Vamin 14 Electrolyte-Free - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Vamin 14 Electrolyte-Free?

Vamin 14 Electrolyte-Free to specjalistyczny roztwór aminokwasów przeznaczony do żywienia pozajelitowego u dorosłych pacjentów. Preparat zawiera zarówno aminokwasy endogenne, które organizm może samodzielnie wytwarzać, jak i aminokwasy egzogenne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, które muszą być dostarczane z zewnątrz. Skład ten odzwierciedla naturalny profil aminokwasów występujących w pożywieniu.

Głównym wskazaniem do stosowania preparatu jest konieczność zapewnienia źródła aminokwasów w ramach żywienia pozajelitowego, gdy tradycyjne żywienie drogą przewodu pokarmowego jest niemożliwe lub niewystarczające. Lek jest szczególnie odpowiedni u pacjentów z umiarkowanie zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy, co może wynikać z różnych stanów klinicznych, takich jak niedożywienie, stres metaboliczny czy procesy kataboliczne.

Aminokwasy podawane w postaci roztworu infuzyjnego pełnią funkcję odżywczą i strukturalną. Aby mogły zostać w pełni wykorzystane przez organizm, muszą być podawane wraz z odpowiednią ilością węglowodanów i tłuszczów, które stanowią źródło energii. Ważnym aspektem działania preparatu jest utrzymywanie dodatniego bilansu azotowego, co oznacza, że ilość azotu przyjmowanego przez organizm przewyższa ilość azotu wydalana.

Dodatni bilans azotowy ma kluczowe znaczenie w zachowaniu prawidłowego stanu odżywienia i zapobieganiu utracie masy białkowej organizmu. Jest to szczególnie istotne u pacjentów hospitalizowanych, po zabiegach chirurgicznych, w stanach katabolicznych oraz u osób z przewlekłymi chorobami prowadzącymi do niedożywienia. Preparat pomaga w odbudowie i utrzymaniu tkanek, wspiera procesy regeneracyjne oraz zapobiega rozkładowi białek własnych organizmu.

Zapotrzebowanie na aminokwasy w żywieniu pozajelitowym jest uzależnione od indywidualnego stanu klinicznego pacjenta. Zmienia się w zależności od obecności stresu metabolicznego, stanu odżywienia przed rozpoczęciem leczenia oraz charakteru schorzenia podstawowego. U pacjentów bez znaczącego stresu metabolicznego i z prawidłowym stanem odżywienia zapotrzebowanie wynosi około 0,10-0,15 g azotu na kilogram masy ciała na dobę, podczas gdy w stanach ciężkiego katabolizmu, takich jak oparzenia, sepsa czy urazy wielonarządowe, może wzrosnąć nawet do 0,20-0,25 g azotu na kilogram masy ciała na dobę.

Preparat charakteryzuje się brakiem elektrolitów w składzie, co pozwala na indywidualne dostosowanie suplementacji elektrolitowej do konkretnych potrzeb pacjenta. Jest to szczególnie istotne u chorych z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolnością nerek czy innymi stanami wymagającymi precyzyjnej kontroli podaży sodu, potasu czy innych jonów. Dzięki temu lekarz ma pełną kontrolę nad składem podawanego żywienia pozajelitowego.

Aktualna ulotka leku Vamin 14 Electrolyte-Free

Jaki jest skład Vamin 14 Electrolyte-Free, jakie substancje zawiera?

Preparat zawiera kompleksowy zestaw 18 aminokwasów w starannie dobranych proporcjach. W 1000 ml roztworu znajduje się łącznie 85 gramów aminokwasów, z czego 38,7 grama stanowią aminokwasy niezbędne, w tym cysteina i tyrozyna.

