OLIMEL N12E

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest OLIMEL N12E?

OLIMEL N12E to emulsja do infuzji przeznaczona do dożylnego odżywiania pozajelitowego u dorosłych oraz dzieci powyżej 2. roku życia, gdy tradycyjne odżywianie doustne nie jest możliwe lub wystarczające.

Preparat stosuje się w sytuacjach, gdy pacjent nie może przyjmować pokarmu drogą przewodu pokarmowego lub gdy taka droga żywienia jest niewystarczająca dla zaspokojenia potrzeb organizmu. OLIMEL N12E dostarcza organizmowi kompletny zestaw substancji odżywczych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania, w tym aminokwasy stanowiące elementy budulcowe białek, glukozę jako źródło energii oraz tłuszcze dostarczające kalorii i niezbędnych kwasów tłuszczowych.

Produkt charakteryzuje się zrównoważonym składem odżywczym, zawierającym 17 różnych aminokwasów w odpowiednich proporcjach, glukozę w stężeniu 27,5%, oraz emulsję tłuszczową będącą mieszaniną oczyszczonego oleju z oliwek i oleju sojowego w stosunku 80:20. Dodatkowo preparat jest wzbogacony o elektrolity takie jak sód, potas, magnez, wapń i fosforany, co pozwala na utrzymanie prawidłowej równowagi elektrolitowej organizmu podczas żywienia pozajelitowego.

Lek podawany jest wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych, gdzie możliwe jest właściwe monitorowanie stanu pacjenta i dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb. Stosowanie preparatu wymaga umieszczenia specjalnego cewnika w dużej żyle centralnej w klatce piersiowej pacjenta, co umożliwia bezpieczne podawanie roztworu o wysokiej osmolarności.

Terapia żywieniowa z użyciem OLIMEL N12E może być kontynuowana tak długo, jak wymaga tego stan kliniczny pacjenta, pod warunkiem systematycznego monitorowania jego parametrów życiowych i wyników badań laboratoryjnych przez lekarza prowadzącego.

Aktualna ulotka leku OLIMEL N12E

Jaki jest skład OLIMEL N12E, jakie substancje zawiera?

OLIMEL N12E ma postać trójkomorowego worka, w którym każda komora zawiera inne składniki odżywcze. Pierwsza komora zawiera emulsję tłuszczową w stężeniu 17,5%, składającą się z oczyszczonego oleju z oliwek oraz oczyszczonego oleju sojowego, uzupełnioną fosfolipidami pochodzącymi z jaja kurzego, glicerolem i oleinianem sodu.

W drugiej komorze znajduje się 14,2% roztwór aminokwasów zawierający kompletny zestaw 17 aminokwasów niezbędnych dla organizmu:

• Aminokwasy o rozgałęzionych łańcuchach: leucyna, izoleucyna i walina, które odgrywają kluczową rolę w metabolizmie mięśniowym
• Aminokwasy aromatyczne: fenyloalanina, tyrozyna i tryptofan, będące prekursorami ważnych neuroprzekaźników
• Aminokwasy zasadowe: arginina, lizyna w postaci octanu lizyny oraz histydyna
• Aminokwasy siarkowe: metionina, odgrywająca rolę w procesach detoksykacyjnych
• Pozostałe aminokwasy: alanina, glicyna, prolina, seryna, treonina oraz kwasy aminowe - kwas asparaginowy i glutaminowy

Komora z aminokwasami zawiera również elektrolity: sód (w postaci octanu), potas (jako chlorek), magnez (chlorek magnezu sześciowodny) oraz fosforany (glicerofosforan sodu uwodniony). pH tego roztworu jest ustalone za pomocą kwasu octowego lodowatego.

Trzecia komora zawiera 27,5% roztwór glukozy (w postaci glukozy jednowodnej) wzbogacony o wapń w formie chlorku wapnia dwuwodnego. pH roztworu glukozy jest regulowane kwasem solnym.

Po zmieszaniu zawartości wszystkich trzech komór otrzymuje się jednorodną emulsję o mlecznym wyglądzie, zawierającą zrównoważony skład makroskładników odżywczych. W zależności od wielkości worka, preparat dostarcza od 620 do 1900 kcal całkowitej wartości energetycznej, przy czym stosunek energii pochodzącej z glukozy do energii z tłuszczów wynosi 45:55, co stanowi fizjologicznie korzystną proporcję.

Wszystkie komory zawierają jako substancję pomocniczą wodę do wstrzykiwań. Preparat nie zawiera konserwantów, co jest związane z jego przeznaczeniem wyłącznie do jednorazowego użycia.

Co zrobić w przypadku przedawkowania OLIMEL N12E?

