Biofuroksym - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Biofuroksym?

Biofuroksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn drugiej generacji, którego substancją czynną jest cefuroksym w postaci soli sodowej. Lek działa poprzez niszczenie bakterii wywołujących zakażenia, hamując syntezę ściany komórkowej drobnoustrojów. Mechanizm ten polega na blokowaniu enzymów odpowiedzialnych za budowę peptydog likanu, co prowadzi do osłabienia struktury bakterii i ich ostatecznego zniszczenia. Cefuroksym wykazuje szerokie spektrum działania bakteriobójczego, obejmujące zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne.

Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli oraz zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. W przypadkach ciężkich zakażeń klatki piersiowej lek podawany jest dożylnie lub domięśniowo, co zapewnia szybkie osiągnięcie terapeutycznego stężenia w organizmie. Stosowany jest również w terapii zakażeń górnych dróg oddechowych o ciężkim przebiegu, gdy leczenie doustne nie jest wystarczające.

Kolejnym istotnym wskazaniem są zakażenia układu moczowego, zarówno dolnego, jak i górnego odcinka. Cefuroksym penetruje skutecznie do tkanek układu moczowo-płciowego, co czyni go odpowiednim wyborem w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek, zapalenia pęcherza moczowego oraz powikłanych zakażeń układu moczowego. Lek jest stosowany w przypadkach, gdy patogeny wykazują oporność na antybiotyki pierwszego rzutu lub gdy stan pacjenta wymaga intensywnej terapii parenteralnej.

Biofuroksym znajduje również zastosowanie w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, w tym ropni, cellulitis, zakażeń ran pooperacyjnych oraz zakażonych owrzodzeń. W przypadkach zakażeń wewnątrzbrzusznych, takich jak zapalenie otrzewnej czy ropnie jamy brzusznej, preparat może być stosowany jako część terapii skojarzonej. Cefuroksym wykazuje dobrą penetrację do tkanek miękkich, co pozwala na osiągnięcie odpowiednich stężeń w miejscu zakażenia.

Istotnym obszarem zastosowania jest profilaktyka okołooperacyjna, czyli zapobieganie zakażeniom związanym z zabiegami chirurgicznymi. Lek podawany przed operacją, a następnie ewentualnie przez krótki okres po zabiegu, zmniejsza ryzyko rozwoju zakażenia miejsca operowanego. Jest to szczególnie ważne w chirurgii ortopedycznej, naczyniowej, jamy brzusznej oraz w zabiegach ginekologicznych i urologicznych, gdzie ryzyko zakażenia bakteryjnego jest podwyższone.

Preparat stosuje się u pacjentów dorosłych oraz w populacji pediatrycznej, w tym u noworodków, niemowląt i dzieci starszych. Wybór drogi podania – dożylnej lub domięśniowej – zależy od ciężkości zakażenia, lokalizacji procesu chorobowego oraz stanu klinicznego pacjenta. W przypadkach ciężkich lub zagrażających życiu zakażeń preferuje się drogę dożylną, która zapewnia najszybsze osiągnięcie terapeutycznych stężeń leku w osoczu.

Cefuroksym charakteryzuje się dobrą tolerancją i korzystnym profilem farmakokinetycznym, co pozwala na elastyczne dawkowanie dostosowane do masy ciała, wieku oraz funkcji nerek pacjenta. Lek jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki. Stosowanie preparatu powinno odbywać się zgodnie z wynikami badań mikrobiologicznych i testów antybiotykooporności, co zwiększa prawdopodobieństwo sukcesu terapeutycznego i ogranicza ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej.

Aktualna ulotka leku Biofuroksym

Jaki jest skład Biofuroksym, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest cefuroksym w postaci soli sodowej (cefuroximum natricum). Lek dostępny jest w czterech mocach, dostosowanych do różnych wskazań klinicznych i grup wiekowych pacjentów.

