Staveran - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Staveran?

Staveran to lek zawierający werapamil, substancję należącą do grupy antagonistów wapnia, która wpływa na przepływ jonów wapnia przez błony komórek mięśnia sercowego i naczyń krwionośnych. Mechanizm ten pozwala na kontrolowanie rytmu serca oraz rozszerzanie naczyń wieńcowych, co znajduje zastosowanie w różnych schorzeniach układu krążenia.

Lek stosuje się przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych, dzieci i młodzieży. Werapamil działa przez rozszerzenie naczyń krwionośnych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia i zmniejszenia obciążenia serca. Preparat znajduje również zastosowanie w profilaktyce i leczeniu choroby wieńcowej, w tym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej oraz dławicy Prinzmetala związanej ze skurczem tętnic wieńcowych.

Szczególnie istotne jest wykorzystanie preparatu u pacjentów po zawale mięśnia sercowego, którzy nie wykazują objawów niewydolności serca, a jednocześnie nie mogą stosować leków beta-adrenolitycznych. Werapamil pomaga w takich sytuacjach ustabilizować pracę serca i chronić mięsień sercowy przed dalszymi uszkodzeniami.

Kolejnym ważnym wskazaniem są zaburzenia rytmu serca, w tym napadowy częstoskurcz nadkomorowy oraz migotanie lub trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym. Lek wpływa na węzeł przedsionkowo-komorowy i zatokowo-przedsionkowy, wydłużając czas przewodzenia i normalizując częstość skurczów serca. Nie jest jednak przeznaczony dla pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White'a czy zespołem Lowna-Ganonga-Levine'a ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rytmu.

Werapamil oddziałuje na kanały wapniowe w komórkach mięśnia sercowego, zmniejszając kurczliwość serca oraz obciążenie następcze. U większości pacjentów ujemne działanie na kurczliwość jest równoważone przez spadek oporu naczyniowego, dzięki czemu nie dochodzi do pogorszenia wydolności serca. Preparat nie powoduje skurczu tętnic obwodowych i nie wpływa na całkowite stężenie wapnia we krwi.

Wieloletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają, że typowa dawka dobowa wynosi od 240 do 360 mg, choć w niektórych przypadkach może być zwiększona do 480 mg. Lek dostępny jest w trzech mocach – 40 mg, 80 mg oraz 120 mg – co pozwala na elastyczne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta. Mniejsza dawka 40 mg przeznaczona jest dla osób wymagających niższych dawek, takich jak pacjenci z niewydolnością wątroby lub w podeszłym wieku, podczas gdy wyższe moce stosuje się u osób wymagających większego nasycenia organizmu lekiem.

Aktualna ulotka leku Staveran

Jaki jest skład Staveran, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest werapamilu chlorowodorek (Verapamili hydrochloridum). W zależności od mocy, jedna tabletka powlekana zawiera:

• Staveran 40 mg: 40 mg werapamilu chlorowodorku
• Staveran 80 mg: 80 mg werapamilu chlorowodorku
• Staveran 120 mg: 120 mg werapamilu chlorowodorku

Wśród substancji pomocniczych znajdujących się w rdzeniu tabletki wymienić należy żelatynę, celulozę krystaliczną, laktozę jednowodną, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian, talk oraz skrobię ziemniaczaną. Zawartość laktozy różni się w zależności od mocy: tabletki 40 mg zawierają 22,50 mg, tabletki 80 mg – 45,00 mg, a tabletki 120 mg – 19,99 mg laktozy jednowodnej.

Otoczka tabletek składa się z hypromelozy, makrogolu 6000, tytanu dwutlenku oraz talku. W tabletkach 40 mg i 80 mg dodatkowo znajduje się barwnik – odpowiednio lak z żółcienią pomarańczową (E110) oraz żółcień pomarańczowa (E110), które nadają im charakterystyczny pomarańczowy kolor. Tabletki 120 mg zawierają żółcień chinolinową (E104), co sprawia, że są żółte. Te substancje barwiące mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych.

