Iomeron - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Iomeron?

Iomeron to sterylny, wodny roztwór jomeprolu – niejonowego, trójjodowego środka kontrastowego stosowanego w diagnostyce radiologicznej. Lek dostępny jest w czterech różnych stężeniach (250, 300, 350 oraz 400 mg jodu/ml), co pozwala na dostosowanie preparatu do konkretnego rodzaju badania obrazowego oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.

Substancja czynna – jomeprol – należy do grupy rozpuszczalnych w wodzie środków kontrastowych, które po podaniu dożylnym są wydalane z moczem głównie w ciągu pierwszych 24 godzin od podania. Niewielkie ilości mogą być eliminowane w okresie od 24 do 38 godzin po zastosowaniu.

Wskazania do stosowania różnią się w zależności od stężenia preparatu:

Iomeron 250 znajduje zastosowanie w następujących badaniach:

• dożylna urografia – badanie układu moczowego z użyciem środka kontrastowego
• flebografia obwodowa – obrazowanie żył obwodowych
• tomografia komputerowa (CT) mózgu i ciała
• dożylna i dotętnicza cyfrowa angiografia subtrakcyjna (DSA)
• mielografia – badanie obrazowe kanału kręgowego i rdzenia kręgowego

Iomeron 300 ma szersze spektrum zastosowań i jest wykorzystywany w:

• dożylnej urografii u dorosłych i dzieci
• flebografii obwodowej
• tomografii komputerowej mózgu i ciała
• kawernozografii – badaniu ciał jamistych prącia
• dożylnej cyfrowej angiografii subtrakcyjnej
• konwencjonalnej angiografii oraz dotętniczej komputerowej angiografii subtrakcyjnej
• angiokardiografii u dorosłych i dzieci
• konwencjonalnej wybiórczej arteriografii wieńcowej
• interwencyjnej arteriografii naczyń wieńcowych
• endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej (ECPW/ERCP) – badaniu dróg żółciowych i trzustkowych
• artrografii – obrazowaniu stawów
• histerosalpingografii – badaniu jamy macicy i jajowodów
• fistulografii – obrazowaniu przetok
• dyskografii – badaniu krążków międzykręgowych
• galaktografii – obrazowaniu przewodów mlecznych
• cholangiografii – badaniu dróg żółciowych
• dakriocystografii – obrazowaniu dróg łzowych
• sialografii – badaniu gruczołów ślinowych
• uretrografii wstecznej
• pielo-ureterografii wstecznej
• mielografii

Iomeron 350 stosowany jest w procedurach wymagających wyższego stężenia środka kontrastowego:

• dożylnej urografii u dorosłych i dzieci
• tomografii komputerowej ciała
• dożylnej komputerowej angiografii subtrakcyjnej
• konwencjonalnej angiografii
• dotętniczej cyfrowej angiografii subtrakcyjnej
• angiokardiografii u dorosłych i dzieci
• konwencjonalnej wybiórczej arteriografii naczyń wieńcowych
• koronarografii interwencyjnej
• artrografii
• histerosalpingografii
• fistulografii
• galaktografii
• cholangiografii wstecznej
• dakriocystografii
• sialografii

Iomeron 400 – najwyższe stężenie preparatu – przeznaczony jest szczególnie dla pacjentów wymagających intensywniejszego kontrastu:

• dożylnej urografii u dorosłych, w tym również u osób z upośledzoną czynnością nerek lub u chorych na cukrzycę
• tomografii komputerowej ciała
• konwencjonalnej angiografii
• dotętniczej cyfrowej angiografii subtrakcyjnej
• angiokardiografii u dorosłych i dzieci
• konwencjonalnej wybiórczej arteriografii naczyń wieńcowych
• interwencyjnej arteriografii wieńcowej
• fistulografii
• galaktografii
• dakriocystografii
• sialografii

Lek jest produktem przeznaczonym wyłącznie do celów diagnostycznych i może być podawany różnymi drogami – dożylnie, dotętniczo lub dokanałowo – w zależności od rodzaju wykonywanego badania. Wybór odpowiedniego stężenia preparatu oraz drogi podania zależy od specyfiki procedury diagnostycznej oraz oceny lekarza prowadzącego badanie.

Aktualna ulotka leku Iomeron

Jaki jest skład Iomeron, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest jomeprol (Iomeprolum). Stężenie substancji czynnej różni się w zależności od wariantu preparatu:

• Iomeron 250: 510,3 mg jomeprolu w 1 ml (co odpowiada 250 mg jodu/ml)
• Iomeron 300: 612,4 mg jomeprolu w 1 ml (co odpowiada 300 mg jodu/ml)
• Iomeron 350: 714,4 mg jomeprolu w 1 ml (co odpowiada 350 mg jodu/ml)
• Iomeron 400: 816,5 mg jomeprolu w 1 ml (co odpowiada 400 mg jodu/ml)

Substancje pomocnicze (w 100 ml roztworu):

• trometamol – 100 mg
• kwas solny (d = 1,18) – 24 mg
• woda do wstrzykiwań – ilość wystarczająca do uzyskania 100 ml

Lek ma postać sterylnego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań. Jest pakowany w fiolki lub butelki ze szkła bezbarwnego, zamknięte gumowym korkiem, metalowym kapslem i zatyczką z tworzywa sztucznego, umieszczone w tekturowych pudełkach.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Iomeron?

Przedawkowanie leku Iomeron może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych zagrażających życiu, głównie z powodu wpływu na układ oddechowy i układ krążenia.

