Lecicarbon - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Lecicarbon?

Lecicarbon to lek w postaci czopków stosowany w leczeniu różnych postaci zaparć. Jego unikalne działanie opiera się na uwalnianiu dwutlenku węgla (CO₂), który w naturalny sposób stymuluje perystaltykę jelit i wywołuje odruch wypróżnienia. Preparat zawiera dwie substancje czynne – sodu wodorowęglan oraz sodu diwodorofosforan, które po wprowadzeniu do odbytnicy reagują ze sobą, wytwarzając drobne pęcherzyki gazowe.

Głównym wskazaniem do stosowania preparatu są zaparcia o różnej etiologii. Dotyczy to szczególnie zaparć wywołanych dietą ubogą w błonnik pokarmowy, która jest obecnie częstym problemem osób spożywających dużo przetworzonej żywności. Lek znajduje zastosowanie również w przypadku zaparć spowodowanych niewystarczającą aktywnością fizyczną, co jest istotne zwłaszcza u osób unieruchomionych, starszych czy prowadzących siedzący tryb życia. Mechanizm działania oparty na lokalnej stymulacji gazem CO₂ sprawia, że preparat działa szybko – zwykle w ciągu 15-30 minut od podania.

Ważnym obszarem zastosowania Lecicarbon są choroby wymagające ułatwionego oddawania kału. Dotyczy to stanów, w których pacjent powinien unikać nadmiernego parcia podczas wypróżniania – na przykład w przypadku żylaków odbytu, szczelin odbytu, po zabiegach w obrębie odbytnicy lub po operacjach brzusznych. Łagodne działanie preparatu, które nie powoduje skurczy ani podrażnień, sprawia, że jest on bezpieczny w tych wrażliwych sytuacjach klinicznych.

Preparat stosuje się również w przygotowaniu do zabiegów diagnostycznych i operacyjnych w obrębie odbytnicy i jelita grubego. Przed kolonoskopią, rektoskopią czy innymi badaniami endoskopicznymi konieczne jest dokładne opróżnienie jelit. Lecicarbon może być częścią schematu przygotowania pacjenta do takich procedur, szczególnie w celu usunięcia resztek kałowych z odbytnicy. Podobnie przed operacjami w obrębie jelita grubego jego stosowanie może pomóc w redukcji ryzyka powikłań infekcyjnych.

Mechanizm działania preparatu zasługuje na szczególną uwagę. Dwutlenek węgla wytwarzany lokalnie w odbytnicy jest fizjologiczną substancją – to główny składnik gazowych produktów przemiany materii powstających naturalnie podczas trawienia. Spośród wszystkich gazów jelitowych CO₂ najbardziej intensywnie stymuluje ruch odbytnicy. Po wprowadzeniu czopka do odbytnicy następuje powolne uwalnianie małych pęcherzyków gazu, który aktywuje receptory ścian jelita, wyzwalając odruch wypróżnienia bez podrażnienia, bólów brzucha czy skurczów charakterystycznych dla niektórych środków przeczyszczających. To sprawia, że lek jest dobrze tolerowany nawet przy długotrwałym stosowaniu i nie prowadzi do przyzwyczajenia organizmu.

Warto podkreślić, że Lecicarbon jest preparatem przeznaczonym do stosowania u osób dorosłych i dzieci powyżej 12. roku życia. Jego profil bezpieczeństwa pozwala na zastosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią po konsultacji z lekarzem. Preparat nie wchodzi w interakcje z innymi lekami przyjmowanymi doustnie, co czyni go uniwersalnym rozwiązaniem u pacjentów przyjmujących liczne leki z różnych przyczyn. Jednak w przypadku przewlekłych zaparć zawsze wskazana jest konsultacja z lekarzem w celu ustalenia przyczyny problemu i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Aktualna ulotka leku Lecicarbon

Jaki jest skład Lecicarbon, jakie substancje zawiera?

Każdy czopek Lecicarbon zawiera dwie substancje czynne:

• Sodu wodorowęglan (Natrii hydrogenocarbonas) – 500 mg
• Sodu diwodorofosforan (Natrii dihydrogenophosphas) – 680 mg

Te dwie substancje, po wprowadzeniu czopka do odbytnicy, reagują ze sobą wytwarzając dwutlenek węgla, który jest odpowiedzialny za działanie przeczyszczające preparatu.

