Interakcje Ambirix z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Antygen powierzchniowy hepatitis, Wirus hepatitis A |
| Postać farmaceutyczna | Lek Ambirix dopuszczony został do obrotu na podstawie tzw. procedury scentralizowanej (UE). |
| Podmiot odpowiedzialny | GlaxoSmithKline Biologicals S.A. |
| Kod ATC | J07BC20 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach i szczepionkach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o planowanych do stosowania (w tym preparatach bez recepty i ziołowych). Nie są dostępne dane dotyczące jednoczesnego podawania szczepionki Ambirix ze swoistymi immunoglobulinami przeciwko wirusowi WZW A lub B. Jednoczesne podawanie szczepionek jednoskładnikowych i immunoglobulin nie wpływa na odsetek osób uzyskujących serokonwersję, choć może skutkować niższymi mianami przeciwciał.
Badane interakcje z innymi szczepionkami:
- W drugim roku życia pierwsza dawka Ambirix może być podawana równocześnie ze skojarzoną szczepionką przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi acelularną, poliomyelitis inaktywowaną i Haemophilus influenzae typ b (DTPa-IPV+Hib) lub ze skojarzoną szczepionką przeciw odrze, śwince i różyczce. Odpowiedź immunologiczna dla wszystkich antygenów była zadowalająca przy zachowaniu różnych miejsc iniekcji.
- Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego podawania Ambirix z innymi szczepionkami niż wymienione powyżej. Nie zaleca się jednoczesnego podawania z innymi szczepionkami, z wyjątkiem sytuacji, gdy jest to niezbędnie konieczne.
Leki immunosupresyjne: U pacjentów poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu (np. chemioterapia, leki immunosupresyjne po przeszczepach) lub z niedoborami odporności należy liczyć się z możliwością nieotrzymania odpowiedniej odpowiedzi na szczepienie. W takich przypadkach lekarz może zalecić oznaczenie poziomu przeciwciał po szczepieniu i rozważyć podanie dodatkowych dawek szczepionki. U pacjentów dializowanych i z zaburzoną czynnością układu immunologicznego podstawowy cykl szczepienia może nie być wystarczający do osiągnięcia odpowiednich stężeń przeciwciał anty-HAV i anty-HBs.
Jednocześnie stosowane szczepionki powinny być zawsze podawane w oddzielne miejsca, najlepiej w różne kończyny. Jest to szczególnie ważne przy szczepieniach skojaronych w celu minimalizacji ryzyka lokalnych reakcji poszczepiennych i umożliwienia identyfikacji źródła ewentualnych działań niepożądanych.