Objawy przedawkowania:

W przypadku przedawkowania po podaniu donaczyniowym mogą wystąpić:

• zaburzenia funkcji układu oddechowego
• zaburzenia funkcji układu krążenia
• objawy zagrażające podstawowym funkcjom życiowym

Po podaniu dokanałowym (np. w mielografii) należy szczególnie uważnie obserwować, czy nie występują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Do objawów przedawkowania przy podaniu dokanałowym należą:

• wstępujące wzmożenie odruchów głębokich
• kurcze toniczno-kloniczne
• uogólnione napady drgawkowe
• wzrost temperatury ciała
• znieruchomienie (stupor)
• zahamowanie czynności oddechowej

Postępowanie w przypadku przedawkowania:

Leczenie przedawkowania skupia się na podtrzymywaniu czynności życiowych i terapii objawowej. W zależności od sytuacji klinicznej można zastosować:

• podtrzymywanie podstawowych funkcji życiowych (oddychanie, krążenie)
• leczenie objawowe dostosowane do występujących zaburzeń
• dializę lub hemodializę – metody te mogą przyspieszyć eliminację środka kontrastowego z organizmu

Ze względu na potencjalne zagrożenie życia związane z przedawkowaniem, wszelkie objawy niepokojące występujące po podaniu leku wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Dlatego lek podawany jest wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w placówkach odpowiednio wyposażonych do prowadzenia resuscytacji.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Iomeron – czy mogę spożywać alkohol?

Zalecenia żywieniowe:

Jeśli lekarz prowadzący nie zleci inaczej, w dniu badania można stosować normalną dietę. Najważniejsze jest zapewnienie odpowiedniej podaży płynów przed i po podaniu środka kontrastowego, aby zapewnić właściwe nawodnienie organizmu.

Nawodnienie:

Pacjenci muszą być dobrze nawodnieni przed badaniem. Wszelkie istotne zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej powinny zostać wyrównane przed i po podaniu środka kontrastowego. Szczególnie ważne jest zapewnienie odpowiedniej podaży płynów u następujących grup pacjentów:

• osoby z ciężką funkcjonalną niewydolnością nerek, wątroby lub mięśnia sercowego
• pacjenci ze szpiczakiem mnogim lub inną paraproteinemią
• osoby z niedokrwistością sierpowatokrwinkową
• pacjenci z cukrzycą
• osoby z wielomoczem, skąpomoczem lub hiperurykemią
• niemowlęta
• osoby w podeszłym wieku
• pacjenci z ciężką chorobą ogólnoustrojową

Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów, których stan może ulec pogorszeniu poprzez podanie nadmiernej ilości płynu, w tym przy zastoinowej niewydolności serca.

Alkohol:

Spożywanie alkoholu nie jest zalecane w kontekście stosowania leku Iomeron. Udowodniono, że zarówno w warunkach eksperymentalnych, jak i klinicznych, ostry i przewlekły alkoholizm prowadzi do zwiększenia przepuszczalności bariery krew-mózg, co ułatwia przenikanie jodowych środków kontrastowych do tkanki mózgowej. Może to prowadzić do zaburzeń ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Ponadto, ze względu na możliwość obniżenia progu drgawkowego, należy zachować szczególną ostrożność u osób uzależnionych od alkoholu.

Pacjent powinien poinformować lekarza o:

• wszelkich problemach z alkoholem
• przyjmowaniu jakichkolwiek leków
• istniejących schorzeniach, które mogą wpływać na przebieg badania

Czy można stosować Iomeron w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Stosowanie leku Iomeron w okresie ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Ponieważ, jeżeli tylko to możliwe, należy unikać ekspozycji na promieniowanie w okresie ciąży, korzyść z przeprowadzenia badania rentgenowskiego z wykorzystaniem środka kontrastowego lub bez należy dokładnie rozważyć w kontekście możliwego ryzyka dla płodu.

Decyzja o wykonaniu badania z użyciem środka kontrastowego u kobiety w ciąży powinna być podejmowana wyłącznie przez lekarza, który oceni, czy potencjalne korzyści diagnostyczne przeważają nad możliwym ryzykiem.

Monitorowanie czynności tarczycy u noworodka:

Jeśli kobieta otrzymała lek Iomeron w czasie ciąży, zaleca się monitorowanie czynności tarczycy dziecka po porodzie. Niemowlęta mogą być narażone na zaburzenia czynności tarczycy przez matkę w czasie ciąży. Może być konieczne wykonanie przez lekarza badań czynności tarczycy przed i/lub po podaniu środka kontrastowego.

Karmienie piersią:

Podobnie jak w przypadku ciąży, należy unikać badania z zastosowaniem promieni rentgenowskich u kobiet karmiących piersią. Jednakże dostępne dane wskazują, że:

• Środki kontrastowe są w niewielkim stopniu wydzielane z mlekiem kobiet karmiących piersią.
• Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że wystąpienie działań niepożądanych u niemowlęcia karmionego piersią jest mało prawdopodobne.
• Karmienie piersią może być kontynuowane po wykonaniu badania z zastosowaniem leku Iomeron.

Niemniej jednak decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią po podaniu środka kontrastowego należy skonsultować z lekarzem prowadzącym, który oceni indywidualną sytuację pacjentki.

Ważne informacje dla kobiet w ciąży i karmiących:

Przed planowanym badaniem z użyciem środka kontrastowego kobieta powinna poinformować lekarza, jeśli:

• jest w ciąży lub podejrzewa, że może być w ciąży
• karmi piersią
• planuje zajście w ciążę w najbliższym czasie

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)