Molsidomina WZF - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Molsidomina WZF?

Molsidomina WZF to lek zawierający molsydominę, substancję należącą do grupy leków rozszerzających naczynia krwionośne. Molsydomina działa poprzez uwalnianie tlenku azotu, który rozluźnia mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, szczególnie tętnic wieńcowych. Mechanizm ten prowadzi do rozszerzenia naczyń tętniczych i zniesienia skurczu tętnic wieńcowych, co ma kluczowe znaczenie w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych.

Głównym wskazaniem do stosowania Molsidomina WZF jest zapobieganie i leczenie objawów dławicy piersiowej. Dławica piersiowa to zespół objawów związanych z niedokrwieniem mięśnia sercowego, manifestujący się charakterystycznym bólem w klatce piersiowej, który może promieniować do lewego ramienia, szczęki czy pleców. Przez rozszerzenie naczyń wieńcowych molsydomina poprawia dopływ krwi i tlenu do mięśnia sercowego, co zmniejsza częstość występowania bólów wieńcowych i łagodzi ich nasilenie.

Lek znajduje zastosowanie w leczeniu niewydolności wieńcowej, stanu w którym przepływ krwi przez tętnice wieńcowe jest niewystarczający do pokrycia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Molsydomina zmniejsza zapotrzebowanie serca na tlen poprzez redukcję obciążenia serca – zarówno przedobciążenia (przez rozszerzenie żył), jak i poobciążenia (przez rozszerzenie tętnic obwodowych). To odciążenie serca ma szczególne znaczenie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.

Istotnym wskazaniem jest również poprawa tolerancji wysiłku u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Pacjenci z niewydolnością wieńcową często doświadczają objawów dławicy podczas aktywności fizycznej, co znacząco ogranicza ich codzienną aktywność i obniża jakość życia. Regularne stosowanie molsydominy pozwala na zwiększenie możliwości wysiłkowych bez wywoływania bólu wieńcowego, co przekłada się na większą samodzielność i lepszą kondycję pacjenta.

Działanie leku opiera się na długotrwałym rozszerzeniu naczyń, co odróżnia go od preparatów stosowanych doraźnie w ostrych napadach dławicy. Molsidomina WZF jest przeznaczony do długotrwałej terapii prewencyjnej, a nie do leczenia ostrego napadu dławicy piersiowej. Lek działa poprzez zmniejszenie obciążenia serca, co daje lepszą tolerancję wysiłku i zmniejsza częstość występowania epizodów bólowych. U wielu pacjentów terapia molsydominą pozwala na redukcję liczby ostrych napadów dławicy oraz na zmniejszenie zapotrzebowania na leki doraźne.

Preparat stosuje się w ramach kompleksowego leczenia choroby niedokrwiennej serca, często w skojarzeniu z innymi lekami kardiologicznymi. Terapia molsydominą powinna być częścią szerszego podejścia terapeutycznego, obejmującego modyfikację stylu życia, kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz leczenie chorób współistniejących. Skuteczność leczenia zależy od regularności przyjmowania leku zgodnie z zaleceniami lekarza oraz od przestrzegania zasad profilaktyki wtórnej choroby wieńcowej.

Aktualna ulotka leku Molsidomina WZF

Jaki jest skład Molsidomina WZF, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest molsydomina (Molsidominum). Preparat dostępny jest w dwóch mocach:

• Tabletki 2 mg – każda tabletka zawiera 2 mg molsydominy
• Tabletki 4 mg – każda tabletka zawiera 4 mg molsydominy

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) w tabletkach 2 mg to: laktoza jednowodna, sacharoza, skrobia ziemniaczana, żółcień pomarańczowa w postaci laku (E 110), powidon K-25 oraz magnezu stearynian.

Pozostałe składniki w tabletkach 4 mg to: laktoza jednowodna, sacharoza, skrobia ziemniaczana, czerwień koszenilowa w postaci laku (E 124), powidon K-25 oraz magnezu stearynian.

Tabletki 2 mg mają niejednolitą barwę jasnopomarańczową i są okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami i rowkiem po jednej stronie ułatwiającym podział na równe dawki. Tabletki 4 mg mają niejednolitą barwę różową i również są okrągłe, obustronnie płaskie, ze ściętymi krawędziami i rowkiem podziałowym. Lek zawiera barwniki azowe (E 110 lub E 124), które mogą powodować reakcje alergiczne u osób wrażliwych.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Molsidomina WZF?

