Omnipaque - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Omnipaque?

Omnipaque to jodowy środek kontrastujący stosowany wyłącznie w diagnostyce obrazowej. Preparat zawiera substancję czynną joheksol, która poprawia widoczność struktur wewnętrznych organizmu podczas badań rentgenowskich. Środek kontrastujący działa poprzez zmianę właściwości radiologicznych tkanek, co pozwala na dokładniejszą wizualizację narządów, naczyń krwionośnych oraz innych struktur anatomicznych podczas różnorodnych procedur diagnostycznych.

W badaniach naczyniowych Omnipaque znajduje zastosowanie w kardioangiografii, umożliwiając obrazowanie serca i naczyń wieńcowych, oraz w arteriografii do wizualizacji tętnic różnych okolic ciała. Preparat stosuje się również w flebografii kończyn dolnych do oceny żył oraz w urografii do obrazowania układu moczowego, w tym nerek i dróg moczowych. W diagnostyce nowoczesnej szczególnie istotne jest zastosowanie w tomografii komputerowej (CT) u pacjentów dorosłych, gdzie środek kontrastujący znacząco poprawia jakość otrzymywanych obrazów.

Omnipaque podawany drogą podpajęczynówkową wykorzystuje się w mielografii – badaniu kanału kręgowego na różnych poziomach: lędźwiowym, piersiowym i szyjnym. Umożliwia to ocenę rdzenia kręgowego oraz korzeni nerwowych. Dodatkowo preparat znajduje zastosowanie w tomografii komputerowej zbiorników podstawy mózgu, co pozwala na dokładną diagnostykę schorzeń ośrodkowego układu nerwowego.

W obrazowaniu specjalistycznym lek stosuje się w artrografii do badania stawów, w endoskopowych procedurach takich jak wsteczna endoskopowa pankreatografia (ERP) i wsteczna endoskopowa cholangiopankreatografia (ERCP) do oceny dróg żółciowych i trzustkowych. Inne wskazania obejmują herniografię do diagnostyki przepuklin, histerosalpingografię do badania macicy i jajowodów, sialografię do obrazowania gruczołów ślinowych oraz badania przewodu pokarmowego po podaniu doustnym lub doodbytniczym.

Nowoczesnym zastosowaniem preparatu jest mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym (CEM) u pacjentów dorosłych. Metoda ta służy do oceny i wykrywania stwierdzonych lub podejrzewanych zmian w piersiach. Stanowi uzupełnienie standardowej mammografii, może być wykonywana łącznie z ultrasonografią lub jako alternatywa dla rezonansu magnetycznego (MRI) w sytuacjach, gdy występują przeciwwskazania do MRI lub brak jest możliwości wykonania tego badania. CEM pozwala na lepszą charakterystykę zmian ogniskowych w gruczole piersiowym dzięki uwidocznieniu różnic w unaczynieniu tkanek.

Preparat dostępny jest w trzech stężeniach jodu: 240 mg I/ml (odpowiada 518 mg joheksolu/ml), 300 mg I/ml (647 mg joheksolu/ml) oraz 350 mg I/ml (755 mg joheksolu/ml). Wybór odpowiedniego stężenia zależy od rodzaju wykonywanego badania, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Wyższe stężenia zapewniają lepszy kontrast obrazu, co jest szczególnie istotne w badaniach naczyniowych i kardiologii, podczas gdy niższe stężenia stosuje się w badaniach dróg moczowych czy procedurach podpajęczynówkowych.

Przed każdym badaniem z użyciem środka kontrastującego konieczne jest dokładne zebranie wywiadu dotyczącego wcześniejszych reakcji na środki jodowe, chorób współistniejących oraz przyjmowanych leków. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, tarczycy, chorobami serca oraz osoby z alergią w wywiadzie. Właściwe nawodnienie pacjenta przed podaniem preparatu i po nim stanowi istotny element zmniejszający ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza u osób z grupy ryzyka wystąpienia nefropatii kontrastowej.