Podanie zbyt dużej dawki OLIMEL N12E lub zbyt szybkie przeprowadzenie infuzji może prowadzić do poważnych powikłań wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku przedawkowania lub zbyt szybkiej infuzji należy niezwłocznie przerwać podawanie preparatu i skontaktować się z lekarzem lub personelem medycznym.

Objawy przedawkowania aminokwasami

Nadmierna ilość aminokwasów w organizmie może spowodować zwiększenie kwasowości krwi oraz wystąpienie objawów hiperwolemii, czyli zwiększenia objętości krwi krążącej. Pacjent może odczuwać dyskomfort związany z przeciążeniem układu krążenia.

Objawy przedawkowania glukozą

Zbyt duża ilość glukozy lub jej zbyt szybkie podanie może skutkować:

• Wzrostem stężenia glukozy we krwi i obecnością cukru w moczu
• Rozwojem zespołu hiperosmolarności, charakteryzującego się nadmierną lepkością krwi, co może prowadzić do zaburzeń w funkcjonowaniu różnych narządów

Objawy przedawkowania tłuszczami

Nadmiar emulsji tłuszczowej w organizmie może spowodować zwiększenie stężenia triglicerydów we krwi, co objawia się zaburzeniami metabolicznymi i może prowadzić do rozwoju zespołu przeciążenia tłuszczami.

Ogólne objawy przedawkowania

Przyjęcie zbyt dużej objętości preparatu lub podanie go z nadmierną szybkością może wywołać następujące objawy:

• Nudności i wymioty
• Dreszcze i uczucie zimna
• Ból głowy
• Uderzenia gorąca
• Nadmierna potliwość
• Zaburzenia elektrolitowe, które mogą prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu serca i układu nerwowego

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Po wystąpieniu objawów przedawkowania lekarz natychmiast przerywa infuzję i podejmuje odpowiednie działania terapeutyczne. W większości przypadków wystarczające jest przerwanie podawania preparatu i monitorowanie pacjenta do czasu ustąpienia objawów. Organizm stopniowo metabolizuje nadmiar substancji odżywczych, a objawy przedawkowania stopniowo ustępują.

W ciężkich przypadkach przedawkowania, szczególnie gdy doszło do poważnych zaburzeń metabolicznych lub elektrolitowych, lekarz może podjąć decyzję o zastosowaniu dializy nerkowej. Dializa pomaga nerkom w wydaleniu nadmiaru substancji z organizmu i przyspiesza powrót do prawidłowych parametrów biochemicznych krwi.

Zapobieganie przedawkowaniu

Aby zapobiec sytuacjom przedawkowania, lekarz regularnie monitoruje stan pacjenta podczas terapii żywieniowej. Obejmuje to kontrolę parametrów życiowych oraz wykonywanie badań laboratoryjnych krwi. Regularne badania pozwalają na wczesne wykrycie nieprawidłowości i odpowiednie dostosowanie dawkowania lub szybkości infuzji przed wystąpieniem poważnych powikłań.

W przypadku wątpliwości dotyczących dawkowania lub podejrzenia przedawkowania zawsze należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem prowadzącym terapię żywieniową.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania OLIMEL N12E – czy mogę spożywać alkohol?

OLIMEL N12E jest preparatem do żywienia pozajelitowego, który stosuje się u pacjentów niezdolnych do przyjmowania pokarmu drogą przewodu pokarmowego lub gdy ta droga żywienia jest niewystarczająca. Ze względu na specyfikę stosowania tego leku, kwestia spożywania pokarmów i napojów jest ściśle związana ze wskazaniami medycznymi i stanem klinicznym pacjenta.

Żywienie podczas terapii

Decyzja o możliwości jednoczesnego przyjmowania pokarmów i płynów drogą doustną lub dojelitową podczas stosowania preparatu należy wyłącznie do lekarza prowadzącego. Lekarz ustala dawkowanie preparatu z uwzględnieniem składników energetycznych i białkowych podawanych dodatkowo innymi drogami. W niektórych przypadkach możliwe jest częściowe żywienie doustne lub dojelitowe jako uzupełnienie żywienia pozajelitowego, podczas gdy w innych sytuacjach preparat stanowi wyłączne źródło odżywienia pacjenta.

Jeśli stan pacjenta pozwala na częściowe żywienie doustne, lekarz bierze to pod uwagę przy ustalaniu objętości i składu podawanej mieszaniny żywieniowej, aby zapewnić optymalne pokrycie potrzeb organizmu bez ryzyka przeciążenia poszczególnymi składnikami odżywczymi.

