Dawkowanie Velmetia - jak stosować?

Dawkę leku Velmetia należy każdorazowo dostosować na podstawie aktualnego schematu leczenia oraz skuteczności i tolerancji, nie przekraczając maksymalnej zalecanej dawki dobowej wynoszącej 100 mg sitagliptyny. Lek należy przyjmować dwa razy na dobę podczas posiłku, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo rozstroju żołądka związanego z metforminą.

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥ 90 ml/min) z glikemią niedostatecznie wyrównaną podczas stosowania metforminy w monoterapii zwykle stosowana dawka początkowa powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sitagliptyny dwa razy na dobę (całkowita dawka dobowa 100 mg) oraz przyjmowanej już dawki metforminy.

W przypadku pacjentów już przyjmujących jednocześnie sitagliptynę i metforminę, Velmetia powinna być włączana do leczenia w dawce odpowiadającej przyjmowanym już dawkom obu leków. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia maksymalną tolerowaną dawką metforminy i pochodną sulfonylomocznika dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sitagliptyny dwa razy na dobę oraz dawki metforminy podobnej do już przyjmowanej. Może być konieczne obniżenie dawki pochodnej sulfonylomocznika w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii.

U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas skojarzonego leczenia maksymalną tolerowaną dawką metforminy i agonisty receptora PPAR gamma dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sitagliptyny dwa razy na dobę oraz dawki metforminy podobnej do już przyjmowanej. W przypadku skojarzonego leczenia insuliną i maksymalną tolerowaną dawką metforminy dawka powinna zapewniać dostarczanie 50 mg sitagliptyny dwa razy na dobę oraz dawki metforminy podobnej do już przyjmowanej. Może być konieczne obniżenie dawki insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii.

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥ 60 ml/min) nie ma konieczności dostosowania dawki. Przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć wartość GFR, a następnie kontrolować co najmniej raz na rok. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem dalszego pogorszenia czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku czynność nerek należy oceniać częściej, np. co 3–6 miesięcy.

U pacjentów z GFR 60-89 ml/min: maksymalna dawka dobowa metforminy wynosi 3000 mg, można rozważyć zmniejszenie dawki w reakcji na pogarszającą się czynność nerek; maksymalna dawka sitagliptyny wynosi 100 mg na dobę.

U pacjentów z GFR 45-59 ml/min: maksymalna dawka dobowa metforminy wynosi 2000 mg, dawka początkowa nie jest większa niż połowa dawki maksymalnej; maksymalna dawka sitagliptyny wynosi 100 mg na dobę.

U pacjentów z GFR 30-44 ml/min: maksymalna dawka dobowa metforminy wynosi 1000 mg, dawka początkowa nie jest większa niż połowa dawki maksymalnej; maksymalna dawka sitagliptyny wynosi 50 mg na dobę.

U pacjentów z GFR < 30 ml/min: metformina jest przeciwwskazana; maksymalna dawka sitagliptyny wynosi 25 mg na dobę.

Jeśli nie ma postaci Velmetia o odpowiedniej mocy, należy zastosować poszczególne składniki osobno zamiast produktu złożonego o ustalonej dawce. Wszyscy pacjenci powinni kontynuować zalecaną dietę o odpowiednim rozkładzie spożycia węglowodanów w ciągu dnia.