Aktualna ulotka leku Omnipaque

Jaki jest skład Omnipaque, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu Omnipaque jest joheksol (Iohexolum). Jest to niejonowy, monomeryczny środek kontrastujący zawierający jod. Dostępne są trzy różne stężenia preparatu, które różnią się zawartością substancji czynnej:

• Omnipaque 240 mg I/ml: zawiera 518 mg joheksolu w 1 ml roztworu, co odpowiada 240 mg jodu na mililitr
• Omnipaque 300 mg I/ml: zawiera 647 mg joheksolu w 1 ml roztworu, co odpowiada 300 mg jodu na mililitr
• Omnipaque 350 mg I/ml: zawiera 755 mg joheksolu w 1 ml roztworu, co odpowiada 350 mg jodu na mililitr

Oprócz substancji czynnej preparat zawiera substancje pomocnicze, które zapewniają stabilność roztworu i odpowiednie pH. Do substancji pomocniczych należą: trometamol (związek organiczny służący do regulacji pH), sodu wapnia edetynian (związek chelatujący, który zwiększa trwałość preparatu), kwas solny (używany do ustalenia odpowiedniego pH roztworu) oraz woda do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik.

Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml, co oznacza że uznaje się go za produkt „wolny od sodu". Ta informacja jest istotna dla pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu w diecie. Roztwór ma postać bezbarwnej, przezroczystej cieczy dostępnej w fiolkach lub butelkach ze szkła bezbarwnego lub w butelkach z polipropylenu. Opakowania zamknięte są korkami z gumy chlorobutylowej lub bromobutylowej, zabezpieczonymi plastikową nakładką lub osłonką.

Podanie dożylne

Urografia u dorosłych:

• Stężenie 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml: 40-80 ml (w pojedynczych przypadkach można przekroczyć objętość 80 ml)

Urografia u dzieci poniżej 7 kg:

• Stężenie 240 mg I/ml: 4 ml/kg masy ciała (maksymalnie 40 ml)
• Stężenie 300 mg I/ml: 3 ml/kg masy ciała (maksymalnie 40 ml)

Urografia u dzieci powyżej 7 kg:

• Stężenie 240 mg I/ml: 3 ml/kg masy ciała (maksymalnie 40 ml)
• Stężenie 300 mg I/ml: 2 ml/kg masy ciała (maksymalnie 40 ml)

Flebografia kończyny dolnej: 20-100 ml na jedną kończynę (stężenie 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml)

Angiografia subtrakcyjna: 20-60 ml na wstrzyknięcie (stężenie 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml)

Mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym (CEM):

• Stężenie 300 mg I/ml: 1,5 ml/kg masy ciała
• Stężenie 350 mg I/ml: 1,3 ml/kg masy ciała

Tomografia komputerowa ze wzmocnieniem kontrastowym u dorosłych:

• Stężenie 240 mg I/ml: 100-250 ml
• Stężenie 300 mg I/ml: 100-200 ml
• Stężenie 350 mg I/ml: 100-150 ml
• Całkowita dawka jodu zwykle wynosi 30-60 g

Tomografia komputerowa ze wzmocnieniem kontrastowym u dzieci:

• Stężenie 240 mg I/ml: 2-3 ml/kg masy ciała (do 40 ml, w pojedynczych przypadkach można podać do 100 ml)
• Stężenie 300 mg I/ml: 1-3 ml/kg masy ciała (do 40 ml, w pojedynczych przypadkach można podać do 100 ml)

Podanie dotętnicze

Arteriografia łuku aorty: 30-40 ml na wstrzyknięcie (stężenie 300 mg I/ml)

Selektywna arteriografia mózgowa: 5-10 ml na wstrzyknięcie (stężenie 300 mg I/ml)

Aortografia: 40-60 ml na wstrzyknięcie (stężenie 350 mg I/ml)

Arteriografia udowa: 30-50 ml na wstrzyknięcie (stężenie 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml)

Kardioangiografia u dorosłych – lewa komora i pień aorty: 30-60 ml na wstrzyknięcie (stężenie 350 mg I/ml)

Kardioangiografia u dorosłych – selektywna arteriografia naczyń wieńcowych: 4-8 ml na wstrzyknięcie (stężenie 350 mg I/ml)

