Cefazolin TZF - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Cefazolin TZF?

Cefazolin TZF to antybiotyk z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, który działa bakteriobójczo na drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę. Mechanizm działania leku polega na zahamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich śmierci. Preparat wykazuje aktywność wobec wielu bakterii Gram-dodatnich oraz wybranych bakterii Gram-ujemnych, co czyni go użytecznym w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych.

Lek stosuje się w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, w tym zapaleń oskrzeli i płuc wywołanych przez wrażliwe szczepy bakterii. Znajduje również zastosowanie w terapii zakażeń układu moczowo-płciowego, takich jak zapalenia nerek, pęcherza moczowego i cewki moczowej, a także zakażeń narządów płciowych. W przypadku ciężkich stanów septycznych lek może być stosowany w leczeniu posocznicy, czyli uogólnionej reakcji organizmu na zakażenie, która stanowi bezpośrednie zagrożenie życia.

Preparat jest skuteczny w terapii zakażeń skóry i tkanek miękkich, w tym ran pooperacyjnych, ropni i zapalenia tkanki podskórnej. Stosuje się go także w przypadku zakażeń kości i stawów, takich jak zapalenie kości i szpiku czy zapalenie stawów o etiologii bakteryjnej. W gastroenterologii lek znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń dróg żółciowych, w tym zapalenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych wewnątrzwątrobowych.

Ważnym wskazaniem do zastosowania Cefazolin TZF jest leczenie zapalenia wsierdzia, czyli zapalenia wewnętrznej warstwy serca lub zastawek sercowych, które może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych. Lek znajduje również szerokie zastosowanie w profilaktyce okołooperacyjnej – podawany jest przed zabiegami chirurgicznymi, w ich trakcie oraz po operacji, aby zapobiec rozwojowi zakażeń pooperacyjnych. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie w operacjach, przy których ryzyko zakażenia jest podwyższone, gdzie może być podawany przez 3-5 dni po zabiegu.

Decyzję o zastosowaniu cefazoliny podejmuje lekarz na podstawie rodzaju zakażenia, jego ciężkości oraz wrażliwości bakterii wywołujących chorobę. Ważne jest, aby terapia była prowadzona pod ścisłą kontrolą medyczną, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których konieczna może być modyfikacja dawkowania. Lek nie jest przeznaczony do samodzielnego stosowania i wymaga podania przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych.

Aktualna ulotka leku Cefazolin TZF

Jaki jest skład Cefazolin TZF, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest cefazolina w postaci soli sodowej. Jedna fiolka zawiera 1 g cefazoliny (w postaci cefazoliny sodowej). Jest to antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, który działa bakteriobójczo przez zahamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii.

Preparat nie zawiera substancji pomocniczych – fiolka zawiera wyłącznie czystą substancję czynną w postaci proszku. Jest to biały lub prawie biały proszek o właściwościach bardzo higroskopijnych, co oznacza, że łatwo pochłania wilgoć z otoczenia. Fiolka zawiera również 50,6 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej), co odpowiada 2,53% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych – informacja ta jest istotna dla pacjentów stosujących dietę niskosodową.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Cefazolin TZF?

W przypadku podejrzenia podania zbyt dużej dawki leku należy natychmiast poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę. Przedawkowanie cefazoliny może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, w tym zaburzeń neurologicznych takich jak drgawki, szczególnie u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek. Ponieważ lek jest podawany wyłącznie przez personel medyczny w warunkach kontrolowanych, ryzyko przedawkowania jest minimalne, jednak wymaga to czujności ze strony zespołu terapeutycznego.

W razie przedawkowania leczenie jest objawowe i wspomagające. Może być konieczne monitorowanie funkcji życiowych pacjenta, w tym czynności nerek, układu nerwowego oraz parametrów krzepnięcia krwi. U pacjentów hemodializowanych nadmiar cefazoliny może być usunięty podczas dializ, gdyż substancja jest częściowo dializowalna. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki – jeśli dawka została pominięta, należy skonsultować się z lekarzem w sprawie dalszego postępowania.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Cefazolin TZF – czy mogę spożywać alkohol?

W ulotce preparatu nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących interakcji leku z pokarmami. Ponieważ cefazolina jest podawana pozajelitowo (domięśniowo lub dożylnie), pokarm nie wpływa bezpośrednio na jej wchłanianie. Niemniej jednak pacjenci powinni stosować się do zaleceń lekarza dotyczących diety podczas hospitalizacji lub leczenia ambulatoryjnego.

Nie zamieszczono w dokumentacji bezpośrednich informacji o interakcji z alkoholem. Niemniej jednak podczas leczenia antybiotykami generalnie zaleca się unikanie spożywania alkoholu, ponieważ może on osłabiać odpowiedź immunologiczną organizmu oraz potencjalnie nasilać niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy nudności. Ponadto alkohol może obciążać wątrobę, która uczestniczy w metabolizmie wielu substancji, co może wpływać na przebieg leczenia zakażenia. Pacjenci powinni zawsze skonsultować się z lekarzem w sprawie spożywania alkoholu podczas terapii antybiotykowej.

Czy można stosować Cefazolin TZF w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża: Lek może być stosowany w okresie ciąży jedynie po dokładnym rozważeniu przez lekarza stosunku korzyści do ryzyka. Oznacza to, że cefazolina powinna być przepisywana kobietom w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Decyzję o zastosowaniu antybiotyku u kobiety ciężarnej podejmuje zawsze lekarz prowadzący, biorąc pod uwagę ciężkość zakażenia oraz dostępność alternatywnych metod leczenia.

Karmienie piersią: Nieznaczna ilość cefazoliny przenika do mleka matki. U niemowląt karmionych piersią może to potencjalnie spowodować reakcje alergiczne, biegunkę lub kandydozę (zakażenie drożdżakowe). W przypadku wystąpienia takich objawów u dziecka lekarz może zalecić wstrzymanie karmienia piersią na czas trwania leczenia matki. Kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii, aby omówić możliwości bezpiecznego karmienia lub konieczność jego czasowego przerwania. Jeśli pacjentka jest w ciąży, karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)