• Biofuroksym 250 mg – każda fiolka zawiera 250 mg cefuroksymu w postaci soli sodowej
• Biofuroksym 500 mg – każda fiolka zawiera 500 mg cefuroksymu w postaci soli sodowej
• Biofuroksym 750 mg – każda fiolka zawiera 750 mg cefuroksymu w postaci soli sodowej
• Biofuroksym 1,5 g – każda fiolka zawiera 1,5 g (1500 mg) cefuroksymu w postaci soli sodowej

Preparat nie zawiera substancji pomocniczych. Jest to czysta substancja czynna w postaci jałowego proszku, przeznaczonego do rozpuszczenia w odpowiednim rozpuszczalniku przed podaniem. Każda fiolka zawiera określoną ilość sodu jako część soli sodowej cefuroksymu: 250 mg – 14 mg sodu (0,7% maksymalnej dobowej dawki), 500 mg – 28 mg sodu (1,4% maksymalnej dobowej dawki), 750 mg – 42 mg sodu (2,1% maksymalnej dobowej dawki), oraz 1,5 g – 83 mg sodu (4,15% maksymalnej dobowej dawki). Informacja ta jest istotna dla pacjentów kontrolujących spożycie sodu w diecie.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Biofuroksym?

Przedawkowanie cefuroksymu może prowadzić do pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego, w tym do wystąpienia drgawek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, u których może dojść do kumulacji leku w organizmie. Objawy przedawkowania mogą obejmować również nudności, wymioty, zaburzenia równowagi oraz splątanie.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego oddziału pomocy doraźnej. Nie ma swoistej odtrutki – leczenie jest objawowe i podtrzymujące. W ciężkich przypadkach, szczególnie u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek, może być konieczne zastosowanie hemodializy lub dializy otrzewnowej w celu usunięcia nadmiaru leku z krwiobiegu. Stężenie cefuroksymu w surowicy można obniżyć poprzez hemodializę.

Ważne jest monitorowanie funkcji życiowych pacjenta, w tym ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca oraz funkcji nerek. W przypadku wystąpienia drgawek może być konieczne podanie leków przeciwdrgawkowych oraz zapewnienie właściwej wentylacji i utlenowania.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Biofuroksym – czy mogę spożywać alkohol?

Ponieważ Biofuroksym podawany jest dożylnie lub domięśniowo, pokarm nie wpływa bezpośrednio na wchłanianie leku, w przeciwieństwie do preparatów doustnych. Nie ma specjalnych ograniczeń dietetycznych związanych ze stosowaniem tego antybiotyku. Pacjent może spożywać zwykłe posiłki, chyba że lekarz zaleci inaczej ze względu na ogólny stan zdrowia lub chorobę podstawową.

Odnośnie spożywania alkoholu – chociaż cefuroksym nie wchodzi w bezpośrednią reakcję chemiczną z etanolem (nie wywołuje efektu disulfiramopodobnego), spożywanie alkoholu podczas leczenia zakażenia bakteryjnego jest odradzane. Alkohol może osłabiać układ odpornościowy, opóźniać proces gojenia oraz nasilać działania niepożądane, takie jak nudności, zawroty głowy czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Ponadto, w przypadku chorób wątroby lub nerek, alkohol może dodatkowo obciążać te narządy.

Zaleca się powstrzymanie od spożywania alkoholu w trakcie antybiotykoterapii oraz przez co najmniej 24-48 godzin po zakończeniu leczenia, aby umożliwić organizmowi pełną eliminację leku i regenerację.

Czy można stosować Biofuroksym w okresie ciąży i karmienia piersią?

Przed zastosowaniem leku w okresie ciąży lub karmienia piersią należy poinformować lekarza o swoim stanie. Cefuroksym przechodzi przez łożysko, jednak dotychczasowe dane kliniczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad rozwojowych u płodu. Lek może być stosowany w ciąży, jeśli lekarz uzna, że korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla dziecka. Cefalosporyny, w tym cefuroksym, należą do grupy antybiotyków uznawanych za relatywnie bezpieczne w okresie ciąży.

W przypadku karmienia piersią cefuroksym przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Chociaż nie odnotowano poważnych działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące ten antybiotyk, istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia zaburzeń flory bakteryjnej jelit u dziecka, takich jak biegunka lub kandydoza jamy ustnej. Lekarz oceni, czy korzyści ze stosowania leku u matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla niemowlęcia.

W niektórych przypadkach lekarz może zalecić czasowe przerwanie karmienia piersią na okres leczenia lub zastosowanie alternatywnego antybiotyku o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa w okresie laktacji.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)