Kardioangiografia u dzieci: dawka zależna od wieku, masy ciała oraz patologii; maksymalnie 8 ml/kg masy ciała (stężenie 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml)

Angiografia subtrakcyjna: 1-15 ml na wstrzyknięcie (stężenie 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml); w zależności od miejsca podania czasami stosuje się większą objętość – do 30 ml

Podanie podpajęczynówkowe

Mielografia lędźwiowa i piersiowa (z dojścia lędźwiowego): 8-12 ml (stężenie 240 mg I/ml)

Mielografia szyjna (z dojścia lędźwiowego):

• Stężenie 240 mg I/ml: 10-12 ml
• Stężenie 300 mg I/ml: 7-10 ml

Mielografia szyjna (z dojścia szyjnego bocznego):

• Stężenie 240 mg I/ml: 6-10 ml
• Stężenie 300 mg I/ml: 6-8 ml

Cysternografia CT (z dojścia lędźwiowego): 4-12 ml (stężenie 240 mg I/ml)

Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, nie należy przekraczać całkowitej dawki jodu wynoszącej 3 g przy podaniu podpajęczynówkowym.

Badanie jam ciała

Artrografia:

• Stężenie 240 mg I/ml: 5-20 ml
• Stężenie 300 mg I/ml: 5-15 ml
• Stężenie 350 mg I/ml: 5-10 ml

ERP/ERCP: 20-50 ml (stężenie 240 mg I/ml)

Herniografia: 50 ml (stężenie 240 mg I/ml); dawka zależy od rozmiarów przepukliny

Histerosalpingografia:

• Stężenie 240 mg I/ml: 15-50 ml
• Stężenie 300 mg I/ml: 15-25 ml

Sialografia: 0,5-2 ml (stężenie 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml)

Badanie przewodu pokarmowego

Podanie doustne u dorosłych: dawkowanie indywidualne (stężenie 350 mg I/ml)

Podanie doustne u dzieci (przełyk):

• Stężenie 300 mg I/ml: 2-4 ml/kg masy ciała (maksymalnie 50 ml)
• Stężenie 350 mg I/ml: 2-4 ml/kg masy ciała (maksymalnie 50 ml)

Podanie doustne u wcześniaków: 2-4 ml/kg masy ciała; stosuje się stężenie 350 mg I/ml lub rozcieńcza się produkt wodą

Podanie doodbytnicze u dzieci: 5-10 ml/kg masy ciała (stężenie 140 mg I/ml lub rozcieńczyć wodą do stężenia 100-150 mg I/ml). Przykładowo: można rozcieńczyć produkt o stężeniu 240, 300 lub 350 mg I/ml wodą w stosunku 1:1 lub 1:2

Tomografia komputerowa przewodu pokarmowego – podanie doustne u dorosłych: 800-2000 ml przez odpowiedni okres czasu; produkt rozcieńczyć wodą kranową do stężenia około 6 mg I/ml (przykład: rozcieńczyć produkt o stężeniu 300 lub 350 mg I/ml wodą w stosunku 1:50)

Tomografia komputerowa przewodu pokarmowego – podanie doustne u dzieci: 15-20 ml/kg masy ciała otrzymanego roztworu (produkt rozcieńczyć wodą kranową do stężenia około 6 mg I/ml)

Tomografia komputerowa przewodu pokarmowego – podanie doodbytnicze u dzieci: dawkowanie indywidualne (produkt rozcieńczyć wodą kranową do stężenia około 6 mg I/ml)

Co zrobić w przypadku przedawkowania Omnipaque?

Badania przedkliniczne wskazują na duży margines bezpieczeństwa stosowania preparatu Omnipaque. Nie ustalono górnego limitu dawki w rutynowym podaniu donaczyniowym. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek objawowe przedawkowanie jest mało prawdopodobne, jeśli w określonym czasie nie została przekroczona dawka 2000 mg jodu na kilogram masy ciała. Jeśli podawane są duże dawki środka kontrastującego, na tolerancję preparatu przez nerki ma wpływ czas trwania zabiegu, przy czym okres półtrwania wynosi około 2 godzin.

