Polhumin R - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Polhumin R?

Polhumin R to preparat zawierający biosyntetyczną insulinę ludzką, produkowaną metodą rekombinacji DNA w bakteriach Escherichia coli. Jest to insulina identyczna z tą wytwarzaną naturalnie przez ludzką trzustkę, stosowana w terapii pacjentów z cukrzycą różnego typu.

Głównym wskazaniem do stosowania tego preparatu jest cukrzyca – stan chorobowy polegający na niezdolności trzustki do wytwarzania wystarczającej ilości insuliny lub niemożności jej prawidłowego wykorzystania przez organizm. Insulina jest hormonem odpowiedzialnym za regulację poziomu glukozy we krwi poprzez ułatwianie jej wchłaniania przez komórki i wykorzystania w procesach metabolicznych. Niedobór insuliny prowadzi do podwyższonego stężenia cukru we krwi (hiperglikemii), co w konsekwencji powoduje poważne powikłania zdrowotne.

Polhumin R należy do grupy insulin szybkodziałających, co oznacza, że jego działanie hipoglikemizujące (obniżające poziom cukru) rozpoczyna się już około 30 minut po podaniu podskórnym. Maksymalny efekt terapeutyczny obserwuje się po 1-3 godzinach od wstrzyknięcia, a całkowity czas działania preparatu wynosi około 8 godzin. Ten profil farmakokinetyczny czyni go odpowiednim do kontrolowania poziomu glukozy po posiłkach oraz w sytuacjach wymagających szybkiej interwencji metabolicznej.

Preparat stosuje się w długotrwałym leczeniu cukrzycy, zarówno typu 1 (insulinozależnej), jak i typu 2 (insulinoniezależnej), gdy inne metody terapeutyczne okazują się niewystarczające. Insulina szybkodziałająca znajduje również zastosowanie w stanach nagłych, takich jak kwasica ketonowa czy hiperglikemia wymagająca pilnej interwencji. Ze względu na swój szybki początek działania może być podawana bezpośrednio przed posiłkami lub w sytuacjach, gdy konieczne jest błyskawiczne obniżenie stężenia glukozy we krwi.

Mechanizm działania insuliny ludzkiej polega na naśladowaniu fizjologicznej funkcji hormonu wytwarzanego przez komórki beta wysp trzustkowych Langerhansa. Insulina wiąże się z receptorami na powierzchni komórek mięśniowych, wątrobowych i tłuszczowych, inicjując kaskadę reakcji biochemicznych prowadzących do zwiększonego wychwytu glukozy z krwi. Jednocześnie hamuje ona procesy glukoneogenezy (tworzenia glukozy w wątrobie) oraz glikogenolizy (rozkładu glikogenu). Ponadto insulina wpływa na metabolizm białek i tłuszczów, promując procesy anaboliczne w organizmie.

Zastosowanie Polhumin R wymaga indywidualnego dostosowania dawki do potrzeb każdego pacjenta. Decyzję o włączeniu insulinoterapii i doborze odpowiedniego schematu leczenia podejmuje lekarz na podstawie regularnego monitorowania stężenia glukozy we krwi i moczu, uwzględniając wiek pacjenta, stopień aktywności fizycznej, dietę oraz współistniejące schorzenia. Preparat dostępny jest we wkładach do wstrzykiwaczy wielokrotnego użytku, co ułatwia systematyczne podawanie leku i pozwala na precyzyjne dozowanie.

Aktualna ulotka leku Polhumin R

Jaki jest skład Polhumin R, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest biosyntetyczna wysokooczyszczona insulina ludzka (Insulinum humanum). Jeden mililitr roztworu zawiera 100 jednostek międzynarodowych (j.m.) insuliny ludzkiej, co odpowiada stężeniu 3,5 mg substancji czynnej. Wkład o pojemności 3 ml zawiera łącznie 300 j.m. insuliny rozpuszczalnej.

W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze zapewniające stabilność, jałowość i odpowiednie pH roztworu:

• Fenol – działa jako środek konserwujący, zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów w preparacie
• Glicerol – substancja poprawiająca właściwości fizykochemiczne roztworu
• Kwas solny (roztwór 0,1 mol/l) – stosowany do regulacji pH preparatu
• Sodu wodorotlenek (roztwór 0,1 mol/l) – służy do dostosowania odczynu roztworu
• Woda do wstrzykiwań – sterylna woda stanowiąca rozpuszczalnik

Preparat ma postać bezbarwnego, przezroczystego roztworu o pH w zakresie 6,9-7,8, zbliżonym do fizjologicznego odczynu płynów ustrojowych. Roztwór jest jałowy i przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego. Zawartość sodu w preparacie jest minimalna – poniżej 1 mmol (23 mg) na jednostkę dawkowania, co pozwala uznać go za produkt praktycznie wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Polhumin R?

Przedawkowanie insuliny prowadzi do hipoglikemii – nadmiernego obniżenia poziomu glukozy we krwi, co może stanowić poważne zagrożenie dla zdrowia i życia. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać do najbliższego szpitala.

Objawy hipoglikemii rozwijają się stopniowo i mogą obejmować:

• Nadmierne pocenie się i uczucie zimna
• Bladość skóry
• Uczucie głodu
• Kołatanie serca (tachykardia)
• Drżenie rąk i mięśni
• Niepokój i rozdrażnienie
• Bóle głowy
• Zaburzenia widzenia
• Trudności z koncentracją
• Osłabienie i zmęczenie

W cięższych przypadkach hipoglikemii mogą wystąpić:

• Zaburzenia orientacji i splątanie
• Nietypowe zachowanie
• Zaburzenia mowy
• Drgawki
• Utrata przytomności

Postępowanie w lekkiej i umiarkowanej hipoglikemii: Pacjent przytomny powinien natychmiast spożyć szybko wchłaniające się węglowodany – rozpuścić w wodzie 2-5 kostek cukru lub łyżeczek cukru, wypić szklankę słodkiego napoju, soku owocowego lub zjeść kilka cukierków. Po ustąpieniu objawów zaleca się spożycie posiłku zawierającego węglowodany złożone (np. pieczywo, ziemniaki), aby zapobiec ponownemu spadkowi glikemii. Zawsze należy mieć przy sobie cukier lub słodki napój na wypadek nagłego niedocukrzenia.

Postępowanie w ciężkiej hipoglikemii z utratą przytomności: Pacjentowi nieprzytomemu nie wolno podawać niczego doustnie ze względu na ryzyko zachłyśnięcia. Osoba przeszkolona powinna podać glukagon domięśniowo lub podskórnie. Pacjenta należy ułożyć na boku w pozycji bocznej ustalonej i natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. Po odzyskaniu przytomności pacjent powinien spożyć węglowodany. Jeśli po podaniu glukagonu pacjent nie odzyskuje przytomności, konieczne jest pilne podanie glukozy dożylnie w warunkach szpitalnych.

Nieleczona ciężka hipoglikemia może prowadzić do uszkodzenia mózgu (przejściowego lub trwałego) lub śmierci. W przypadku powtarzających się epizodów hipoglikemii lub trudności w rozpoznawaniu jej objawów należy koniecznie skonsultować się z lekarzem w celu modyfikacji dawkowania insuliny, diety lub schematu podawania leku.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Polhumin R – czy mogę spożywać alkohol?

Dieta odgrywa kluczową rolę w terapii cukrzycy i powinna być ściśle skoordynowana z dawkowaniem insuliny. Pacjenci stosujący Polhumin R powinni przestrzegać regularności posiłków – jadać o stałych porach i unikać pomijania posiłków, gdyż może to prowadzić do hipoglikemii.

