Latuda - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Latuda?

Latuda należy do grupy leków przeciwpsychotycznych zawierających substancję czynną lurazydon. Lek stosowany jest w leczeniu schizofrenii u dorosłych pacjentów oraz młodzieży w wieku od 13. roku życia.

Schizofrenia jest zaburzeniem psychicznym charakteryzującym się występowaniem różnorodnych objawów obejmujących zaburzenia percepcji, myślenia oraz emocji. Do najczęstszych objawów należą halucynacje słuchowe, wzrokowe lub dotykowe (słyszenie, widzenie lub odczuwanie nieistniejących rzeczy), urojenia i błędne przekonania, niezwykła podejrzliwość, wycofanie społeczne, niespójna mowa oraz spłycenie lub nieadekwatność reakcji emocjonalnych i zachowań. Osoby cierpiące na schizofrenię mogą dodatkowo doświadczać objawów depresyjnych, lękowych, poczucia winy lub napięcia.

Działanie lurazydonu polega na blokowaniu specyficznych receptorów w mózgu, do których przyłączają się neuroprzekaźniki dopamina i serotonina. Te substancje chemiczne biorą udział w komunikacji między komórkami nerwowymi i są ściśle związane z występowaniem objawów schizofrenii. Poprzez antagonistyczne działanie wobec receptorów dopaminergicznych D2 oraz serotoninergicznych 5-HT2A i 5-HT7, lurazydon pomaga normalizować aktywność mózgu, co prowadzi do zmniejszenia nasilenia objawów choroby. Lek wykazuje również działanie na receptory adrenergiczne oraz częściowe działanie agonistyczne wobec receptora 5HT-1A, co przyczynia się do jego kompleksowego profilu terapeutycznego.

Latuda pomaga w łagodzeniu zarówno objawów pozytywnych schizofrenii (takich jak halucynacje i urojenia), jak i objawów negatywnych (obejmujących wycofanie społeczne i spłycenie afektu). Poprawa stanu klinicznego może wystąpić dopiero po kilku dniach lub nawet kilku tygodniach regularnego stosowania leku, dlatego ważne jest kontynuowanie terapii zgodnie z zaleceniami lekarza.

Aktualna ulotka leku Latuda

Jaki jest skład Latuda, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest lurazydon w postaci chlorowodorku lurazydonu. Latuda dostępny jest w trzech mocach:

• Tabletki 18,5 mg zawierają chlorowodorek lurazydonu odpowiadający 18,6 mg lurazydonu
• Tabletki 37 mg zawierają chlorowodorek lurazydonu odpowiadający 37,2 mg lurazydonu
• Tabletki 74 mg zawierają chlorowodorek lurazydonu odpowiadający 74,5 mg lurazydonu

Substancje pomocnicze wchodzące w skład rdzenia tabletki to mannitol (E 421), skrobia żelowana, kroskarmeloza sodowa (E 468), hypromeloza 2910 (E 464) oraz magnezu stearynian (E 470b).

Otoczka tabletek zawiera hypromelozę 2910 (E 464), tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 8000 oraz wosk Carnauba (E 903). Dodatkowo tabletki 74 mg zawierają żelaza tlenek żółty (E 172) oraz indygotynę (E 132), które nadają im charakterystyczną bladozieloną barwę.

Tabletki 18,5 mg i 37 mg mają formę okrągłych tabletek powlekanych w kolorze białym do białawego, odpowiednio z wytłoczonym napisem 'LA' i 'LB'. Tabletki 74 mg mają kształt owalny i bladozieloną barwę, z wytłoczonym napisem 'LD'.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Latuda?

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki Latuda należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• Nadmierną senność i zmęczenie
• Nieprawidłowe ruchy ciała
• Problemy ze staniem i chodzeniem
• Zawroty głowy spowodowane niskim ciśnieniem krwi
• Nieprawidłową pracę serca
• Zaburzenia świadomości
• Napady padaczkowe
• Dystonie w obrębie głowy i szyi

Nie istnieje swoista odtrutka na lurazydon. Leczenie przedawkowania polega na wdrożeniu odpowiednich działań podtrzymujących funkcje życiowe oraz prowadzeniu monitorowania i ścisłego nadzoru pacjenta do czasu ustąpienia objawów. Należy niezwłocznie wdrożyć monitorowanie układu krążenia, włącznie z ciągłym monitorowaniem EKG pod kątem możliwych zaburzeń rytmu serca.