Możliwe jest przypadkowe przedawkowanie preparatu u dzieci, szczególnie podczas kompleksowej angiografii przy wielokrotnym podawaniu środka kontrastującego o dużym stężeniu. W takich sytuacjach konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie stanu pacjenta oraz parametrów biochemicznych.

W przypadku przedawkowania należy wyrównać zaburzenia gospodarki wodnej i elektrolitowej. Przez trzy kolejne doby konieczne jest obserwowanie czynności nerek w celu wczesnego wykrycia ewentualnych zaburzeń. Jeśli zachodzi potrzeba, przedawkowany środek kontrastujący może być usunięty z organizmu metodą hemodializy. Należy pamiętać, że nie istnieje specyficzne antidotum dla preparatu Omnipaque.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia równowagi wodnoelektrolitowej oraz związane z tym dolegliwości. U pacjentów z grupy ryzyka, takich jak osoby z niewydolnością nerek, cukrzycą czy odwodnieniem, ryzyko powikłań po przedawkowaniu jest większe. Dlatego kluczowe znaczenie ma właściwe nawodnienie pacjenta przed badaniem i monitorowanie jego stanu po procedurze diagnostycznej.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Omnipaque – czy mogę spożywać alkohol?

Preparat Omnipaque nie wymaga specjalnych zaleceń dietetycznych w kontekście spożywania pokarmów i napojów. Ulotka produktu nie wskazuje bezpośrednio na interakcje z jedzeniem, piciem czy alkoholem. Nie ma specyficznych ograniczeń dotyczących diety po podaniu środka kontrastującego.

Kluczowe znaczenie ma jednak odpowiednie nawodnienie pacjenta przed podaniem preparatu oraz po nim. Właściwe nawodnienie zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, szczególnie związanych z nerkami. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z grupy ryzyka, takich jak osoby z cukrzycą, zaburzeniami czynności nerek, hiperurykemią, dysproteinemią czy paraproteinemią, a także niemowląt, małych dzieci, osób w podeszłym wieku oraz pacjentów w złym stanie ogólnym.

W przypadku pacjentów przyjmujących leki moczopędne istnieje zwiększone ryzyko odwodnienia, dlatego w pierwszej kolejności konieczne jest nawadnianie pacjenta i podawanie elektrolitów w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia ostrego uszkodzenia nerek.

Jeśli badanie wymaga specjalnego przygotowania przewodu pokarmowego (np. przy badaniach z podaniem środka kontrastującego drogą doustną lub doodbytniczą), lekarz udzieli szczegółowych instrukcji dotyczących diety przed badaniem. W przypadku badań endoskopowych, takich jak ERCP czy ERP, mogą obowiązywać standardowe zalecenia dotyczące pozostawania na czczo przed procedurą.

Czy można stosować Omnipaque w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży: Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania joheksolu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję, rozwój zarodka lub płodu, przebieg ciąży czy rozwój około- i pourodzeniowy. Niemniej jednak u kobiet w ciąży, jeśli to możliwe, należy unikać ekspozycji na promieniowanie rentgenowskie.

Przed zastosowaniem preparatu Omnipaque u kobiety w ciąży konieczne jest rozważenie korzyści i ryzyka. Należy ocenić, czy korzyści związane z badaniem radiologicznym przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Nie należy stosować preparatu u kobiet w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, a lekarz uzna badanie za niezbędne. Podczas rozważania korzyści oraz ryzyka należy wziąć pod uwagę nie tylko konieczność unikania ekspozycji płodu na promieniowanie, ale również wrażliwość gruczołu tarczowego płodu na jod.

U noworodków, które były narażone na jodowe środki kontrastowe in utero (w macicy), zaleca się monitorowanie czynności tarczycy. Niemowlęta mogą być narażone na działanie preparatu za pośrednictwem matki w czasie ciąży, dlatego po urodzeniu warto przeprowadzić badania kontrolne funkcji tarczycy.