Pacjenci z nietolerancją laktozy powinni być świadomi obecności tego cukru w preparacie. Osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Staveran?

Przedawkowanie werapamilu może prowadzić do poważnych zaburzeń układu krążenia. Typowe objawy obejmują niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz (wolne bicie serca), zwolnienie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu, blok przedsionkowo-komorowy wysokiego stopnia oraz zatrzymanie akcji węzła zatokowego. Mogą również wystąpić hiperglikemia (podwyższony poziom cukru we krwi), osłupienie, kwasica metaboliczna oraz zespół ostrej niewydolności oddechowej.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. W ostrych przypadkach odnotowano zgony spowodowane przedawkowaniem, dlatego sytuacja wymaga pilnej interwencji medycznej.

Leczenie przedawkowania polega przede wszystkim na terapii podtrzymującej, dostosowanej indywidualnie do stanu pacjenta. W przypadku celowego przedawkowania przyjętego doustnie skutecznie stosuje się stymulację beta-adrenergiczną oraz podawanie wapnia (wapnia chlorku) drogą pozajelitową. W razie wystąpienia istotnego klinicznie niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia konieczne jest zastosowanie leków wazopresyjnych lub elektrostymulacji serca.

W przypadku asystolii (zatrzymania akcji serca) należy zastosować standardowe postępowanie resuscytacyjne, w tym stymulację beta-adrenergiczną (np. izoprenaliną), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli doszło do przedawkowania preparatu o przedłużonym uwalnianiu, pacjent powinien być hospitalizowany i obserwowany przez okres do 48 godzin ze względu na wolniejsze wchłanianie substancji czynnej. Werapamilu nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Staveran – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas stosowania leku należy unikać spożywania soku grejpfrutowego. Sok ten zwiększa stężenie werapamilu we krwi, co może nasilić działanie leku i ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Badania wykazały, że sok grejpfrutowy powoduje wzrost AUC (całkowitej ekspozycji na lek) R-werapamilu o około 49% oraz S-werapamilu o około 37%, a także zwiększenie maksymalnego stężenia we krwi odpowiednio o 75% i 51%.

Jeśli chodzi o alkohol etylowy, należy zachować szczególną ostrożność. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie z organizmu, co prowadzi do nasilenia działania alkoholu. Z tego powodu spożywanie napojów alkoholowych podczas leczenia jest niewskazane, ponieważ może to dodatkowo wpływać na zdolność reagowania i zwiększać ryzyko działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy niedociśnienie.

Pokarm nie wpływa na biodostępność werapamilu, dlatego tabletki można przyjmować w trakcie lub bezpośrednio po posiłku bez obawy o zmniejszenie skuteczności leku. Jednoczesne spożywanie jedzenia może nawet korzystnie wpływać na tolerancję preparatu przez przewód pokarmowy.

Czy można stosować Staveran w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża: Brak jest odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań dotyczących stosowania werapamilu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania na rozród, jednak wyniki badań na zwierzętach nie zawsze pozwalają przewidzieć reakcję u ludzi. Z tego powodu lek należy stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne i gdy potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko.

Werapamil przenika przez barierę łożyska i substancję tę wykrywano we krwi pępowinowej. Badania na zwierzętach wykazały, że bardzo wysokie dawki (znacznie przekraczające te stosowane u ludzi) mogły być letalne dla zarodka oraz opóźniały wzrost i rozwój płodu, prawdopodobnie z powodu działania niepożądanego u matek. Standardowe dawki nie wykazywały działania teratogennego.

Karmienie piersią: Werapamil oraz jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. Ograniczone dane od pacjentek przyjmujących lek doustnie i karmiących piersią wskazują, że względna dawka otrzymywana przez dziecko wynosi 0,1-1% dawki doustnej przyjętej przez matkę. Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt.

Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, werapamil można stosować w okresie laktacji jedynie wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki. W przypadku konieczności stosowania leku należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią lub zmianę terapii na bezpieczniejszą alternatywę.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)