Interakcje Clatexo z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Bilastyna może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi, co może wpływać na jej stężenie we krwi i skuteczność działania.

Ketokonazol i erytromycyna: Jednoczesne przyjmowanie bilastyny z ketokonazolem (lek przeciwgrzybiczy) w dawce 400 mg raz na dobę lub erytromycyną (antybiotyk) w dawce 500 mg trzy razy na dobę zwiększa dwukrotnie ekspozycję ogólnoustrojową (AUC) i dwu-trzykrotnie maksymalne stężenie bilastyny we krwi (Cmax). Zmiany te wynikają z interakcji z jelitowym wypływem transporterów – bilastyna jest substratem dla glikoproteiny P (P-gp) i nie jest metabolizowana. Mimo wzrostu stężenia, zmiany te nie wydają się wpływać na profil bezpieczeństwa bilastyny przy standardowej dawce terapeutycznej. Inne produkty lecznicze będące substratami lub inhibitorami glikoproteiny P, takie jak cyklosporyna lub rytonawir, mogą podobnie zwiększać stężenie bilastyny w osoczu.

Ważne: U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek podawanie bilastyny jednocześnie z inhibitorami glikoproteiny P (ketokonazol, erytromycyna, cyklosporyna, rytonawir, diltiazem) może zwiększać stężenie bilastyny w osoczu i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Dlatego u tych pacjentów należy unikać jednoczesnego stosowania bilastyny z inhibitorami glikoproteiny P.

Diltiazem: Jednoczesne przyjmowanie bilastyny z diltiazemem (lek stosowany w chorobach serca) w dawce 60 mg raz na dobę zwiększa maksymalne stężenie bilastyny we krwi (Cmax) o 50%. Efekt ten wynika z interakcji z jelitowym wypływem transporterów i nie wydaje się wpływać na profil bezpieczeństwa bilastyny.

Rytonawir i ryfampicyna: Produkty lecznicze, które są substratami lub inhibitorami OATP1A2 (polipeptyd transportujący aniony organiczne), takie jak rytonawir i ryfampicyna, mogą zmniejszać stężenia bilastyny w osoczu, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku.

Lorazepam: Jednoczesne przyjmowanie 20 mg bilastyny raz na dobę i 3 mg lorazepamu (lek uspokajający) raz na dobę przez 8 dni nie nasiliło depresyjnego wpływu lorazepamu na ośrodkowy układ nerwowy. Bilastyna nie wzmacnia działania leków sedatywnych.

Alkohol: Sprawność psychomotoryczna po jednoczesnym spożyciu alkoholu i 20 mg bilastyny raz na dobę była podobna do obserwowanej po przyjęciu alkoholu i placebo. Bilastyna nie nasila depresyjnego działania alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy.

Leki wydłużające odstęp QT: Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania bilastyny z innymi produktami leczniczymi powodującymi wydłużenie odstępu QT/QTc (np. niektóre leki przeciwarytmiczne, niektóre antybiotyki makrolidowe, leki przeciwpsychotyczne), szczególnie u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń rytmu serca.

Dzieci i młodzież: Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Brak doświadczenia klinicznego u dzieci dotyczącego interakcji bilastyny z innymi produktami leczniczymi, pokarmem i sokami owocowymi. Przy przepisywaniu bilastyny dzieciom należy wziąć pod uwagę wyniki uzyskane w badaniach dotyczących interakcji u dorosłych.