W okresie karmienia piersią: Środek kontrastujący w niewielkich ilościach przenika do mleka kobiecego oraz w niewielkich ilościach jest wchłaniany przez jelita dziecka. Karmienie piersią może być kontynuowane w momencie, gdy środek kontrastujący podawany jest matce. W badaniu wykazano, że ilość joheksolu, która przeniknęła do mleka kobiecego po 24 godzinach od momentu podania, wyniosła 0,5% podanej dawki skorygowanej do masy ciała. Ilość joheksolu przyjętego przez dziecko w pierwszych 24 godzinach od momentu podania we wstrzyknięciu wynosi 0,2% dawki stosowanej u dzieci.

Odnotowano przypadki występowania przemijającej niedoczynności tarczycy u niemowląt karmionych piersią przez kobiety, którym wielokrotnie podawano preparat Omnipaque. Dlatego jeśli u matki karmiącej piersią konieczne jest wielokrotne podawanie środka kontrastującego, warto rozważyć monitorowanie czynności tarczycy u dziecka.

Ogólne działania niepożądane (wszystkie drogi podania)

Zaburzenia układu immunologicznego:

• Rzadko: nadwrażliwość (może być zagrażająca życiu lub śmiertelna) obejmująca duszność, wysypkę, rumień, pokrzywkę, świąd, reakcje skórne, zapalenie spojówek, kaszel, katar, kichanie, zapalenie naczyń, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, niekardiogenny obrzęk płuc
• Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna i (lub) anafilaktoidalna (może być zagrażająca życiu lub śmiertelna)
• Częstość nieznana: wstrząs anafilaktyczny i (lub) anafilaktoidalny (może być zagrażający życiu lub śmiertelny)

Zaburzenia układu nerwowego:

• Niezbyt często: ból głowy
• Bardzo rzadko: zaburzenia smaku (przemijające uczucie metalicznego posmaku), omdlenie wazowagalne

Zaburzenia serca:

• Rzadko: bradykardia

Zaburzenia naczyniowe:

• Bardzo rzadko: nadciśnienie, niedociśnienie

Zaburzenia żołądka i jelit:

• Niezbyt często: nudności
• Rzadko: wymioty, ból brzucha
• Bardzo rzadko: biegunka
• Częstość nieznana: powiększenie gruczołów ślinowych

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

• Często: odczucie gorąca
• Niezbyt często: nadmierne pocenie się, uczucie zimna, reakcje wazowagalne
• Rzadko: gorączka
• Bardzo rzadko: dreszcze

Działania niepożądane po podaniu donaczyniowym (dożylnym lub dotętniczym)

Zaburzenia układu krwionośnego i limfatycznego:

• Częstość nieznana: trombocytopenia

Zaburzenia endokrynologiczne:

• Częstość nieznana: nadczynność tarczycy, przemijająca niedoczynność tarczycy

Zaburzenia psychiczne:

• Częstość nieznana: uczucie splątania, pobudzenie, nerwowość, niepokój, dezorientacja

Zaburzenia układu nerwowego:

• Rzadko: zawroty głowy, niedowład, paraliż
• Bardzo rzadko: napady padaczkowe, zaburzenia świadomości, udar naczyniowy mózgu, otępienie, zaburzenia sensoryczne (w tym niedoczulica), parestezje, drżenie
• Częstość nieznana: amnezja, przemijające zaburzenia motoryczne (w tym zaburzenia mowy, afazja, dyzartria), encefalopatia po podaniu środka kontrastującego

Zaburzenia oka:

• Rzadko: zaburzenia widzenia (w tym diplopia, niewyraźne widzenie), światłowstręt
• Częstość nieznana: przemijająca ślepota korowa

Zaburzenia ucha i błędnika:

• Częstość nieznana: przemijająca utrata słuchu

Zaburzenia serca:

• Rzadko: zaburzenia rytmu serca (w tym zbyt wolna i zbyt szybka akcja serca)
• Bardzo rzadko: depresja układu krążenia lub niedokrwienie, zakrzepica lub zator po badaniu flebograficznym, zawał mięśnia sercowego, ból w klatce piersiowej
• Częstość nieznana: ciężkie powikłania kardiologiczne (zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie krążenia i oddechu), niewydolność serca, skurcz tętnicy wieńcowej, sinica

