Entocort - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Entocort?

Entocort jest lekiem zawierającym budezonid, substancję czynną należącą do grupy glikokortykosteroidów o działaniu miejscowym. Preparat ten został opracowany z myślą o leczeniu chorób zapalnych jelita, w których kluczową rolę odgrywa zmniejszenie miejscowego stanu zapalnego bez nadmiernego ogólnoustrojowego działania charakterystycznego dla tradycyjnych steroidów. Mechanizm działania budezonidu w leczeniu chorób zapalnych jelit nie jest w pełni poznany, jednak badania wskazują na jego silne działanie przeciwzapalne, które hamuje procesy zapalne w ścianie jelita.

Preparat znajduje zastosowanie przede wszystkim w chorobie Crohna o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, szczególnie gdy proces zapalny obejmuje jelito kręte oraz okrężnicę wstępującą. Choroba Crohna jest przewlekłym stanem zapalnym przewodu pokarmowego, który może prowadzić do wystąpienia takich objawów jak biegunka, bóle brzucha, utrata masy ciała czy osłabienie. Dzięki specjalnej postaci farmaceutycznej – kapsułkom o przedłużonym uwalnianiu – budezonid uwalnia się stopniowo w odpowiednich odcinkach jelita, co umożliwia miejscowe działanie terapeutyczne przy ograniczonym wchłanianiu ogólnoustrojowym.

Drugim ważnym wskazaniem do stosowania preparatu jest mikroskopowe zapalenie jelita grubego. Jest to choroba charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem okrężnicy, której typowym objawem jest długotrwała wodnista biegunka. W tym schorzeniu zmiany zapalne są widoczne dopiero w badaniu mikroskopowym biopsji jelita, stąd nazwa jednostki chorobowej. Lek stosuje się zarówno w leczeniu ostrych ataków choroby, jak i w terapii podtrzymującej, mającej na celu utrzymanie remisji i zapobieganie nawrotom objawów.

Kluczową zaletą budezonidu w porównaniu z ogólnoustrojowymi glikokortykosteroidami jest jego wysoki metabolizm pierwszego przejścia przez wątrobę, co oznacza, że znaczna część leku jest metabolizowana już przy pierwszym przejściu przez wątrobę, zanim dotrze do krążenia ogólnoustrojowego. Dzięki temu ryzyko wystąpienia typowych dla kortykosteroidów działań niepożądanych, takich jak zespół Cushinga, osteoporoza czy zahamowanie czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, jest znacznie zmniejszone w porównaniu z tradycyjnymi steroidami stosowanymi doustnie.

Stosowanie preparatu powinno odbywać się wyłącznie pod kontrolą lekarza, który ustali indywidualny schemat dawkowania i czas trwania terapii w zależności od nasilenia objawów, lokalizacji zmian zapalnych oraz odpowiedzi na leczenie. W przypadku choroby Crohna typowy czas leczenia ostrego rzutu choroby wynosi do 8 tygodni, natomiast w mikroskopowym zapaleniu jelita grubego może być stosowany również w terapii podtrzymującej przez kilka miesięcy. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia samodzielnie, nawet gdy objawy ustąpią, ponieważ nagłe odstawienie glikokortykosteroidu może prowadzić do nawrotu choroby lub wystąpienia objawów związanych z zahamowaniem czynności nadnerczy.

Aktualna ulotka leku Entocort

Jaki jest skład Entocort, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest budezonid w dawce 3 mg w jednej kapsułce o przedłużonym uwalnianiu. Jest to syntetyczny glikokortykosteroid o silnym miejscowym działaniu przeciwzapalnym.

W skład kapsułki wchodzą następujące substancje pomocnicze: etyloceluloza, tributylu acetylocytrynian, kopolimer kwasu metakrylowego typu C, trietylu cytrynian, środek przeciwpieniący, polisorbat 80, talk, peletki cukrowe zawierające sacharozę i skrobię kukurydzianą. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny, sodu laurylosiarczan, oleju jadalnego, krzemu dwutlenku koloidalnego oraz barwników: żelaza tlenku czerwonego (E 172), żelaza tlenku czarnego (E 172), żelaza tlenku żółtego (E 172) oraz tytanu dwutlenku (E 171).