Objawy przedawkowania molsydominy zależą od stopnia przekroczenia dawki terapeutycznej. Do typowych objawów przedawkowania należą:

• Niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze)
• Spowolnienie akcji serca (bradykardia)
• Ogólne osłabienie organizmu
• Zawroty głowy i uczucie niestabilności
• Senność i zmniejszona przytomność
• Zapaść krążeniowa
• Wstrząs (w ciężkich przypadkach)

Postępowanie w przypadku przedawkowania: Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. W przypadku zażycia zbyt dużej dawki leku lekarz może rozważyć płukanie żołądka, szczególnie jeśli od przyjęcia leku nie minęło zbyt wiele czasu. W razie konieczności zostanie zastosowane leczenie objawowe i podtrzymujące, ukierunkowane na stabilizację ciśnienia krwi i funkcji układu krążenia.

Leczenie przedawkowania jest objawowe i może obejmować nawodnienie dożylne, stosowanie leków podwyższających ciśnienie krwi oraz monitorowanie podstawowych parametrów życiowych. Pacjent powinien być umieszczony w pozycji leżącej z uniesionymi kończynami dolnymi, co może pomóc w stabilizacji ciśnienia. Nie należy samodzielnie prowokować wymiotów bez konsultacji z lekarzem.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Molsidomina WZF – czy mogę spożywać alkohol?

Tabletki Molsidomina WZF można przyjmować przed posiłkami, w czasie posiłków lub po posiłkach. Posiłki nie wpływają istotnie na wchłanianie molsydominy, dlatego pacjent może dostosować porę przyjmowania leku do swoich preferencji i rytmu dnia. Tabletki należy popijać wystarczającą ilością płynu (około pół szklanki wody), co ułatwia połknięcie i zapewnia odpowiednie wchłanianie substancji czynnej.

Alkohol bezwzględnie nasila działanie molsydominy i może prowadzić do niebezpiecznego obniżenia ciśnienia krwi. Spożywanie napojów alkoholowych podczas przyjmowania Molsidomina WZF jest niewskazane, ponieważ alkohol sam w sobie posiada właściwości rozszerzające naczynia krwionośne. Połączenie alkoholu z molsydominą może wywołać nagłe i znaczące obniżenie ciśnienia tętniczego, co objawia się zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniem, a w skrajnych przypadkach zapaścią krążeniową.

Pacjenci przyjmujący Molsidomina WZF powinni całkowicie unikać spożywania alkoholu przez cały okres leczenia. Nawet niewielkie ilości alkoholu mogą spowodować nieprzewidywalne reakcje i pogorszyć bezpieczeństwo terapii. Jeśli pacjent planuje spożycie alkoholu, powinien wcześniej skonsultować się z lekarzem i uzyskać szczegółowe zalecenia dotyczące postępowania.

Czy można stosować Molsidomina WZF w okresie ciąży i karmienia piersią?

Stosowanie molsydominy u kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, jest przeciwwskazane. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży. Ze względu na potencjalne ryzyko dla rozwijającego się płodu, Molsidomina WZF nie powinien być stosowany przez kobiety w ciąży, chyba że lekarz uzna, iż potencjalne korzyści dla matki przeważają nad możliwym ryzykiem dla dziecka.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna niezwłocznie poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz oceni stan zdrowia pacjentki, rozważy alternatywne metody leczenia i podejmie decyzję o dalszym postępowaniu terapeutycznym.

Molsydomina przenika do mleka kobiecego, dlatego stosowanie leku u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane. Substancja czynna może być wydzielana z mlekiem matki i dostawać się do organizmu niemowlęcia, co stwarza potencjalne ryzyko dla dziecka. Kobiety w okresie laktacji nie powinny przyjmować Molsidomina WZF. Jeśli leczenie molsydominą jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią.

Wpływ na płodność: Brak danych dotyczących wpływu molsydominy na płodność u ludzi. Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, jednak ze względu na ograniczoną ilość danych klinicznych, osoby planujące potomstwo powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem lub kontynuowaniem terapii.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)