Dawkowanie Desfluran Piramal - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Desfluran Piramal?

Desfluran Piramal jest podawany wyłącznie przez anestezjologa lub odpowiednio przeszkolony personel medyczny w warunkach kontrolowanego znieczulenia z pełnym monitorowaniem funkcji krążeniowo-oddechowych. Lek podaje się za pomocą waporyzatora specjalnie skalibrowanego do użytku z desfluranem, co pozwala na precyzyjne kontrolowanie stężenia podawanej pary.

U dorosłych pacjentów:

• Wprowadzenie do znieczulenia: Desfluran może być stosowany do indukcji znieczulenia, choć częściej pacjent najpierw otrzymuje dożylny lek znieczulający, a następnie podawana jest para desfluranu przez rurkę umieszczoną w drogach oddechowych. Rzadziej pacjent wdycha parę desfluranu przez maskę w celu wywołania snu.
• Podtrzymanie znieczulenia: Dawka dostosowywana jest indywidualnie w zależności od wieku, masy ciała, rodzaju zabiegu oraz odpowiedzi organizmu. Anestezjolog kontroluje ciśnienie tętnicze i częstość akcji serca oraz odpowiednio modyfikuje stężenie desfluranu w mieszaninie oddechowej.

U dzieci i niemowląt:

• Desfluran NIE jest stosowany do wprowadzania do znieczulenia z uwagi na wysokie ryzyko podrażnienia dróg oddechowych (kaszel, skurcz krtani, nadmierne wydzielanie śluzu).
• Podtrzymanie znieczulenia: U dzieci desfluran może być stosowany tylko do podtrzymywania znieczulenia po wcześniejszej indukcji innym środkiem znieczulającym. U dzieci poniżej 6 roku życia konieczna jest intubacja (założenie rurki dotchawiczej).
• Podczas usuwania maski krtaniowej po znieczuleniu głębokim należy zachować ostrożność, aby uniknąć kaszlu lub skurczu krtani.

Wybudzanie ze znieczulenia: Po zakończeniu operacji anestezjolog przestaje podawać desfluran, pacjentowi podaje się czysty tlen. Wybudzenie następuje po kilku minutach. Ze względu na szybkie wybudzanie i spodziewany ból pooperacyjny, anestezjolog zazwyczaj podaje lek przeciwbólowy pod koniec zabiegu lub podczas wybudzania.

Modyfikacja dawkowania: Lekarz może zmniejszyć dawkę desfluranu u pacjentów z hipowolemią (małą objętością krwi), niedociśnieniem tętniczym lub osłabieniem ogólnym. U pacjentów z ryzykiem zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, chorobą niedokrwienną serca czy zaburzeniami rytmu serca konieczne jest szczególnie ostrożne dawkowanie i monitorowanie.