Dafiro HCT - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Dafiro HCT?

Dafiro HCT to trójskładnikowy preparat stosowany w kontroli wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek zawiera połączenie trzech substancji czynnych: amlodypiny, walsartanu oraz hydrochlorotiazydu, które współdziałają w obniżaniu podwyższonego ciśnienia krwi poprzez różne, uzupełniające się mechanizmy.

Amlodypina należy do grupy antagonistów wapnia i działa poprzez hamowanie przedostawania się jonów wapnia do ścian naczyń krwionośnych, co zapobiega skurczowi naczyń i prowadzi do ich rozszerzenia. Walsartan jest antagonistą receptora angiotensyny II - substancji naturalnie występującej w organizmie, która powoduje zwężenie naczyń krwionośnych. Poprzez blokowanie działania angiotensyny II, walsartan umożliwia rozluźnienie naczyń i obniżenie ciśnienia. Hydrochlorotiazyd to tiazydowy lek moczopędny, który zwiększa wydalanie moczu, co również przyczynia się do redukcji ciśnienia tętniczego.

Preparat przeznaczony jest dla pacjentów, których ciśnienie krwi jest już kontrolowane przez równoczesne stosowanie amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu, a przejście na jedną tabletkę zawierającą wszystkie trzy substancje może uprościć schemat leczenia i poprawić współpracę pacjenta w terapii. W wyniku połączonego działania wszystkich trzech składników dochodzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia tętniczego do wartości prawidłowych.

Lek jest dostępny w kilku konfiguracjach dawkowania, co pozwala lekarzowi na indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb konkretnego pacjenta. Długotrwałe utrzymywanie ciśnienia krwi w prawidłowym zakresie jest istotne dla zmniejszenia ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca czy udar mózgu.

Aktualna ulotka leku Dafiro HCT

Jaki jest skład Dafiro HCT, jakie substancje zawiera?

Preparat zawiera trzy substancje czynne: amlodypinę (w postaci bezylanu amlodypiny), walsartan oraz hydrochlorotiazyd. Lek dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania:

• 5 mg/160 mg/12,5 mg - każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu
• 10 mg/160 mg/12,5 mg - każda tabletka zawiera 10 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu
• 5 mg/160 mg/25 mg - każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu
• 10 mg/160 mg/25 mg - każda tabletka zawiera 10 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu
• 10 mg/320 mg/25 mg - każda tabletka zawiera 10 mg amlodypiny, 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu

Substancje pomocnicze występujące we wszystkich postaciach to: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza (typ 2910), makrogol 4000 oraz talk. Otoczka tabletek zawiera dodatkowo tytanu dwutlenek (E171), a niektóre warianty również barwniki: żelaza tlenek żółty (E172) i żelaza tlenek czerwony (E172).

Co zrobić w przypadku przedawkowania Dafiro HCT?

W razie przypadkowego zażycia zbyt dużej liczby tabletek należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Pacjent może wymagać opieki medycznej i hospitalizacji. Przedawkowanie może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, co objawia się zawrotami głowy, omdleniem, przyspieszonym lub nieprawidłowym biciem serca.

Charakterystycznym objawem może być również duszność spowodowana nadmiarem płynu gromadzącego się w płucach (obrzęk płuc), która może wystąpić nawet do 24-48 godzin po przyjęciu nadmiernej dawki. Inne możliwe objawy przedawkowania to: senność, zaburzenia świadomości, zaburzenia równowagi elektrolitowej (szczególnie obniżenie stężenia potasu), zaburzenia czynności nerek oraz nadmierna diureza.

W przypadku przedawkowania leczenie jest objawowe i podtrzymujące. W zależności od czasu, który upłynął od przyjęcia leku, może być zastosowane płukanie żołądka. Należy monitorować podstawowe funkcje życiowe, stężenie elektrolitów oraz funkcję nerek. Pacjent powinien być ułożony z uniesionymi kończynami dolnymi. W razie konieczności mogą być zastosowane płyny dożylne oraz leki zwiększające ciśnienie krwi.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Dafiro HCT – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas stosowania preparatu bezwzględnie nie należy spożywać grejpfruta ani pić soku grejpfrutowego. Grejpfrut zawiera substancje, które mogą zwiększyć stężenie amlodypiny we krwi, prowadząc do nieprzewidywalnego i nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. To ograniczenie dotyczy zarówno świeżych owoców, jak i przetworów.

Jeśli chodzi o alkohol, przed jego spożyciem należy skonsultować się z lekarzem. Napoje alkoholowe mogą potęgować hipotensyjne działanie leku, prowadząc do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Może to objawiać się zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniem lub uczuciem niestabilności. Kombinacja alkoholu z lekiem zwiększa również ryzyko upadków, szczególnie u osób starszych.

W zakresie diety nie ma szczególnych ograniczeń, jednak ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, który może wpływać na gospodarkę elektrolitową, wskazane jest:

• Utrzymywanie zrównoważonej diety bogatej w potas (o ile lekarz nie zaleci inaczej), obejmującej warzywa i owoce
• Ograniczenie spożycia soli kuchennej, co wspomaga działanie hipotensyjne leku
• Zapewnienie odpowiedniego nawodnienia organizmu, szczególnie w upalne dni, przy intensywnym wysiłku fizycznym lub w przypadku wymiotów i biegunki
• Ostrożność przy stosowaniu substytutów soli zawierających potas bez konsultacji z lekarzem

Tabletkę można przyjmować zarówno na czczo, jak i po posiłku, według własnych preferencji, zachowując jednak stałą porę przyjmowania leku każdego dnia.

Czy można stosować Dafiro HCT w okresie ciąży i karmienia piersią?

Preparat jest przeciwwskazany po trzecim miesiącu ciąży i zaleca się również unikanie jego stosowania we wczesnym okresie ciąży. W przypadku podejrzenia lub planowania ciąży należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza. Lekarz zazwyczaj zaleci przerwanie stosowania preparatu przed planowaną ciążą lub natychmiast po jej stwierdzeniu i przepisze alternatywny, bezpieczniejszy lek.

Stosowanie walsartanu po trzecim miesiącu ciąży może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku, prowadząc do uszkodzenia nerek płodu, zmniejszenia ilości płynu owodniowego, opóźnienia kostnienia czaszki oraz potencjalnie do śmierci płodu. Również amlodypina i hydrochlorotiazyd nie są zalecane w okresie ciąży ze względu na możliwe działania niepożądane dla płodu.

W okresie karmienia piersią stosowanie preparatu również nie jest zalecane. Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Brak wystarczających danych dotyczących przenikania walsartanu i hydrochlorotiazydu do mleka kobiecego, jednak ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia, zwłaszcza noworodka lub wcześniaka, lekarz powinien rozważyć alternatywne leczenie bardziej odpowiednie dla matek karmiących piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednią antykoncepcję podczas leczenia. W przypadku zajścia w ciążę w trakcie terapii, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem w celu zmiany leczenia na bezpieczniejsze dla rozwijającego się dziecka.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)