Niedociśnienie i zapaść krążeniową należy leczyć z zastosowaniem odpowiednich środków. Nie należy stosować adrenaliny i dopaminy ani innych środków sympatykomimetycznych o działaniu agonistycznym na receptory beta, gdyż stymulacja receptorów beta może nasilić niedociśnienie w warunkach zablokowania receptorów alfa przez lurazydon.

W przypadku ciężkich objawów pozapiramidowych należy zastosować leki przeciwcholinergiczne. Można rozważyć płukanie żołądka (po intubacji, jeżeli pacjent jest nieprzytomny) oraz podanie węgla aktywnego razem ze środkiem przeczyszczającym. Ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń świadomości, napadów padaczkowych lub dystonii w obrębie głowy i szyi, które stwarza ryzyko zachłyśnięcia, nie należy wywoływać wymiotów.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Latuda – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas przyjmowania Latuda należy unikać picia alkoholu, ponieważ alkohol może nasilać negatywne działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy. Połączenie lurazydonu z alkoholem może prowadzić do zwiększonej senności, zawrotów głowy oraz pogorszenia koordynacji ruchowej.

Nie należy pić soku grejpfrutowego podczas leczenia lurazydonem. Grejpfruty i sok grejpfrutowy zawierają substancje, które hamują enzym CYP3A4 odpowiedzialny za metabolizm lurazydonu w organizmie. Może to prowadzić do znacznego zwiększenia stężenia lurazydonu w surowicy krwi i nasilenia działań niepożądanych.

Bardzo istotne jest przyjmowanie Latuda razem z posiłkiem lub bezpośrednio po posiłku. Przyjęcie leku na czczo powoduje istotne zmniejszenie wchłaniania substancji czynnej i ekspozycji organizmu na lurazydon, co może znacząco obniżyć skuteczność leczenia. Nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących rodzaju spożywanych posiłków, jednak powinny one być wystarczająco substancjalne, aby zapewnić optymalne wchłanianie leku.

Poza wymienionymi wyżej ograniczeniami dotyczącymi alkoholu i soku grejpfrutowego, nie ma innych specjalnych restrykcji żywieniowych związanych ze stosowaniem lurazydonu. Pacjenci mogą spożywać normalną, zbilansowaną dietę.

Czy można stosować Latuda w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Dane dotyczące stosowania lurazydonu u kobiet w okresie ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu oraz rozwój pourodzeniowy są niewystarczające, dlatego ryzyko dla człowieka nie jest znane.

Latuda nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że potencjalne korzyści dla matki wyraźnie przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Decyzję o zastosowaniu leku w ciąży może podjąć wyłącznie lekarz po dokładnej ocenie sytuacji klinicznej.

Noworodki narażone na leki przeciwpsychotyczne (w tym lurazydon) w trzecim trymestrze ciąży są zagrożone wystąpieniem działań niepożądanych. Objawy te mogą obejmować:

• Objawy pozapiramidowe (drżenie mięśni, sztywność)
• Objawy zespołu odstawienia leku
• Pobudzenie
• Wzmożone lub osłabione napięcie mięśniowe
• Senność
• Niewydolność oddechową
• Zaburzenia w przyjmowaniu pokarmu

Objawy te po porodzie mogą mieć różną ciężkość i czas trwania. W związku z tym konieczne jest dokładne monitorowanie stanu noworodków, których matki przyjmowały lurazydon w okresie ciąży.

Karmienie piersią:

Nie wiadomo, czy lurazydon lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wykazały, że lurazydon przenika do mleka samic szczurów w okresie laktacji.

Karmienie piersią przez kobiety leczone lurazydonem można rozważyć tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści z leczenia dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla dziecka. Decyzję o kontynuowaniu lub zaprzestaniu karmienia piersią podczas stosowania Latuda należy podjąć po konsultacji z lekarzem.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna niezwłocznie poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)