Na powierzchni kapsułki znajduje się czarny napis wykonany atramentem zawierającym szelak, żelaza tlenek czarny, potasu wodorotlenek oraz amonu wodorotlenek. Dzięki specjalnej technologii produkcji substancja czynna jest uwalniana stopniowo w odpowiednich odcinkach przewodu pokarmowego, co zapewnia miejscowe działanie terapeutyczne.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Entocort?

W przypadku jednorazowego przyjęcia większej niż zalecana dawki preparatu zazwyczaj nie powinny wystąpić niepokojące objawy. Sytuacja wymaga jednak kontaktu z lekarzem w celu oceny dalszego postępowania. Potencjalnie niebezpieczne jest natomiast długotrwałe stosowanie (miesiąc lub dłużej) dawek większych niż zalecane – w takim przypadku mogą wystąpić działania niepożądane typowe dla glikokortykosteroidów, takie jak objawy zespołu Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zaburzenia gospodarki węglowodanowej czy osteoporoza.

Rzadko zgłaszano przypadki ostrego zatrucia lub śmierci po przedawkowaniu glikokortykosteroidów. W razie przyjęcia znacznie większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lekarz może zalecić obserwację pacjenta oraz leczenie objawowe w zależności od występujących dolegliwości. Nie istnieje specyficzna odtrutka w przypadku przedawkowania budezonidu, dlatego postępowanie jest objawowe i podtrzymujące.

W przypadku pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej – kolejną zaplanowaną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze. Ważne jest przestrzeganie regularności przyjmowania leku zgodnie z zaleceniami lekarza.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Entocort – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas stosowania preparatu należy bezwzględnie unikać spożywania grejpfrutów oraz picia soku grejpfrutowego. Grejpfruty zawierają substancje, które hamują metabolizm budezonidu w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia biodostępności leku i może nasilić działania niepożądane, w tym ogólnoustrojowe działanie glikokortykosteroidu. Inne soki i owoce nie wykazują takiego działania i mogą być spożywane bez ograniczeń.

W ulotce nie ma szczegółowych informacji dotyczących interakcji z alkoholem. Należy jednak pamiętać, że zarówno alkohol, jak i glikokortykosteroidy mogą drażnić błonę śluzową przewodu pokarmowego i zwiększać ryzyko wystąpienia wrzodów żołądka i dwunastnicy. Pacjenci z chorobą Crohna lub mikroskopowym zapaleniem jelita grubego powinni szczególnie uważać na substancje drażniące przewód pokarmowy. Zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas terapii, zwłaszcza u osób z dodatnim wywiadem w kierunku chorób górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Pacjenci mogą przyjmować lek niezależnie od posiłków, jednak w przypadku otwarcia kapsułki i wymieszania jej zawartości z sokiem, należy użyć soku jabłkowego, a nie innych soków czy napojów.

Czy można stosować Entocort w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży i karmienia piersią wszystkie leki należy stosować ostrożnie. Jeśli kobieta leczona preparatem zajdzie w ciążę, powinna jak najszybciej poinformować o tym lekarza prowadzącego. Decyzję o kontynuacji lub zaprzestaniu terapii podejmuje lekarz po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla matki i płodu.

Budezonid przenika do mleka karmiących kobiet. Lek można stosować u kobiet karmiących piersią jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza przewidywana korzyść dla matki jest większa niż potencjalne ryzyko dla dziecka. Lekarz może rozważyć przerwanie karmienia piersią na czas trwania terapii lub zalecić stosowanie alternatywnej metody leczenia.

Przed zastosowaniem preparatu w okresie ciąży lub karmienia piersią należy się poradzić lekarza, który oceni sytuację kliniczną i podejmie decyzję o optymalnym sposobie postępowania terapeutycznego.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)