Sulperazon - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Sulperazon?

Sulperazon to antybiotyk złożony, który łączy dwie substancje czynne – cefoperazon i sulbaktam – w stosunku 1:1. Cefoperazon należy do cefalosporyn trzeciej generacji, podczas gdy sulbaktam działa jako inhibitor beta-laktamaz, enzymów wytwarzanych przez bakterie w celu unieszkodliwiania antybiotyków. Takie połączenie pozwala na skuteczne działanie przeciwko drobnoustrojom, które rozwinęły mechanizmy oporności na same cefalosporyny.

Preparat stosuje się w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na cefoperazon. Obejmuje to zakażenia dróg oddechowych – zarówno górnych (takie jak zapalenie zatok, gardła), jak i dolnych (zapalenie oskrzeli, płuc). W terapii stosuje się go również przy zakażeniach układu moczowego, które mogą obejmować zarówno pęcherz moczowy (zapalenie pęcherza), jak i nerki (odmiedniczkowe zapalenie nerek).

Lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń wewnątrz jamy brzusznej, takich jak zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego czy zapalenie dróg żółciowych. Może być również podawany pacjentom z posocznicą – ciężkim, zagrażającym życiu zakażeniem układowym, w którym bakterie przedostają się do krwiobiegu. Sulperazon stosuje się także w zakażeniach tkanek miękkich i skóry, w tym ran pooperacyjnych i ran pourazowych.

Do wskazań należą również zakażenia kości i stawów, takie jak zapalenie szpiku kostnego czy septyczne zapalenie stawów. W ginekologii i położnictwie preparat znajduje zastosowanie w leczeniu stanów zapalnych w obrębie miednicy mniejszej, zapalenia błony śluzowej macicy oraz innych zakażeń dróg rodnych, w tym rzeżączki wywołanej przez bakterie z rodzaju Neisseria gonorrhoeae.

Ze względu na szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego wiele zakażeń może być leczonych wyłącznie tym lekiem. W niektórych przypadkach, szczególnie w ciężkich zakażeniach mieszanych lub gdy istnieje podejrzenie oporności bakteryjnej, lekarz może zalecić stosowanie preparatu razem z innymi antybiotykami, na przykład z aminoglikozydami. W takich sytuacjach konieczne może być monitorowanie czynności nerek w trakcie terapii skojarzonej.

Lek podawany jest wyłącznie w formie wstrzyknięć – dożylnych lub domięśniowych – co czyni go preparatem stosowanym głównie w warunkach szpitalnych, pod ścisłą kontrolą medyczną. Taka droga podania zapewnia szybkie osiągnięcie odpowiedniego stężenia antybiotyku we krwi i tkankach, co jest szczególnie istotne w ciężkich zakażeniach wymagających natychmiastowej interwencji.

Aktualna ulotka leku Sulperazon

Jaki jest skład Sulperazon, jakie substancje zawiera?

Substancjami czynnymi leku są cefoperazon i sulbaktam w stosunku 1:1. Każda fiolka preparatu zawiera te składniki w postaci soli sodowych.

Sulperazon 1 g (500 mg + 500 mg) zawiera:

• 500 mg cefoperazonu w postaci cefoperazonu sodowego (517 mg)
• 500 mg sulbaktamu w postaci sulbaktamu sodowego (547 mg)
• 67,1 mg sodu w każdej fiolce, co odpowiada 3,4% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu

Sulperazon 2 g (1000 mg + 1000 mg) zawiera:

• 1000 mg cefoperazonu w postaci cefoperazonu sodowego (1034 mg)
• 1000 mg sulbaktamu w postaci sulbaktamu sodowego (1094 mg)
• 134,2 mg sodu w każdej fiolce, co odpowiada 6,7% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu

Lek nie zawiera innych składników. Preparat dostępny jest w fiolkach z bezbarwnego szkła, zabezpieczonych silikonowym, szarym bromobutylowym korkiem pokrytym teflonem lub EFTE, zamykanym kapslem aluminiowym z plastikowym wieczkiem typu flip-off. Zawartość sodu w preparacie ma znaczenie dla pacjentów na diecie niskosodowej, szczególnie przy stosowaniu większych dawek lub dłuższym leczeniu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Sulperazon?

Po przedawkowaniu mogą wystąpić objawy neurologiczne, w tym drgawki. Ze względu na to, że lek jest podawany pod ścisłą kontrolą medyczną przez personel szpitalny, sytuacja przedawkowania jest mało prawdopodobna. W razie podejrzenia przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.

Zarówno cefoperazon, jak i sulbaktam są usuwane z organizmu podczas hemodializy. W przypadku przedawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek procedura ta może przyspieszyć eliminację składników leku z organizmu. Nie należy stosować żadnych środków we własnym zakresie – leczenie przedawkowania wymaga interwencji medycznej i monitorowania stanu pacjenta przez personel medyczny.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Sulperazon – czy mogę spożywać alkohol?

Alkohol jest bezwzględnie przeciwwskazany podczas leczenia tym preparatem oraz przez 5 dni po ostatnim podaniu leku. U pacjentów, którzy spożywali alkohol podczas terapii lub w ciągu 5 dni od zakończenia leczenia, obserwowano reakcję disulfiramową. Objawy tej reakcji obejmują:

• Zaczerwienienie twarzy
• Intensywne pocenie się
• Bóle głowy
• Tachykardię (przyspieszenie akcji serca powyżej 120 uderzeń na minutę)

Reakcja ta może być bardzo nieprzyjemna i potencjalnie niebezpieczna dla zdrowia. Dlatego przez cały okres terapii i co najmniej 5 dni po jej zakończeniu należy całkowicie unikać wszelkich napojów alkoholowych oraz produktów zawierających alkohol etylowy.

Jeśli chodzi o jedzenie, nie ma szczególnych ograniczeń dietetycznych, jednak pacjenci stosujący niepełnowartościową dietę, długotrwale odżywiani pozajelitowo lub z zaburzonym wchłanianiem pokarmu powinni być pod szczególną obserwacją lekarza. Cefoperazon może hamować krzepnięcie krwi, co w połączeniu z niedoborami żywieniowymi może zwiększać ryzyko krwawień.

Czy można stosować Sulperazon w okresie ciąży i karmienia piersią?

Preparat można stosować w ciąży jedynie wówczas, gdy w opinii lekarza oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Lek przenika przez barierę łożyskową, dlatego decyzję o jego zastosowaniu u kobiety w ciąży powinien podjąć lekarz po dokładnej ocenie sytuacji klinicznej.

W badaniach przedklinicznych na szczurach nie stwierdzono zaburzeń płodności. Jednak wyniki badań klinicznych dotyczące wpływu na płodność u mężczyzn i kobiet nie są dostępne. Kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny bezwzględnie poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Podczas karmienia piersią nie należy stosować tego leku, chyba że lekarz zaleci inaczej po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka. Jeśli terapia jest niezbędna, może być konieczne przerwanie karmienia piersią na czas leczenia. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia podczas stosowania preparatu podejmuje lekarz indywidualnie dla każdej pacjentki.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)