Optiglobin - ulotka, wskazania, zamienniki

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaImmunoglobulina ludzka
Postać farmaceutycznaRoztwór do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyProthya Biosolutions Netherlands B.V.
Kod ATCJ06BA02
ProceduraMRP
Kategorie

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Optiglobin?

Optiglobin to preparat zawierający normalne ludzkie immunoglobuliny (IVIg), czyli przeciwciała, które naturalnie występują w ludzkiej krwi i stanowią kluczowy element układu odpornościowego. Immunoglobuliny to specjalne białka, które pomagają organizmowi rozpoznawać i neutralizować patogeny, takie jak bakterie i wirusy. Lek ten jest stosowany w dwóch głównych obszarach terapeutycznych: w terapii zastępczej, gdy organizm pacjenta nie wytwarza wystarczającej ilości własnych przeciwciał, oraz w immunomodulacji, gdzie pomaga regulować nadmierną lub nieprawidłową odpowiedź immunologiczną.

W ramach terapii zastępczej Optiglobin jest przeznaczony dla pacjentów z zespołami pierwotnego niedoboru odporności – wrodzonymi zaburzeniami, w których układ immunologiczny nie jest w stanie produkować wystarczającej ilości immunoglobulin. Dotyczy to pacjentów, którzy urodzili się z ograniczoną zdolnością lub całkowitą niezdolnością do wytwarzania przeciwciał. Preparat stosuje się także u osób z wtórnym niedoborem odporności, który może rozwinąć się w wyniku przebycia ciężkiej choroby lub po intensywnym leczeniu (np. chemioterapii), prowadzącym do potwierdzonego braku wytwarzania immunoglobulin. U tych pacjentów występują ciężkie lub nawracające zakażenia, które nie reagują na standardowe leczenie przeciwdrobnoustrojowe.

W obszarze immunomodulacji Optiglobin znajduje zastosowanie w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP) – zaburzenia, w którym układ odpornościowy niszczy własne płytki krwi, co prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawień. Lek jest szczególnie wskazany dla pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia lub przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi. Kolejnym wskazaniem jest zespół Guillaina-Barrégo, ostra choroba zapalna nerwów obwodowych, która powoduje postępujące osłabienie mięśni, a czasem nawet porażenie. Preparat stosuje się również w chorobie Kawasakiego, ostrej chorobie występującej głównie u małych dzieci, charakteryzującej się zapaleniem naczyń krwionośnych w całym organizmie.

Optiglobin jest również zarejestrowany w leczeniu przewlekłej zapalnej poliradikuloneuropatii demielinizacyjnej (CIDP) – przewlekłego zaburzenia immunologicznego, które atakuje nerwy obwodowe i prowadzi do powolnego postępującego osłabienia mięśni oraz drętwienia kończyn. Ostatnim wskazaniem jest wieloogniskowa neuropatia ruchowa (MMN), rzadkie zaburzenie o podłożu immunologicznym, które uszkadza nerwy ruchowe i powoduje postępujące, asymetryczne osłabienie mięśni, głównie w kończynach. W tych wszystkich stanach immunoglobuliny podane dożylnie pomagają przywrócić równowagę układu immunologicznego lub dostarczyć brakujące przeciwciała, co prowadzi do poprawy stanu klinicznego pacjenta.

Mechanizm działania Optiglobin jest złożony i zależy od wskazania. W terapii zastępczej lek dostarcza egzogenne immunoglobuliny, które zastępują brakujące przeciwciała i zapewniają ochronę przed zakażeniami. W immunomodulacji immunoglobuliny mogą działać przez różne mechanizmy: modulują aktywność komórek układu odpornościowego, blokują receptory prowadzące do niszczenia własnych tkanek, neutralizują autoreaktywne przeciwciała lub regulują produkcję cytokin zapalnych. Dzięki temu Optiglobin może być stosowany zarówno u pacjentów z niedoborami odporności, jak i u tych, u których układ odpornościowy działa nadmiernie lub nieprawidłowo, atakując własne tkanki organizmu.

Aktualna ulotka leku Optiglobin

Optiglobin - 100 mg/ml, Roztwór do infuzji (Immunoglobulinum humanum normale)

Potencjalne zamienniki - aktualnie dostępne leki z tymi samymi substancjami czynnymi

Legenda:

  • Te same substancje czynne - zawiera dokładnie te same substancje czynne
  • Zawiera dodatkowe substancje czynne - ma wszystkie substancje czynne z bazowego leku + dodatkowe (oznaczone +)
  • Częściowe podobieństwo - ma tylko część substancji czynnych z bazowego leku

Ważne: Leki o tych samych substancjach czynnych mogą znacząco różnić się między sobą pod względem:

  • Dawkowania i stężenia substancji czynnych
  • Substancji pomocniczych i składu powłoki
  • Formy farmaceutycznej (tabletki, kapsułki, syrop itp.)
  • Wskazań, przeciwwskazań i ostrzeżeń
  • Producenta i procesu wytwarzania
  • Ceny i dostępności
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku zawsze skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Nie zastępuj przepisanego leku innym bez konsultacji ze specjalistą. Widżet wyświetla maksymalnie 10 podobnych leków (potencjalnych zamienników), może by ich więcej.