Zaburzenia naczyniowe:

• Bardzo rzadko: uderzenia gorąca
• Częstość nieznana: wstrząs, skurcz tętnicy, zakrzepowe zapalenie żył, zakrzepica żylna

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:

• Często: przemijające zmiany częstości oddychania, niewydolność oddechowa
• Rzadko: kaszel, zatrzymanie oddychania
• Bardzo rzadko: duszność
• Częstość nieznana: ciężkie objawy podmiotowe i przedmiotowe infekcji dróg oddechowych, obrzęk płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej, skurcz oskrzeli, skurcz krtani, bezdech, przyspieszenie i spłycenie oddechu, atak astmy

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

• Rzadko: wysypka, świąd, pokrzywka
• Częstość nieznana: pęcherzowe zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, nawrót łuszczycy, rumień, wykwity polekowe, złuszczanie skóry

Zaburzenia żołądka i jelit:

• Rzadko: biegunka
• Częstość nieznana: nasilenie się zapalenia trzustki

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

• Bardzo rzadko: bóle stawowe, osłabienie mięśni, skurcz mięśni szkieletowych, ból pleców

Zaburzenia nerek i dróg moczowych:

• Niezbyt często: ostre uszkodzenie nerek
• Częstość nieznana: zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

• Często: ból w części dystalnej (podczas obwodowej arteriografii)
• Niezbyt często: ból i uczucie dyskomfortu
• Rzadko: osłabienie (w tym złe samopoczucie, zmęczenie)
• Częstość nieznana: reakcje w miejscu podania

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach:

• Częstość nieznana: jodzica

Działania niepożądane po podaniu podpajęczynówkowym

Zaburzenia psychiczne:

• Częstość nieznana: uczucie splątania, pobudzenie, niepokój, dezorientacja

Zaburzenia układu nerwowego:

• Bardzo często: bóle głowy (mogą być ciężkie i długotrwałe)
• Niezbyt często: jałowe zapalenie opon mózgowych (w tym chemiczne zapalenie opon mózgowych)
• Rzadko: drgawki, zawroty głowy
• Częstość nieznana: odczyn oponowy, stan padaczkowy, zaburzenia mózgu (encefalopatia) po podaniu środka kontrastującego, zaburzenia ruchowe (w tym zaburzenia mowy), zaburzenia czucia

Zaburzenia oka:

• Częstość nieznana: przemijająca ślepota korowa, światłowstręt

Zaburzenia ucha i błędnika:

• Częstość nieznana: przemijająca utrata słuchu

Zaburzenia żołądka i jelit:

• Często: nudności, wymioty

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

• Rzadko: bóle szyi, bóle pleców
• Częstość nieznana: skurcz mięśni

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

• Rzadko: ból kończyn
• Częstość nieznana: stany w miejscu podania

Działania niepożądane po podaniu do jam ciała

Wsteczna endoskopowa cholangiopankreatografia:

• Często: zapalenie trzustki, wzrost aktywności amylazy we krwi

Podanie doustne:

• Bardzo często: biegunka
• Często: nudności, wymioty
• Niezbyt często: ból jamy brzusznej

Histerosalpingografia:

• Bardzo często: ból podbrzusza

Artrografia:

• Częstość nieznana: zapalenie stawów
• Bardzo często: ból

Herniografia:

• Częstość nieznana: ból po herniografii

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci

U przedwcześnie urodzonych niemowląt, noworodków i innych dzieci odnotowano przypadki występowania przemijającej niedoczynności tarczycy po podaniu środka kontrastującego. Przedwcześnie urodzone niemowlęta są szczególnie wrażliwe na działanie jodu. Częstość występowania niedoczynności tarczycy u pacjentów w wieku poniżej 3 lat, którzy byli narażeni na jodowe środki kontrastowe wynosiła od 1,3% do 15% w zależności od wieku badanych oraz dawki jodowego środka kontrastującego. U wszystkich dzieci w wieku poniżej 3 lat po ekspozycji na jodowe środki kontrastowe należy ocenić czynność tarczycy.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)