SSRI (cytalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina)
• Leki stosowane w leczeniu migreny: sumatryptan, zolmitryptan
• Leki stosowane w nagłych reakcjach alergicznych: adrenalina
• Leki podwyższające ciśnienie krwi: noradrenalina, dopamina, dobutamina
• Opioidy: petydyna (stosowana w leczeniu bólu o nasileniu od umiarkowanego do silnego)
• Leki stosowane w leczeniu zaburzeń lękowych: buspiron
• Leki przeciwzakrzepowe: warfaryna
• Antybiotyk ryfampicyna

Stosowanie niektórych leków, zwłaszcza przeciwdepresyjnych i opioidów, z lekiem Dilizolen może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego – stanu potencjalnie zagrażającego życiu. Objawy obejmują pobudzenie, dezorientację, majaczenie, sztywność, drżenie, zaburzenia koordynacji, napady drgawkowe, szybkie bicie serca, ciężkie trudności w oddychaniu oraz biegunkę.

Pacjenci przyjmujący leki zmniejszające stężenie sodu we krwi, takie jak niektóre diuretyki (hydrochlorotiazyd), powinni poinformować o tym lekarza ze względu na ryzyko hiponatremii. Decyzję o możliwości łączenia leków podejmuje zawsze lekarz po ocenie korzyści i ryzyka dla danego pacjenta.