Jaki jest skład Optiglobin, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu Optiglobin jest immunoglobulina ludzka normalna przeznaczona do podawania dożylnego. Jeden mililitr roztworu zawiera 100 mg immunoglobulin, z czego co najmniej 95% stanowi immunoglobulina klasy G (IgG). Jest to główna klasa przeciwciał odpowiedzialna za długotrwałą ochronę immunologiczną organizmu. Immunoglobuliny te są pozyskiwane z osocza krwi zdrowych dawców i przechodzą szereg procesów oczyszczania oraz inaktywacji wirusów, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo produktu.

Pozostałe składniki preparatu to glukoza (w postaci glukozy jednowodnej) oraz woda do wstrzyknięć. Lek zawiera 50 mg glukozy w jednym mililitrze, co odpowiada 5-procentowemu stężeniu glukozy w roztworze. Obecność glukozy pełni funkcję stabilizatora i nadaje produktowi odpowiednią osmolalność. Pacjenci z cukrzycą lub nietolerancją glukozy powinni być świadomi zawartości tego składnika, gdyż może on wpływać na poziom cukru we krwi, szczególnie przy podawaniu dużych dawek leku. Lek nie zawiera konserwantów ani innych substancji pomocniczych.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Optiglobin?

W przypadku otrzymania większej dawki Optiglobin niż zalecana, istnieje ryzyko przeciążenia organizmu płynami (hiperwolemia). Może to prowadzić do zwiększenia lepkości krwi (hiperwiskozytemia), co z kolei zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał serca lub udar mózgu. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów obciążonych czynnikami ryzyka, takimi jak podeszły wiek (powyżej 65 lat), niewydolność nerek, choroby serca, wątroby, cukrzyca, zaburzenia krzepnięcia, odwodnienie (hipowolemia), otyłość lub unieruchomienie.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast poinformować lekarza lub fachowy personel medyczny. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspomagające. Może obejmować monitorowanie parametrów życiowych, ocenę czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy), kontrolę bilansu płynów, ocenę parametrów krzepnięcia oraz ewentualne leczenie powikłań zakrzepowo-zatorowych. U pacjentów z czynnikami ryzyka konieczne może być spowolnienie lub przerwanie wlewu oraz zastosowanie odpowiedniego leczenia podtrzymującego. Nie należy stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki – w takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem i postępować zgodnie z jego instrukcjami.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Optiglobin – czy mogę spożywać alkohol?

W ulotce Optiglobin nie ma szczegółowych informacji dotyczących interakcji z pokarmami. Preparat jest podawany dożylnie w warunkach szpitalnych lub kontrolowanych, co minimalizuje bezpośredni wpływ diety na jego działanie. Niemniej jednak pacjenci powinni zapewnić odpowiednie nawodnienie przed i w trakcie leczenia, gdyż właściwe nawodnienie zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w szczególności ostrej niewydolności nerek oraz powikłań zakrzepowo-zatorowych. Zaleca się spożywanie wystarczającej ilości płynów, chyba że lekarz zaleci inaczej ze względu na stan kliniczny pacjenta.

Odnośnie spożywania alkoholu – nie ma bezpośrednich przeciwwskazań farmakologicznych do picia alkoholu podczas leczenia immunoglobulinami. Jednak należy pamiętać, że alkohol może osłabiać układ odpornościowy, prowadzić do odwodnienia oraz wpływać na ogólny stan zdrowia pacjenta. U osób leczonych z powodu niedoborów odporności lub chorób autoimmunologicznych spożywanie alkoholu może być szczególnie niekorzystne. Pacjenci powinni omówić kwestię spożywania alkoholu z lekarzem prowadzącym, który oceni indywidualną sytuację kliniczną i może zalecić ograniczenie lub całkowitą rezygnację z alkoholu podczas terapii.

Czy można stosować Optiglobin w okresie ciąży i karmienia piersią?

Bezpieczeństwo stosowania Optiglobin u kobiet w ciąży i karmiących piersią nie było przedmiotem kontrolowanych badań klinicznych. Niemniej jednak immunoglobuliny ludzkie są stosowane u kobiet ciężarnych i karmiących od wielu lat, a na podstawie długoletniego doświadczenia klinicznego nie przewiduje się szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój płodu ani na noworodka. Immunoglobuliny klasy IgG naturalnie przechodzą przez łożysko i są obecne w mleku matki, co stanowi naturalny mechanizm przenoszenia odporności biernej z matki na dziecko.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub planuje ciążę, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz oceni stosunek korzyści do ryzyka i podejmie decyzję o kontynuacji lub rozpoczęciu leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że podawanie Optiglobin kobietom w ciąży, zwłaszcza w połączeniu z oksytocyną podczas porodu, może zwiększać ryzyko wystąpienia hiponatremii (niskiego poziomu sodu we krwi), co może mieć niekorzystny wpływ na matkę i noworodka.

W przypadku karmienia piersią immunoglobuliny podane matce mogą przenikać do mleka matki, co jest naturalnym procesem fizjologicznym. Nie przewiduje się negatywnych skutków dla noworodków ani niemowląt karmionych piersią przez matki otrzymujące Optiglobin. Niemniej jednak decyzja o kontynuacji karmienia piersią podczas leczenia powinna być podjęta wspólnie z lekarzem, z uwzględnieniem korzyści z karmienia naturalnego oraz konieczności leczenia matki.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

Optiglobin - 100 mg/ml, Roztwór do infuzji (Immunoglobulinum humanum normale)