Interakcje Bunondol z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki mogą nasilać działania niepożądane Bunondol, a czasem powodować bardzo ciężkie reakcje.

W czasie przyjmowania leku nie należy bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem przyjmować innych leków, w szczególności:

Leki przeciwdepresyjne: moklobemid, tranylcypromina, cytalopram, escytalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina, duloksetyna, wenlafaksyna, amitryptylina, doksepina, trimipramina. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zespołu serotoninowego – choroby mogącej zagrażać życiu, objawiającej się mimowolnymi rytmicznymi skurczami mięśni, pobudzeniem, omamami, śpiączką, nadmierną potliwością, drżeniem, wzmożeniem odruchów, zwiększonym napięciem mięśniowym oraz gorączką powyżej 38°C.

Leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy:

• leki przeciwhistaminowe i przeciwwymiotne
• leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki)
• leki zwiotczające mięśnie
• leki stosowane w chorobie Parkinsona
• leki nasenne (np. fenobarbital)
• leki uspokajające, przeciwlękowe (np. diazepam, benzodiazepiny)
• pochodne fenotiazyny (np. promazyna, chloropromazyna)

Jednoczesne stosowanie tych leków zwiększa ryzyko senności, depresji oddechowej lub śpiączki mogących zagrażać życiu. Leczenie skojarzone należy brać pod uwagę jedynie wtedy, gdy nie są dostępne inne metody leczenia.

Leki przeciwpadaczkowe i przeciwbólowe: fenytoina, gabapentyna, pregabalina. Jednoczesne stosowanie Bunondol z gabapentynoidami może prowadzić do depresji ośrodka oddechowego, niedociśnienia, głębokiej sedacji, śpiączki lub zgonu.

Inne leki wymagające ostrożności:

• ryfampicyna, troleandomycyna (antybiotyki)
• środki antykoncepcyjne zawierające gestoden
• ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy)
• rytonawir (leki na HIV/AIDS)
• leki zmniejszające wydzielanie śliny

Pacjent powinien powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach oraz ściśle przestrzegać dawki przepisanej przez lekarza. Pomocne może okazać się powiadomienie krewnego lub bliskiego przyjaciela o możliwości wystąpienia niebezpiecznych objawów interakcji.