Alkohol podczas terapii

Spożywanie alkoholu podczas stosowania żywienia pozajelitowego jest niewskazane i może być niebezpieczne z kilku powodów. Pacjenci otrzymujący OLIMEL N12E zazwyczaj znajdują się w ciężkim stanie zdrowia, często z zaburzeniami funkcji wątroby lub innych narządów. Alkohol obciąża dodatkowo wątrobę, która jest odpowiedzialna za metabolizowanie zarówno składników preparatu żywieniowego, jak i samego alkoholu.

Alkohol może również wpływać na równowagę elektrolitową organizmu i zwiększać ryzyko zaburzeń metabolicznych, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów otrzymujących kompleksowe żywienie pozajelitowe. Ponadto, alkohol może wchodzić w interakcje z innymi lekami stosowanymi podczas hospitalizacji.

Monitorowanie stanu odżywienia

Podczas terapii żywieniowej lekarz regularnie ocenia stan odżywienia pacjenta oraz efekty stosowanego leczenia poprzez badania kliniczne i laboratoryjne. Na podstawie tych obserwacji podejmowane są decyzje o ewentualnym rozszerzeniu diety o pokarm przyjmowany innymi drogami lub o modyfikacji składu i objętości podawanej mieszaniny żywieniowej.

Wszelkie pytania dotyczące możliwości spożywania konkretnych pokarmów, napojów lub alkoholu podczas stosowania preparatu powinny być bezwzględnie konsultowane z lekarzem prowadzącym lub personelem medycznym sprawującym opiekę nad pacjentem. Samodzielne podejmowanie decyzji w tym zakresie może prowadzić do poważnych powikłań i zagrożenia zdrowia pacjenta.

Czy można stosować OLIMEL N12E w okresie ciąży i karmienia piersią?

Doświadczenie dotyczące stosowania OLIMEL N12E u kobiet w okresie ciąży lub karmienia piersią jest ograniczone. Z tego powodu decyzja o zastosowaniu preparatu w tych szczególnych okresach życia kobiety wymaga bardzo dokładnego rozważenia przez lekarza prowadzącego.

Stosowanie w okresie ciąży

Nie przeprowadzono odpowiednich badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania preparatu u kobiet w ciąży. Brak wystarczających danych nie pozwala na jednoznaczne określenie potencjalnego ryzyka dla rozwijającego się płodu. Jednak w sytuacjach, gdy żywienie pozajelitowe jest konieczne dla zachowania zdrowia lub życia matki, lekarz może rozważyć zastosowanie preparatu po dokładnej ocenie stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka.

Kobieta w ciąży lub przypuszczająca, że może być w ciąży, powinna bezwzględnie poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii żywieniowej. Lekarz podejmie decyzję o zastosowaniu preparatu wyłącznie wtedy, gdy żywienie pozajelitowe jest niezbędne, a potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla płodu.

Podczas ciąży zapotrzebowanie na składniki odżywcze ulega zmianie, dlatego lekarz prowadzący terapię żywieniową będzie szczególnie uważnie monitorował stan zdrowia matki i rozwój płodu, dostosowując w razie potrzeby dawkowanie preparatu oraz ewentualnie dodając suplementację witaminami i mikroelementami odpowiednio do zwiększonych potrzeb okresu ciążowego.

Stosowanie w okresie karmienia piersią

Podobnie jak w przypadku ciąży, brak odpowiednich danych dotyczących stosowania preparatu u kobiet karmiących piersią. Nie ma informacji, czy składniki preparatu lub ich metabolity przenikają do mleka kobiecego i w jakim stopniu mogłyby wpływać na karmione dziecko.

Kobieta karmiąca piersią powinna poinformować lekarza o tym fakcie przed rozpoczęciem terapii żywieniowej. Lekarz rozważy podanie preparatu tylko w sytuacji, gdy jest to niezbędne dla zdrowia matki, po dokładnej analizie potencjalnych korzyści i ryzyka. W niektórych przypadkach może być konieczne przerwanie karmienia piersią na czas stosowania żywienia pozajelitowego.

Wpływ na płodność

Brak odpowiednich danych dotyczących wpływu preparatu na płodność u ludzi. Nie przeprowadzono badań oceniających potencjalny wpływ składników preparatu na zdolność do reprodukcji.

Ogólne zalecenia

Każda kobieta w ciąży, karmiąca piersią, planująca ciążę lub podejrzewająca, że może być w ciąży, powinna bezwzględnie skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii, w tym żywienia pozajelitowego. Lekarz dokona indywidualnej oceny sytuacji klinicznej i podejmie decyzję o najwłaściwszym postępowaniu, biorąc pod uwagę stan zdrowia pacjentki oraz potencjalne ryzyko dla dziecka.

W przypadku stosowania preparatu u kobiety w ciąży lub karmiącej piersią konieczne jest szczególnie staranne monitorowanie zarówno stanu matki, jak i dziecka, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii dla obu.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)