Vancomycin AptaPharma - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Vancomycin AptaPharma?

Vancomycin AptaPharma zawiera wankomycynę, antybiotyk z grupy glikopeptydów. Mechanizm działania wankomycyny polega na zabijaniu bakterii poprzez zakłócanie procesu budowy ich ściany komórkowej. Lek ten wykazuje aktywność przeciwko bakteriom Gram-dodatnim, w tym szczepom opornym na wiele innych antybiotyków.

Preparat stosuje się dożylnie we wszystkich grupach wiekowych w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na wankomycynę. Wskazania obejmują zakażenia skóry i tkanki podskórnej, zakażenia kości i stawów (zapalenie kości i szpiku, zapalenie stawów), a także zakażenia płuc określane jako zapalenie płuc, w tym te nabyte w szpitalu oraz respiratorowe zapalenie płuc.

Wankomycyna znajduje również zastosowanie w leczeniu zapalenia wsierdzia, czyli zakażenia wewnętrznej błony wyściełającej serce oraz komór serca. Lek ten jest wykorzystywany także profilaktycznie w celu zapobiegania zapaleniu wsierdzia u pacjentów zagrożonych tym powikłaniem, którzy przechodzą poważne zabiegi chirurgiczne.

Odmienną drogą podawania charakteryzuje się stosowanie wankomycyny w leczeniu zakażeń przewodu pokarmowego. Przy podaniu doustnym u dorosłych i dzieci wankomycyna jest stosowana w leczeniu rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego spowodowanego przez bakterie Clostridium difficile. Jest to zakażenie błony śluzowej jelita cienkiego i grubego związane z uszkodzeniem błony śluzowej, które często występuje po stosowaniu antybiotyków.

Wankomycyna jest szczególnie ceniona w przypadkach zakażeń wywołanych przez bakterie oporne na metycylinę, w tym Staphylococcus aureus (MRSA) oraz gronkowce koagulazoujemne. Lek ten stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów z uczuleniem na antybiotyki beta-laktamowe lub w sytuacjach, gdy inne antybiotyki okazały się nieskuteczne. Decyzja o zastosowaniu wankomycyny powinna być podejmowana przez lekarza na podstawie wyników badań mikrobiologicznych i oceny klinicznej stanu pacjenta.

Aktualna ulotka leku Vancomycin AptaPharma

Jaki jest skład Vancomycin AptaPharma, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest wankomycyna w postaci chlorowodorku. Preparat występuje w dwóch mocach: fiolka zawierająca 500 mg wankomycyny chlorowodorku (co odpowiada 500 000 IU wankomycyny) oraz fiolka zawierająca 1000 mg wankomycyny chlorowodorku (co odpowiada 1 000 000 IU wankomycyny).

Lek nie zawiera substancji pomocniczych. Jest to biały lub prawie biały proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji. Fiolka 500 mg ma pojemność 10 mL i jest wykonana z przezroczystego, bezbarwnego szkła typu I, zamknięta korkiem z gumy chlorobutylowej i białym aluminiowo-polipropylenowym wieczkiem. Fiolka 1000 mg ma pojemność 20 mL, także ze szkła typu I, z korkiem z gumy chlorobutylowej i niebieskim aluminiowo-polipropylenowym wieczkiem. Każde opakowanie zawiera 10 fiolek z samoprzylepną etykietą identyfikacyjną.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Vancomycin AptaPharma?

Ponieważ lek jest podawany przez personel medyczny podczas pobytu w szpitalu, ryzyko przedawkowania jest minimalne. Wankomycyna jest ściśle monitorowana przez lekarzy i pielęgniarki, którzy kontrolują dokładność dawkowania.

W przypadku jakichkolwiek niepokojących objawów lub wątpliwości związanych z podaną dawką należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę. Wankomycyna jest w niewielkim stopniu usuwana przez hemodializę, jednak w przypadku przedawkowania mogą być stosowane specjalne metody oczyszczania krwi z użyciem błon filtracyjnych o dużej przepuszczalności.

Podczas leczenia regularnie wykonywane są badania kontrolne krwi, moczu oraz testy słuchu w celu monitorowania stężenia leku we krwi i wykrywania ewentualnych działań niepożądanych. Pozwala to na szybką reakcję i dostosowanie dawkowania w razie potrzeby.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Vancomycin AptaPharma – czy mogę spożywać alkohol?

W ulotce leku nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących interakcji wankomycyny z pokarmami czy napojami. Lek podawany dożylnie omija przewód pokarmowy, przez co jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie.

W przypadku podania doustnego wankomycyny (stosowanego w leczeniu rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego) wchłanianie leku z przewodu pokarmowego jest nieznaczne, co oznacza minimalne ryzyko interakcji z pokarmami. Roztwór doustny można rozcieńczyć w 30 mL wody przed podaniem lub podawać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy.

Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia antybiotykami, ponieważ alkohol może obciążać wątrobę i osłabiać działanie układu odpornościowego, co utrudnia walkę organizmu z zakażeniem. Ponadto alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy nudności.

Wszelkie wątpliwości dotyczące diety podczas leczenia należy skonsultować z lekarzem lub dietetykiem szpitalnym, szczególnie jeśli pacjent ma dodatkowe schorzenia wymagające specjalnej diety.

Czy można stosować Vancomycin AptaPharma w okresie ciąży i karmienia piersią?

Lek Vancomycin AptaPharma może być podawany podczas ciąży i w okresie karmienia piersią tylko w razie bezwzględnej konieczności. Decyzję o zastosowaniu wankomycyny u kobiety w ciąży lub karmiącej piersią podejmuje lekarz po dokładnej ocenie korzyści i potencjalnego ryzyka.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje ciążę, powinna poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia. Wankomycyna przenika przez łożysko, dlatego w czasie ciąży może być konieczne szczególnie dokładne monitorowanie stanu matki i płodu.

Wankomycyna przenika do mleka ludzkiego, co oznacza, że karmiące matki otrzymujące ten lek mogą przekazywać go dziecku podczas karmienia piersią. Z tego względu lekarz oceni, czy korzyści z leczenia wankomycyną przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka, i może zalecić przerwanie karmienia piersią na czas terapii.

U kobiet w ciąży może być konieczne zastosowanie innej dawki wankomycyny niż standardowa, ze względu na zmiany fizjologiczne zachodzące w organizmie w tym okresie. Lekarz będzie monitorował stężenie leku we krwi poprzez regularne badania laboratoryjne.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)