Dawkowanie Ig Vena - jak stosować?

Dawkowanie Ig Vena jest ściśle uzależnione od wskazania i musi być ustalone indywidualnie przez lekarza. Preparat podawany jest wyłącznie dożylnie przez wyszkolony personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych. Infuzję należy rozpoczynać powoli z szybkością 0,46-0,92 ml/kg/godz. (10-20 kropli na minutę) przez 20-30 minut. Jeśli lek jest dobrze tolerowany, szybkość można stopniowo zwiększać maksymalnie do 1,85 ml/kg/godz. (40 kropli na minutę).

W leczeniu substytucyjnym pierwotnych niedoborów odporności dawka początkowa wynosi 0,4-0,8 g/kg podana jednorazowo, następnie co najmniej 0,2 g/kg co 3-4 tygodnie. Celem jest osiągnięcie poziomu IgG przed następną infuzją wynoszącego co najmniej 6 g/l. Dawka wymagana do utrzymania tego poziomu zazwyczaj mieści się w zakresie 0,2-0,8 g/kg miesięcznie. U pacjentów z pierwotnym niedoborem odporności dobrze tolerujących infuzję można stopniowo zwiększać szybkość podawania do 2 ml/kg/godz., 4 ml/kg/godz., a maksymalnie do 6 ml/kg/godz., ale tylko przy dobrej tolerancji.

W wtórnych niedoborach odporności zalecana dawka to 0,2-0,4 g/kg co 3-4 tygodnie. Poziom IgG należy monitorować i dostosowywać dawkę w zależności od częstości występowania zakażeń.

W pierwotnej małopłytkowości immunologicznej stosuje się dwa alternatywne schematy: dawkę 0,8-1,0 g/kg w pierwszym dniu (z możliwością powtórzenia raz w ciągu 3 dni) lub 0,4 g/kg dziennie przez 2-5 dni. Leczenie można powtórzyć w przypadku nawrotu.

W zespole Guillain-Barré stosuje się 0,4 g/kg dziennie przez 5 dni, z możliwością powtórzenia w przypadku nawrotu.

W chorobie Kawasaki podaje się 2,0 g/kg w jednorazowej dawce w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym.

W przewlekłej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej (CIDP) dawka początkowa wynosi 2 g/kg podana przez 2-5 kolejnych dni. Dawka podtrzymująca to 1 g/kg przez 1-2 kolejne dni co 3 tygodnie. Skuteczność należy oceniać po każdym cyklu; jeśli po 6 miesiącach brak poprawy, leczenie należy przerwać.

W wieloogniskowej neuropatii ruchowej (MMN) dawka początkowa to 2 g/kg przez 2-5 kolejnych dni. Dawka podtrzymująca wynosi 1 g/kg co 2-4 tygodnie lub 2 g/kg co 4-8 tygodni. Podobnie jak w CIDP, po 6 miesiącach braku skuteczności leczenie należy przerwać.

U dzieci i młodzieży (0-18 lat) oraz osób starszych (powyżej 64 lat) początkowa szybkość podawania powinna wynosić 0,46-0,92 ml/kg/godz. przez 20-30 minut. Dawkowanie u dzieci nie różni się od stosowanego u dorosłych, ponieważ określa się je na podstawie masy ciała i stanu klinicznego. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, chyba że jest to uzasadnione klinicznie.