Zasady żywienia podczas insulinoterapii:

• Należy spożywać posiłki o regularnych porach, dostosowanych do czasu działania insuliny
• Dieta powinna zawierać odpowiednią ilość węglowodanów, dostosowaną do dawki insuliny
• Zalecane są węglowodany złożone (produkty pełnoziarniste, warzywa) zamiast prostych cukrów
• Zmniejszenie zawartości cukrów w posiłku przy tej samej dawce insuliny może prowadzić do hipoglikemii
• Zwiększona aktywność fizyczna zwiększa zużycie glukozy i może wymagać modyfikacji dawki lub spożycia dodatkowych węglowodanów

Alkohol a insulinoterapia: Spożywanie alkoholu podczas leczenia insuliną wymaga szczególnej ostrożności. Alkohol etylowy nasila działanie hipoglikemizujące insuliny, zwiększając ryzyko niedocukrzenia. Alkohol hamuje glukoneogenezę w wątrobie – proces wytwarzania glukozy, który stanowi naturalną obronę organizmu przed hipoglikemią. W rezultacie po spożyciu alkoholu, szczególnie na czczo lub bez odpowiedniego posiłku, może dojść do niebezpiecznego spadku glikemii, który może wystąpić nawet kilka godzin po wypiciu alkoholu.

Jeśli pacjent decyduje się na spożycie alkoholu, powinien:

• Pić alkohol wyłącznie podczas lub po posiłku zawierającym węglowodany
• Unikać dużych ilości alkoholu
• Częściej kontrolować poziom glukozy we krwi
• Mieć przy sobie źródło szybko wchłanialnych węglowodanów
• Poinformować osoby w otoczeniu o stosowaniu insuliny i ryzyku hipoglikemii

Dodatkowo alkohol może osłabiać objawy ostrzegawcze hipoglikemii, utrudniając jej wczesne rozpoznanie. Najrozsądniejszym podejściem jest unikanie alkoholu lub jego spożywanie w minimalnych ilościach po konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Czy można stosować Polhumin R w okresie ciąży i karmienia piersią?

U kobiet z cukrzycą planujących ciążę lub będących w ciąży prawidłowa kontrola glikemii ma kluczowe znaczenie dla zdrowia matki i rozwoju płodu. Przed rozpoczęciem stosowania preparatu w okresie ciąży lub laktacji należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem.

Insulina w ciąży: Insulina ludzka nie przenika przez łożysko do krwi płodu, co czyni ją bezpieczną opcją terapeutyczną w leczeniu cukrzycy u kobiet w ciąży. Zarówno cukrzyca ciążowa, jak i cukrzyca przedciążowa wymagają starannego monitorowania i często insulinoterapii w celu utrzymania prawidłowych wartości glikemii.

Zmiany zapotrzebowania na insulinę podczas ciąży:

• I trymestr ciąży: zapotrzebowanie na insulinę zwykle się zmniejsza
• II i III trymestr ciąży: zapotrzebowanie na insulinę stopniowo wzrasta, w końcowym etapie ciąży może być około dwukrotnie większe niż przed ciążą
• Czas porodu: w momencie wystąpienia czynności porodowej zapotrzebowanie na insulinę zmniejsza się
• Okres połogu: po porodzie dawka insuliny zbliża się do dawki stosowanej przed ciążą

Te zmienne potrzeby insulinowe wymagają częstszego monitorowania glikemii i regularnych konsultacji lekarskich z możliwością elastycznego dostosowywania dawek. Niekontrolowana hiperglikemia w ciąży zwiększa ryzyko wad wrodzonych, powikłań porodowych i problemów zdrowotnych u noworodka.

Insulina podczas karmienia piersią: Insulina nie przenika do mleka matki, dlatego kobiety leczone insuliną mogą bezpiecznie karmić piersią. Jednak laktacja może wpływać na metabolizm glukozy i zapotrzebowanie energetyczne organizmu matki. W okresie karmienia piersią często konieczna jest modyfikacja dawki insuliny lub dostosowanie diety. Zaleca się regularne monitorowanie glikemii i konsultacje z lekarzem w celu optymalizacji terapii.

Kobiety w okresie rozrodczym przyjmujące insulinę powinny planować ciążę i dążyć do uzyskania optymalnej kontroli glikemii już przed poczęciem, co minimalizuje ryzyko powikłań zarówno dla matki, jak i dla rozwijającego się dziecka.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)