Szczegółowy skład substancji czynnych w 1000 ml roztworu:

• L-alanina – 12,0 g
• L-arginina – 8,4 g
• L-asparaginowy kwas – 2,5 g
• L-cysteina (+ L-cystyna) – 420 mg
• L-glutaminowy kwas – 4,2 g
• Glicyna (kwas aminooctowy) – 5,9 g
• L-histydyna – 5,1 g
• L-izoleucyna – 4,2 g
• L-leucyna – 5,9 g
• L-lizyny octan odpowiadający L-lizynie – 6,8 g
• L-metionina – 4,2 g
• L-fenyloalanina – 5,9 g
• L-prolina – 5,1 g
• L-seryna – 3,4 g
• L-treonina – 4,2 g
• L-tryptofan – 1,4 g
• L-tyrozyna – 170 mg
• L-walina – 5,5 g

Substancje pomocnicze: kwas octowy lodowaty i woda do wstrzykiwań. Roztwór ma pH 5,6, osmolalność 810 mOsm/kg wody oraz zawiera 13,5 g azotu na litr. Wartość energetyczna wynosi 1,4 MJ/l (350 kcal/l). Preparat zawiera około 90 mmol octanu dodawanego jako kwas octowy i octan lizyny, co może mieć znaczenie przy komponowaniu pełnego żywienia pozajelitowego.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Vamin 14 Electrolyte-Free?

W przypadku podawania preparatu z szybkością większą niż zalecana mogą wystąpić objawy przedawkowania. Należy wtedy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce prowadzącym infuzję.

Objawy przedawkowania obejmują:

• Nudności
• Wymioty
• Pocenie
• Zakrzepowe zapalenie żył – gdy lek podano do żył obwodowych (objawia się wyczuwalnym stwardnieniem żyły, zaczerwienieniem wokół niej, bólem i tkliwością)

Jeśli wystąpią objawy przedawkowania, lekarz podejmie decyzję dotyczącą dalszego stosowania leku. Zazwyczaj zaleca się zmniejszenie szybkości infuzji lub przerwanie podawania preparatu do czasu ustąpienia objawów. Nie jest wymagane specyficzne leczenie przeciwko działaniom – postępowanie jest objawowe.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Vamin 14 Electrolyte-Free – czy mogę spożywać alkohol?

Preparat jest stosowany w ramach żywienia pozajelitowego, co oznacza, że jest podawany pacjentom, u których tradycyjne żywienie drogą przewodu pokarmowego jest niemożliwe lub niewystarczające. W związku z tym pacjenci otrzymujący ten lek zazwyczaj nie spożywają posiłków i napojów doustnie lub robią to w ograniczonym zakresie.

Nie stwierdzono oddziaływania preparatu Vamin 14 Electrolyte-Free z innymi lekami, co sugeruje brak bezpośrednich interakcji z żywnością czy napojami. Należy jednak pamiętać, że aminokwasy podawane w postaci roztworu mają właściwości odżywcze i aby zostały w pełni przyswojone, organizm musi otrzymać również odpowiednią ilość węglowodanów i tłuszczów.

Kwestię spożywania alkoholu należy zawsze omówić z lekarzem prowadzącym, biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta oraz charakter schorzenia podstawowego wymagającego żywienia pozajelitowego. U pacjentów hospitalizowanych, w szczególności z zaburzeniami czynności wątroby czy nerek, spożywanie alkoholu jest kategorycznie niewskazane.

Czy można stosować Vamin 14 Electrolyte-Free w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz podejmie decyzję dotyczącą stosowania preparatu u kobiet w okresie ciąży lub podczas karmienia piersią, biorąc pod uwagę indywidualną sytuację kliniczną oraz stosunek korzyści do potencjalnego ryzyka. Żywienie pozajelitowe może być konieczne u ciężarnych z ciężkimi zaburzeniami przewodu pokarmowego, stanami pooperacyjnymi lub innymi sytuacjami uniemożliwiającymi prawidłowe odżywianie drogą przewodu pokarmowego.

Aminokwasy są naturalnymi składnikami organizmu i występują również w mleku matki, niemniej jednak decyzja o zastosowaniu żywienia pozajelitowego u karmiących kobiet wymaga starannej oceny medycznej, uwzględniającej zarówno potrzeby matki, jak i bezpieczeństwo dziecka.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)