Interakcje Vancomycin AptaPharma z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Wankomycyna |
| Postać farmaceutyczna | Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Apta Medica Internacional d.o.o. |
| Kod ATC | J01XA01 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o tych, które pacjent planuje stosować. Nie należy przyjmować nowych leków bez konsultacji z lekarzem.
Następujące leki mogą oddziaływać z wankomycyną:
- Antybiotyki aminoglikozydowe stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych: streptomycyna, neomycyna, gentamycyna, kanamycyna, amikacyna, bacytracyna, tobramycyna, polimiksyna B, kolistyna
- Wiomycyna - antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy
- Amfoterycyna B - lek przeciwgrzybiczy
- Cisplatyna - lek stosowany w leczeniu nowotworów
- Leki zwiotczające mięśnie stosowane podczas znieczulenia
- Leki znieczulające - jeśli pacjent ma być poddany znieczuleniu ogólnemu
- Inhibitory pompy protonowej - leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego
- Leki hamujące perystaltykę jelitową stosowane w łagodzeniu objawów biegunki
- Leki moczopędne (diuretyki)
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, np. ibuprofen) stosowane w leczeniu stanów zapalnych, bólu i gorączki
- Piperacylina z tazobaktamem (w przypadku stosowania preparatów pozajelitowych)
Jednoczesne stosowanie wankomycyny z lekami wymienionymi powyżej, szczególnie antybiotykami aminoglikozydowymi, NLPZ lub amfoterycyną B, może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek. W związku z tym konieczne może być częstsze wykonywanie badań krwi i oceny czynności nerek.
Jednoczesne podawanie wankomycyny i środków znieczulających u dzieci wiąże się z występowaniem zaczerwienienia skóry (rumienia) i reakcji alergicznych. Jeśli wankomycyna jest podawana w tym samym czasie co inne leki, lekarz może zlecić badania krwi w celu monitorowania stężenia wankomycyny i dostosowania jej dawki.
Podczas leczenia wankomycyną przez długi czas konieczne może być przeprowadzanie regularnych badań krwi oraz badań czynności wątroby i nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami słuchu oraz u osób w podeszłym wieku, u których lekarz prawdopodobnie będzie musiał dostosować dawkę.
