Roztwór Ringera - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Roztwór Ringera?

Roztwór Ringera to jałowy roztwór elektrolitowy stosowany dożylnie w celu uzupełnienia płynów ustrojowych i jonów w organizmie. Zawiera trzy podstawowe elektrolity: chlorek sodu, chlorek potasu oraz chlorek wapnia, które występują w stężeniach zbliżonych do ich fizjologicznego rozkładu w płynach ustrojowych. Roztwór charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną wynoszącą 309 mOsm/l, co sprawia, że jest to preparat zbliżony do izotonii względem osocza.

Głównym wskazaniem do stosowania roztworu jest uzupełnianie płynów i elektrolitów w przypadku alkalozy hipochloremicznej – stanu, w którym dochodzi do utraty chlorków prowadzącej do zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Preparat znajduje zastosowanie również w sytuacjach patologicznych związanych z utratą chlorków przez przewód pokarmowy (wymioty, biegunki, przetoki) lub przez nerki.

Roztwór jest wskazany w stanach odwodnienia izotoniczne lub hipotoniczne, gdzie dochodzi do utraty nie tylko wody, ale również elektrolitów. W takich przypadkach ważne jest przywrócenie zarówno odpowiedniej objętości płynów, jak i właściwego stężenia jonów. Preparat może być używany do krótkotrwałego uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej w okresie pooperacyjnym, w stanach wstrząsu hipowolemicznego lub podczas intensywnej terapii.

Ze względu na swoją zgodność z wieloma lekami i koncentratami elektrolitów, roztwór pełni także funkcję rozcieńczalnika do podawania innych substancji leczniczych drogą dożylną. Umożliwia to precyzyjne dawkowanie leków wymagających rozcieńczenia przed podaniem oraz zapewnia odpowiednie nawodnienie pacjenta podczas infuzji. Skład elektrolity roztworu sprawia, że jest on szczególnie przydatny w warunkach klinicznych wymagających nie tylko uzupełnienia objętości, ale także korekcji zaburzeń elektrolitowych.

Stosowanie preparatu znajduje uzasadnienie w leczeniu pacjentów wymagających intensywnej terapii płynowej, szczególnie w okresie pooperacyjnym, gdzie zwiększone jest zapotrzebowanie na płyny wynikające z ograniczonej zdolności nerek do zagęszczania moczu oraz zwiększonego wydalania metabolitów. Podstawowa podaż płynów na poziomie 30 ml/kg masy ciała pokrywa fizjologiczne zapotrzebowanie, jednak w stanach patologicznych konieczne jest zwiększenie podaży do około 40 ml/kg masy ciała na dobę, z uwzględnieniem dodatkowych strat wynikających z gorączki, biegunki, przetok czy wymiotów.

Aktualna ulotka leku Roztwór Ringera

Jaki jest skład Roztwór Ringera, jakie substancje zawiera?

W 1000 ml roztworu zawarte są następujące substancje czynne:

• Chlorek sodu – 8,60 g (147 mmol/l sodu, 156 mmol/l chlorków)
• Chlorek potasu – 0,30 g (4,0 mmol/l potasu)
• Chlorek wapnia dwuwodny – 0,33 g (2,2 mmol/l wapnia)
• Woda do wstrzykiwań – jako rozpuszczalnik

Roztwór charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną 309 mOsm/l oraz kwasowością miareczkowąponiżej 0,3 mmol/l. Odczyn roztworu (pH) mieści się w zakresie 5,0-7,0. Jest to roztwór klarowny, bezbarwny, jałowy, przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Roztwór Ringera?

Objawy przedawkowania obejmują przewodnienie organizmu manifestujące się zwiększonym napięciem skóry, wypełnieniem żył powierzchownych oraz obrzękami obwodowymi. W ciężkich przypadkach może dojść do obrzęku płuc i obrzęku mózgu, stanowiących bezpośrednie zagrożenie życia. Przedawkowanie może prowadzić również do zaburzeń elektrolitowych, w tym hiperkaliemii, hipernatremii i hiperchloremii, a także do hiperosmolarności osocza oraz kwasicy metabolicznej.

Postępowanie w przypadku przedawkowania: Należy natychmiast zaprzestać infuzji oraz rozważyć podanie środków moczopędnych w celu zwiększenia wydalania nadmiaru płynów. Konieczne jest stałe monitorowanie stężeń elektrolitów w osoczu oraz parametrów równowagi kwasowo-zasadowej. W zależności od stwierdzonych zaburzeń należy wdrożyć odpowiednie leczenie korygujące zaburzenia elektrolitowe i równowagi kwasowo-zasadowej. W przypadku objawów obrzęku płuc lub mózgu wymagana jest intensywna terapia objawowa oraz monitorowanie funkcji życiowych pacjenta.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Roztwór Ringera – czy mogę spożywać alkohol?

Nie stwierdzono bezpośrednich interakcji roztworu z pokarmami. Preparat jest podawany dożylnie w warunkach szpitalnych, najczęściej u pacjentów, którzy nie przyjmują pokarmów doustnie lub wymagają intensywnej terapii płynowej. Nie zaleca się spożywania alkoholu w trakcie leczenia, szczególnie u pacjentów w stanie ciężkim lub po zabiegach operacyjnych, gdyż alkohol może nasilać odwodnienie oraz zaburzać równowagę elektrolitową organizmu.

Nie odnotowano specyficznych oddziaływań farmakologicznych roztworu z substancjami pokarmowymi. Jeśli do roztworu mają być dodane inne leki lub koncentraty elektrolitów, należy rozpatrzyć kwestię ich zgodności farmaceutycznej z roztworem przed podaniem.

Czy można stosować Roztwór Ringera w okresie ciąży i karmienia piersią?

Roztwór Ringera można podawać podczas ciąży i karmienia piersią, ponieważ zawiera substancje występujące fizjologicznie w organizmie. Należy jednak zachować szczególną ostrożność w przypadku rzucawki ciężarnych – stanu zagrażającego życiu, w którym może dochodzić do uogólnionych obrzęków i nadciśnienia. W takich przypadkach konieczne jest ograniczenie podaży sodu oraz dokładne monitorowanie bilansu płynów.

Przed zastosowaniem każdego leku w okresie ciąży i laktacji należy poradzić się lekarza, który oceni stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka dla matki i dziecka. Dawkowanie i szybkość infuzji powinny być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjentki oraz parametrów laboratoryjnych.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)