Fiasp - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Fiasp?

Fiasp jest insuliną szybkodziałającą zawierającą insulinę aspart, przeznaczoną do leczenia cukrzycy u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 1. roku życia. Preparat należy do grupy insulin przyjmowanych do posiłków i charakteryzuje się szczególnie szybkim początkiem działania – rozpoczyna obniżanie stężenia cukru we krwi szybciej niż inne insuliny przyjmowane do posiłków.

Lek stosowany jest w terapii cukrzycy typu 1 oraz cukrzycy typu 2, gdy organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny do prawidłowej kontroli poziomu glukozy we krwi. Głównym celem stosowania preparatu jest zapobieganie powikłaniom cukrzycy poprzez utrzymanie odpowiedniego stężenia cukru we krwi.

Charakterystyczną cechą leku Fiasp jest elastyczność w czasie podania – może być wstrzykiwany tuż przed rozpoczęciem posiłku (do 2 minut przed), z możliwością wykonania wstrzyknięcia do 20 minut po rozpoczęciu jedzenia. Ta właściwość jest szczególnie korzystna w sytuacjach, gdy nie ma pewności co do wielkości spożywanego posiłku, zwłaszcza u dzieci i młodzieży.

Działanie preparatu jest największe między 1. a 3. godziną po wstrzyknięciu, a całkowity czas działania wynosi od 3 do 5 godzin. Ze względu na szybki początek działania, po wstrzyknięciu leku hipoglikemia może pojawić się wcześniej w porównaniu z innymi insulinami przyjmowanymi do posiłków, co wymaga odpowiedniej czujności pacjenta.

Preparat zazwyczaj stosowany jest w skojarzeniu z insulinami o średnim lub długim czasie działania, które zapewniają podstawowe (bazowe) zapotrzebowanie na insulinę przez całą dobę. Fiasp dostarcza natomiast insulinę potrzebną do metabolizowania węglowodanów spożywanych podczas posiłków.

Lek dostępny jest w różnych postaciach farmaceutycznych dostosowanych do różnych metod podawania. W przypadku terapii za pomocą pompy insulinowej, preparat może pokrywać całkowite dobowe zapotrzebowanie na insulinę – zarówno bazowe, jak i doposiłkowe. Wszyscy pacjenci rozpoczynający terapię pompą insulinową powinni otrzymać szczegółowe przeszkolenie od lekarza lub pielęgniarki dotyczące obsługi urządzenia oraz postępowania w sytuacjach awaryjnych.

Aktualna ulotka leku Fiasp

Jaki jest skład Fiasp, jakie substancje zawiera?

Substancja czynna:

• Insulina aspart – 1 ml roztworu zawiera 100 jednostek insuliny aspart

Zawartość substancji czynnej w poszczególnych postaciach:

• FlexTouch (fabrycznie napełniony wstrzykiwacz): 300 jednostek w 3 ml roztworu
• Penfill (wkład do wstrzykiwacza wielokrotnego użytku): 300 jednostek w 3 ml roztworu
• Fiolka: 1000 jednostek w 10 ml roztworu
• PumpCart (wkład do pompy insulinowej): 160 jednostek w 1,6 ml roztworu

Substancje pomocnicze:

• Fenol
• Metakrezol
• Glicerol
• Octan cynku
• Disodu fosforan dwuwodny
• Chlorowodorek argininy
• Nikotynamid (witamina B3)
• Kwas solny (do dostosowania pH)
• Wodorotlenek sodu (do dostosowania pH)
• Woda do wstrzykiwań

Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego i wodnistego roztworu do wstrzykiwań. Zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, co oznacza że uznawany jest za produkt wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Fiasp?

Zastosowanie zbyt dużej ilości insuliny może spowodować za małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemię). Jest to poważny stan wymagający natychmiastowej reakcji.

Objawy małego stężenia cukru we krwi mogą pojawić się nagle i obejmują:

• Ból głowy
• Niewyraźna mowa
• Szybkie bicie serca
• Zimne poty i chłodna blada skóra
• Nudności
• Uczucie silnego głodu
• Drżenie, pobudzenie nerwowe lub niepokój
• Nienaturalne uczucie zmęczenia, osłabienia lub senności
• Stan splątania
• Upośledzenie koncentracji
• Krótkotrwałe zaburzenia widzenia

Postępowanie w przypadku przedawkowania:

Jeśli pacjent jest przytomny, powinien niezwłocznie zwiększyć stężenie cukru we krwi przyjmując 15-20 g łatwo przyswajalnych węglowodanów. Można spożyć tabletki z glukozą lub bogatą w cukier przekąskę, taką jak sok owocowy, słodycze lub ciastka. Zalecane jest ponowne zmierzenie stężenia cukru we krwi po 15-20 minutach oraz powtórzenie przyjęcia węglowodanów, jeśli stężenie cukru we krwi jest wciąż mniejsze niż 4 mmol/l.

Należy poczekać na ustąpienie objawów małego stężenia cukru we krwi lub do ustabilizowania stężenia, następnie kontynuować leczenie insuliną jak dotychczas.

W przypadku utraty przytomności:

Osoby z otoczenia pacjenta powinny wiedzieć, jak postępować w sytuacji kryzysowej. Jeśli pacjent straci przytomność, należy:

• Obrócić go na bok, aby zapobiec zadławieniu
• Natychmiast wezwać pomoc medyczną
• Nie podawać jedzenia ani picia ze względu na ryzyko zadławienia

Pacjent może szybciej odzyskać przytomność po wstrzyknięciu glukagonu przez osobę, która wie jak go podawać. Po odzyskaniu przytomności pacjent powinien niezwłocznie spożyć cukier lub przekąskę zawierającą cukier. Jeśli pacjent nie odzyskał przytomności po podaniu glukagonu, powinien być leczony w szpitalu.

Konsekwencje nieleczonej hipoglikemii:

Brak odpowiedniego leczenia bardzo małego stężenia cukru we krwi może spowodować uszkodzenie mózgu, krótko- lub długotrwałe, a w skrajnych przypadkach może prowadzić do śmierci. Należy koniecznie skontaktować się z lekarzem, jeśli nastąpił spadek stężenia cukru we krwi prowadzący do utraty przytomności, jeśli pacjentowi wstrzyknięto glukagon lub jeśli w ostatnim czasie wystąpiło kilkakrotnie za małe stężenie cukru we krwi.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Fiasp – czy mogę spożywać alkohol?

Po spożyciu alkoholu zapotrzebowanie na insulinę może się zmienić ze względu na zmniejszenie lub zwiększenie stężenia cukru we krwi. Alkohol może wpływać na metabolizm glukozy w organizmie w sposób nieprzewidywalny, co stwarza ryzyko zarówno hipoglikemii, jak i hiperglikemii.

Po spożyciu alkoholu należy zatem częściej niż zwykle monitorować stężenie cukru we krwi. Zwiększona częstotliwość pomiarów pozwala na odpowiednią reakcję w przypadku wystąpienia nieprawidłowych wartości glikemii.

Wpływ diety na dawkowanie:

Jeśli pacjent zamierza zmienić stosowaną dietę, powinien najpierw poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki, ponieważ zmiana diety może znacząco wpływać na zapotrzebowanie na insulinę. Zmiana ilości spożywanych węglowodanów, ich rodzaju oraz rozkładu w ciągu dnia wymaga często dostosowania dawkowania insuliny.

Czynniki wpływające na zapotrzebowanie na insulinę:

• Spożycie większego niż zwykle posiłku może zwiększyć zapotrzebowanie na insulinę
• Spożycie mniejszego posiłku lub pominięcie posiłku może prowadzić do hipoglikemii
• Zwiększenie ćwiczeń fizycznych zwykle zmniejsza zapotrzebowanie na insulinę
• Zmniejszenie aktywności fizycznej może zwiększyć zapotrzebowanie na insulinę

Pacjenci powinni zawsze mieć przy sobie produkty zawierające cukier na wypadek wystąpienia hipoglikemii. Zaleca się noszenie przy sobie tabletek z glukozą lub bogatych w cukier przekąsek.

Czy można stosować Fiasp w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku. Lek może być stosowany w ciąży, jednak podczas ciąży i po porodzie może być konieczna zmiana dawki insuliny.

Zapotrzebowanie na insulinę zwykle zmniejsza się w pierwszych 3 miesiącach ciąży i zwiększa się przez pozostałe 6 miesięcy. Ta zmienność wynika z naturalnych zmian hormonalnych i metabolicznych zachodzących w organizmie kobiety w ciąży.

Ścisła kontrola cukrzycy jest konieczna w okresie ciąży. Utrzymanie prawidłowego stężenia glukozy we krwi jest niezbędne dla prawidłowego rozwoju płodu oraz zapobiegania powikłaniom zarówno u matki, jak i dziecka. Unikanie małego stężenia cukru we krwi (hipoglikemii) jest szczególnie ważne dla zdrowia dziecka.

Po urodzeniu dziecka zapotrzebowanie na insulinę prawdopodobnie wróci do wartości sprzed okresu ciąży. Jednak każdy przypadek wymaga indywidualnej oceny i dostosowania dawkowania przez lekarza.

Karmienie piersią:

Brak ograniczeń dotyczących stosowania leku podczas karmienia piersią. Lek nie wpływa negatywnie na laktację ani na dziecko karmione piersią. Niemniej jednak, karmiące matki powinny pozostawać pod stałą kontrolą lekarską w celu monitorowania stężenia glukozy i ewentualnego dostosowania dawkowania insuliny.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)