Dawkowanie Signifor - jak stosować?

Dawkowanie preparatu zależy od postaci farmaceutycznej i jest ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego. Lek należy stosować dokładnie według zaleceń lekarskich.

Roztwór do wstrzykiwań podskórnych:

Zalecana dawka początkowa wynosi 0,6 mg dwa razy na dobę, podawana w formie wstrzyknięć podskórnych. Preparat należy stosować o tej samej porze każdego dnia, co ułatwia zapamiętanie harmonogramu przyjmowania leku. Po rozpoczęciu terapii lekarz ocenia odpowiedź na leczenie i w zależności od potrzeb może zwiększyć dawkę do 0,9 mg dwa razy na dobę.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lekarz może czasowo zmniejszyć dawkę o 0,3 mg na wstrzyknięcie. U pacjentów z chorobą wątroby przed rozpoczęciem leczenia lekarz może zdecydować o zastosowaniu niższej dawki początkowej wynoszącej 0,3 mg dwa razy na dobę.

Technika podawania roztworu podskórnego wymaga wstrzyknięcia leku za pomocą krótkiej igły do tkanki tłuszczowej tuż pod skórą. Odpowiednimi miejscami do wstrzyknięć są okolica ud oraz brzucha. Niezwykle istotne jest zmienianie miejsca wkłucia przy każdym kolejnym zastrzyku, aby uniknąć podrażnień i bolesności skóry. Należy unikać wstrzykiwania w miejsca już bolące lub w których skóra jest podrażniona. Przed każdym użyciem należy sprawdzić, czy roztwór jest przeźroczysty i bezbarwny oraz czy nie zawiera widocznych cząstek – w przeciwnym razie nie należy go stosować.

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań domięśniowych:

Ta postać farmaceutyczna jest przeznaczona wyłącznie do podawania przez przeszkolony personel medyczny w warunkach medycznych. Zawiesina jest przygotowywana bezpośrednio przed podaniem poprzez zmieszanie proszku z rozpuszczalnikiem zgodnie ze szczegółową instrukcją rekonstytucji.

Zalecana dawka początkowa wynosi 40 mg podawana raz na 4 tygodnie w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Po upływie 3 miesięcy lekarz ocenia odpowiedź na leczenie. U pacjentów, którzy nie osiągnęli pełnej kontroli biochemicznej i odpowiednio tolerują leczenie, dawkę można zwiększyć do 60 mg raz na 4 tygodnie. U pacjentów z odpowiednią kontrolą biochemiczną można rozważyć zmniejszenie dawki do 20 mg raz na 4 tygodnie.

Zawiesina domięśniowa jest wstrzykiwana w lewy lub prawy pośladek pod kątem 90 stopni do powierzchni skóry. Miejsca wstrzyknięć powinny być naprzemienne przy kolejnych podaniach. Przed wstrzyknięciem konieczne jest delikatne potrząsanie strzykawki dla utrzymania jednorodności zawiesiny.

Ważne informacje dotyczące dawkowania:

• W przypadku pominięcia dawki roztworu podskórnego nie należy podawać dawki podwójnej – należy wstrzyknąć kolejną dawkę o wyznaczonej porze
• Leczenie należy kontynuować tak długo, jak długo zaleci lekarz prowadzący
• Lekarz regularnie sprawdza skuteczność terapii i określa optymalną dawkę dla pacjenta
• Nie należy samodzielnie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, gdyż może to spowodować ponowny wzrost stężenia kortyzolu i powrót objawów choroby
• W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą