Diazidan - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Diazidan?

Diazidan to doustny lek hipoglikemizujący zawierający gliklazyd – substancję należącą do grupy pochodnych sulfonylomocznika. Lek przeznaczony jest do leczenia cukrzycy typu 2 (insulinoniezależnej) u osób dorosłych, u których modyfikacja stylu życia nie przynosi wystarczających rezultatów.

Mechanizm działania gliklazydu polega na stymulacji komórek beta trzustki do wydzielania insuliny, co prowadzi do obniżenia poziomu glukozy we krwi. Substancja czynna nasila wydzielanie insuliny w odpowiedzi na spożyty posiłek, co pomaga w utrzymaniu prawidłowego stężenia cukru. Dodatkowo gliklazyd może wpływać na tkankę obwodową, poprawiając wrażliwość na insulinę.

Lek stosuje się wyłącznie w przypadku cukrzycy insulinoniezależnej, gdy przestrzeganie samej diety, ćwiczenia fizyczne oraz zmniejszenie masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowego stężenia cukru we krwi. Diazidan nie jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 1 ani stanów ostrych, takich jak kwasica ketonowa, stan przedśpiączkowy lub śpiączka cukrzycowa.

Podczas stosowania preparatu konieczne jest regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi oraz hemoglobiny glikowanej (HbA1c), co pozwala na ocenę skuteczności leczenia. Terapia gliklazydem wymaga jednoczesnego przestrzegania zaleceń dietetycznych oraz systematycznej aktywności fizycznej. Ważne jest także osiągnięcie i utrzymanie prawidłowej masy ciała, co wspomaga kontrolę glikemii.

Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak metformina, inhibitory alfa-glukozydazy, tiazolidynediony, inhibitory DPP-IV, agoniści receptora GLP-1 czy insulina. Decyzję o wprowadzeniu terapii skojarzonej podejmuje lekarz na podstawie indywidualnej oceny pacjenta i stopnia kontroli glikemii.

Wskazaniem do zastosowania Diazidan jest również sytuacja, gdy pacjent z cukrzycą typu 2 nie osiąga zadowalającej kontroli metabolicznej pomimo modyfikacji stylu życia. Ważne jest, aby terapię rozpocząć możliwie wcześnie, gdy dietoterapia i wysiłek fizyczny przestają być wystarczające, co pozwala na zapobieganie rozwojowi powikłań naczyniowych cukrzycy.

Aktualna ulotka leku Diazidan

Jaki jest skład Diazidan, jakie substancje zawiera?

Każda tabletka leku Diazidan zawiera 80 mg gliklazydu jako substancję czynną odpowiedzialną za działanie hipoglikemizujące.

Pozostałe składniki preparatu (substancje pomocnicze) to:

• laktoza jednowodna – wypełniacz; pacjenci z nietolerancją laktozy powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem
• celuloza mikrokrystaliczna (E 460) – substancja wiążąca i wypełniająca
• powidon – środek wiążący ułatwiający formowanie tabletki
• karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) – środek rozpuszczający
• magnezu stearynian (E 572) – substancja poślizgowa ułatwiająca proces tabletkowania

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu".

Co zrobić w przypadku przedawkowania Diazidan?

Przedawkowanie leku Diazidan prowadzi do wystąpienia hipoglikemii (zbyt małego stężenia cukru we krwi). Objawy obejmują:

• silny ból głowy
• intensywne uczucie głodu
• nudności i wymioty
• zmęczenie, senność
• niepokój, agresywność
• osłabioną koncentrację i zmniejszony czas reakcji
• zaburzenia mowy lub widzenia
• drżenie, zawroty głowy
• pocenie się, wilgotną skórę
• szybkie lub nieregularne bicie serca

W przypadku dalszego obniżania się poziomu glukozy może wystąpić majaczenie, drgawki, utrata przytomności, płytki oddech, wolne bicie serca, a w skrajnych przypadkach śpiączka hipoglikemiczna.

Postępowanie w przypadku przedawkowania: Należy natychmiast spożyć cukier w dowolnej postaci – 4-6 kostek cukru, tabletki z glukozą, słodki sok lub osłodzoną herbatę. Po ustąpieniu ostrych objawów konieczne jest zjedzenie obfitej przekąski lub posiłku. Sztuczne słodziki nie są skuteczne w leczeniu hipoglikemii.

Jeśli pacjent jest nieprzytomny lub objawy nie ustępują po spożyciu cukru, należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe i skontaktować się z lekarzem. Nie należy podawać niczego doustnie osobie nieprzytomnej.

W razie przyjęcia zbyt wielu tabletek należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala, zabierając ze sobą opakowanie leku.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Diazidan – czy mogę spożywać alkohol?

Lek Diazidan można przyjmować z jedzeniem i bezalkoholowymi napojami. Co więcej, spożycie posiłku po zażyciu tabletek jest obowiązkowe, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia hipoglikemii.

Spożywanie alkoholu jest niezalecane podczas leczenia gliklazydem, ponieważ może zmieniać kontrolę cukrzycy w nieprzewidywalny sposób. Alkohol może nasilać działanie hipoglikemizujące leku, prowadząc do niebezpiecznego obniżenia poziomu glukozy we krwi, zwłaszcza gdy jednocześnie pomija się posiłki.

Podczas stosowania preparatu należy zachować regularność diety – ważne jest spożywanie regularnych posiłków, w tym śniadań, i nigdy nie pomijać ani nie opóźniać posiłków. Post lub nieregularne odżywianie zwiększa ryzyko hipoglikemii.

Jeśli pacjent zmienia dietę lub zwiększa aktywność fizyczną, a spożycie węglowodanów nie jest wystarczające, może wystąpić obniżenie poziomu cukru we krwi. W takich sytuacjach należy zawsze nosić przy sobie jakąś postać szybko wchłanialnego cukru (kostki cukru, tabletki z glukozą).

Czy można stosować Diazidan w okresie ciąży i karmienia piersią?

Nie zaleca się stosowania leku Diazidan w czasie ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

W stresujących sytuacjach, takich jak ciąża, lekarz może tymczasowo zmienić leczenie na terapię insuliną, która jest bezpieczniejszą opcją dla kobiet w ciąży z cukrzycą.

Nie wolno stosować leku Diazidan w okresie karmienia piersią. Jest to bezwzględne przeciwwskazanie do użycia preparatu. Karmiące matki z cukrzycą typu 2 wymagają alternatywnych metod leczenia – decyzję o odpowiedniej terapii podejmuje lekarz.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)