Ubretid - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Ubretid?

Ubretid to lek z grupy inhibitorów acetylocholinesterazy, który znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych schorzeń związanych z zaburzeniami funkcji mięśni gładkich oraz mięśni szkieletowych. Substancją czynną preparatu jest bromek distygminy, który działa poprzez hamowanie enzymu acetylocholinesterazy znajdującego się w zakończeniach nerwowych. Mechanizm ten prowadzi do zwiększenia stężenia acetylocholiny w szczelinie synaptycznej, co potęguje przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe.

Preparat wykazuje szczególną przydatność w trzech głównych obszarach terapeutycznych. Po pierwsze, znajduje zastosowanie w leczeniu neurogennych zaburzeń opróżniania pęcherza moczowego z hipotonią mięśnia wypieracza moczu. Stan ten występuje w przebiegu różnych chorób układu nerwowego, gdy dochodzi do zwiotczenia mięśnia pęcherza, co uniemożliwia prawidłowe opróżnianie tego narządu. Lek stosuje się jako element kompleksowego leczenia tego schorzenia.

Drugim istotnym wskazaniem są zaparcia atoniczne, czyli zaburzenia pasażu jelitowego spowodowane zwiotczeniem mięśniówki jelit. W tej sytuacji peristaltyka jelitowa jest osłabiona, co prowadzi do spowolnienia ruchu treści pokarmowej przez przewód pokarmowy i trudności w wypróżnianiu. Bromek distygminy zawart w preparacie pobudza aktywność mięśniówki jelit, przywracając prawidłowy rytm perystaltyczny.

Trzecim obszarem zastosowania jest leczenie wspomagające miastenii, znanej również jako Myasthenia gravis. Jest to choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się chorobliwym osłabieniem siły mięśniowej oraz zwiększoną męczliwością mięśni szkieletowych. W tym schorzeniu dochodzi do zaburzeń przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego na poziomie płytki motorycznej. Preparat, zwiększając dostępność acetylocholiny, pomaga poprawić siłę i wytrzymałość mięśni u osób z tym schorzeniem.

Charakterystyczną cechą preparatu jest jego opóźniony początek działania oraz długotrwały efekt terapeutyczny. Z tego powodu dawkowanie musi być ustalane indywidualnie, z uwzględnieniem ogólnego stanu pacjenta oraz wyjściowego stanu autonomicznego układu nerwowego. Zazwyczaj lek stosuje się rano na czczo, pół godziny przed śniadaniem, aby zapewnić optymalne wchłanianie substancji czynnej.

Należy podkreślić, że preparat wymaga ostrożności w stosowaniu i może być przepisywany wyłącznie przez lekarza, który dokładnie oceni wskazania oraz potencjalne przeciwwskazania do terapii. Indywidualne różnice w odpowiedzi pacjentów na lek sprawiają, że konieczne jest staranne monitorowanie efektów leczenia oraz ewentualne dostosowywanie dawkowania w trakcie terapii.

Aktualna ulotka leku Ubretid

Jaki jest skład Ubretid, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest bromek distygminy (Distigmini bromidum). Każda tabletka zawiera 5 mg tej substancji.

W skład preparatu wchodzą również substancje pomocnicze:

• Magnezu stearynian – substancja poślizgowa ułatwiająca proces produkcji tabletek
• Talk – substancja pomocnicza o właściwościach poślizgowych
• Skrobia kukurydziana – wypełniacz i środek wiążący
• Skrobia żelowana – środek wiążący poprawiający właściwości tabletek
• Laktoza jednowodna – wypełniacz nadający masę tabletce

Tabletki mają białą barwę, okrągły kształt i są obustronnie płaskie ze ściętymi krawędziami. Po jednej stronie znajdują się rowki umożliwiające podział tabletki na 4 równe części, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki. Po drugiej stronie widnieje oznakowanie „UB 5,0".

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Preparat zawiera laktozę jednowodną. Pacjenci, u których wcześniej stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania tego leku.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Ubretid?

Przedawkowanie preparatu może prowadzić do wystąpienia poważnych objawów określanych jako „przełom cholinergiczny", który stanowi stan zagrażający życiu i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej.

Główne objawy przedawkowania:

Najważniejszym objawem jest wyraźne osłabienie mięśniowe lub zwiększenie osłabienia mięśniowego u chorych na miastenię. Jeżeli ta sytuacja nie zostanie szybko rozpoznana, może dojść do zagrażającego życiu porażenia mięśniówki układu oddechowego.

Objawy muskarynowe (działanie na mięśnie gładkie i gruczoły):

• Obniżenie ciśnienia tętniczego i znaczna bradykardia (spowolnienie akcji serca)
• Ucisk w klatce piersiowej, świszczący oddech
• Zwiększone wydzielanie wydzieliny oskrzelowej połączone ze skurczem oskrzeli
• Nadmierne pocenie się i łzawienie
• Zwężenie źrenic i oczopląs (mimowolne ruchy gałek ocznych)
• Zwiększona perystaltyka jelit
• Mimowolne wypróżnienie i oddawanie moczu lub zwiększone parcie na mocz

Objawy nikotynowe (działanie na mięśnie szkieletowe i ośrodkowy układ nerwowy):

• Skurcze mięśni i drżenia mięśniowe
• Ataksja (zaburzenia koordynacji ruchowej)
• Drgawki i możliwa śpiączka
• Niewyraźna mowa
• Niepokój, pobudzenie i lęk

Postępowanie w przypadku przedawkowania:

W przypadku przekroczenia zalecanych dawek należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza lub udać do najbliższego szpitala. Postępowanie lecznicze polega na natychmiastowym odstawieniu preparatu i powolnym podawaniu dożylnym atropiny. Zależnie od częstości tętna, dawki atropiny można powtarzać w odstępach 2-4 godzin, aż do pojawienia się objawów łagodnego atropizmu (suchość w jamie ustnej, rozszerzenie źrenic).