Substancje pomocnicze zawarte w preparacie to:

• (3-sn-fosfatydylo)cholina, zwana również lecytyną sojową pochodzącą z oleju sojowego
• Tłuszcz stały – stanowiący bazę czopka
• Krzemionka koloidalna bezwodna

Obecność lecytyny sojowej wymaga uwagi u osób z udokumentowaną nadwrażliwością na orzeszki ziemne lub soję – w takich przypadkach nie należy stosować preparatu. Czopki mają barwę kremową, jednorودną konsystencję i charakterystyczny kształt torpedy, który ułatwia ich wprowadzanie do odbytnicy.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Lecicarbon?

Zastosowanie większej niż zalecana dawki Lecicarbon nie stanowi zagrożenia dla zdrowia. Zazwyczaj stosowana dawka to jeden czopek, w razie konieczności można powtórzyć podanie po 30-60 minutach. Maksymalna zalecana dawka dobowa to dwa czopki.

W przypadku przekroczenia zalecanej dawki nie istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia poważnych objawów. Nie ma jednak sensu podawanie więcej niż dwóch czopków, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania, a może jedynie wywołać dyskomfort związany z nadmierną stymulacją jelit. Mechanizm działania preparatu oparty jest na lokalnym uwalnianiu dwutlenku węgla, który naturalnie jest wchłaniany i usuwany przez organizm, dlatego przedawkowanie nie prowadzi do zatrucia systemowego.

W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z zastosowaniem zbyt dużej dawki lub wystąpieniem niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie jest wymagane stosowanie żadnego specyficznego postępowania w przypadku przedawkowania – wystarczy przerwać stosowanie preparatu i poczekać na ustąpienie działania.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Lecicarbon – czy mogę spożywać alkohol?

Stosowanie Lecicarbon nie wymaga żadnych specjalnych środków ostrożności dotyczących diety lub spożywania alkoholu. Preparat działa lokalnie w obrębie odbytnicy i nie jest wchłaniany do krwiobiegu w sposób istotny klinicznie, dlatego nie wchodzi w interakcje z pokarmami, napojami ani alkoholem.

Pacjent może normalnie spożywać posiłki i płyny przed i po zastosowaniu czopka. Nie ma konieczności stosowania specjalnej diety, chociaż w przypadku przewlekłych zaparć wskazane jest zwiększenie ilości błonnika w diecie (warzywa, owoce, produkty pełnoziarniste) oraz odpowiednie nawodnienie organizmu. Należy jednak pamiętać, że nie należy używać olejku ani wazeliny do ułatwienia wprowadzania czopka, ponieważ tłuszcze mogą zmniejszyć skuteczność preparatu – w razie potrzeby można krótko zanurzyć czopek w wodzie.

Spożywanie alkoholu podczas stosowania preparatu nie jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względów farmakologicznych. Niemniej jednak alkohol może nasilać zaparcia poprzez działanie odwadniające i spowolnienie perystaltyki jelit, co może zmniejszyć ogólną skuteczność leczenia zaparć. Z tego względu osobom borykającym się z przewlekłymi problemami z wypróżnianiem zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu jako element zdrowego stylu życia wspierającego prawidłową funkcję układu pokarmowego.

Czy można stosować Lecicarbon w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Lecicarbon można stosować w okresie ciąży, jednak zaleca się uprzednią konsultację z lekarzem prowadzącym. Zaparcia są częstym problemem u kobiet w ciąży, wynikającym ze zmian hormonalnych, ucisku macicy na jelita oraz przyjmowania preparatów żelaza. Mechanizm działania preparatu oparty na lokalnym uwalnianiu dwutlenku węgla w odbytnicy sprawia, że substancje czynne nie są wchłaniane systemowo w istotnym stopniu, co minimalizuje potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią:

Lecicarbon można stosować w okresie karmienia piersią bez konieczności przerywania karmienia. Preparat działa miejscowo w jelicie grubym, a jego składniki – sodu wodorowęglan i sodu diwodorofosforan – po reakcji przekształcają się w dwutlenek węgla, który jest naturalnym produktem przemiany materii. Substancje te nie przenikają do mleka matki w ilościach, które mogłyby wpłynąć na dziecko.

Wpływ na płodność:

Brak jest danych dotyczących wpływu Lecicarbon na płodność u ludzi. Wpływ na płodność męską i żeńską nie był oceniany w badaniach na zwierzętach. Ze względu na lokalny charakter działania i brak istotnego wchłaniania systemowego, nie oczekuje się negatywnego wpływu na płodność.

Przed zastosowaniem każdego leku w okresie ciąży lub karmienia piersią należy poradzić się lekarza lub farmaceuty, który oceni indywidualną sytuację pacjentki i może zaproponować dodatkowe metody postępowania w przypadku zaparć.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)