Ważna diagnostyka różnicowa:

Konieczne jest rozróżnienie przełomu cholinergicznego od przełomu miastenicznego, który ma bardzo podobne objawy. Przełom miasteniczny wymaga natychmiastowego podania lub zwiększenia dawek leku, podczas gdy przełom cholinergiczny wymaga odstawienia preparatu i podania atropiny. Błędna diagnoza może prowadzić do pogorszenia stanu pacjenta.

Należy pamiętać, że działania niepożądane są często pierwszym objawem przedawkowania, dlatego każde nietypowe objawy podczas terapii powinny być zgłaszane lekarzowi.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Ubretid – czy mogę spożywać alkohol?

Preparat należy przyjmować na czczo, pół godziny przed śniadaniem, popijając niewielką ilością płynu. Ta zasada stosowania jest kluczowa dla prawidłowego wchłaniania substancji czynnej z przewodu pokarmowego.

Wpływ pokarmu na wchłanianie leku:

Wcześniejsze lub równoczesne spożycie pokarmów może znacząco zmniejszyć wchłanianie leku z przewodu pokarmowego. W przypadku, gdy znaczna część podanego preparatu nie wchłonie się do organizmu z powodu obecności pokarmu, bezwzględnie zabronione jest wyrównawcze przyjęcie leku w ciągu kilku następnych godzin. Takie postępowanie wiąże się z poważnym ryzykiem niekontrolowanej kumulacji substancji czynnej w organizmie, co może prowadzić do przedawkowania.

Zalecenia żywieniowe:

Po przyjęciu leku należy odczekać pół godziny przed spożyciem śniadania. W ciągu dnia nie ma szczególnych ograniczeń dietetycznych związanych ze stosowaniem preparatu, jednak należy pamiętać o regularności posiłków i unikaniu sytuacji, w których mogłoby dojść do przypadkowego przyjęcia dodatkowej dawki leku.

Alkohol:

Ulotka nie zawiera bezpośrednich informacji dotyczących interakcji preparatu z alkoholem. Należy jednak pamiętać, że lek działa na układ nerwowy i może powodować zawroty głowy, senność oraz inne objawy neurologiczne. Spożywanie alkoholu mogłoby nasilić te objawy oraz potencjalnie zakłócić działanie leku. Ze względu na brak jednoznacznych danych, przed spożyciem alkoholu podczas terapii zaleca się konsultację z lekarzem prowadzącym.

Płyny:

Lek należy popijać niewielką ilością płynu, najlepiej wody. Nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących spożywania płynów w ciągu dnia, jednak należy unikać jednoczesnego przyjmowania leku z dużą ilością napojów, które mogłyby wpłynąć na jego wchłanianie.

Należy bezwzględnie przestrzegać zalecenia przyjmowania leku na czczo i zachowania odpowiedniego odstępu czasowego przed posiłkiem, aby zapewnić optymalne wchłanianie substancji czynnej i uniknąć ryzyka przedawkowania związanego z próbami „nadrobienia" niedziałającej dawki.

Czy można stosować Ubretid w okresie ciąży i karmienia piersią?

Stosowanie w okresie ciąży:

Brak dostępnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu u kobiet w okresie ciąży. Ze względu na niewystarczające informacje na temat wpływu bromku distygminy na rozwój płodu, preparat nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży.

Kobiety w wieku rozrodczym planujące ciążę powinny poinformować o tym lekarza prowadzącego przed rozpoczęciem terapii. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania preparatu należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu omówienia dalszego postępowania i ewentualnej zmiany terapii na bezpieczniejszą alternatywę.

Stosowanie w okresie karmienia piersią:

Nie jest pewne, czy bromek distygminy przenika do mleka kobiecego. Ze względu na brak jednoznacznych danych dotyczących wydalania substancji czynnej z mlekiem matki oraz potencjalnego wpływu na karmione niemowlę, preparat nie należy stosować w czasie karmienia piersią.

Matki karmiące piersią, które wymagają leczenia preparatem, powinny rozważyć zaprzestanie karmienia piersią lub wybór alternatywnej metody leczenia po konsultacji z lekarzem. Decyzja powinna uwzględniać zarówno korzyści wynikające z karmienia piersią dla dziecka, jak i znaczenie terapii dla matki.

Zalecenia ogólne:

Każda kobieta w ciąży, karmiąca piersią, przypuszczająca że może być w ciąży lub planująca mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz prowadzący dokona indywidualnej oceny sytuacji klinicznej i pomoże wybrać najbezpieczniejszą opcję terapeutyczną, biorąc pod uwagę zarówno stan zdrowia matki, jak i bezpieczeństwo dziecka.

W przypadku bezwzględnej konieczności stosowania preparatu w okresie ciąży lub laktacji, decyzja taka musi być podjęta przez lekarza po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, a leczenie powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą medyczną.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)