Heminevrin

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Heminevrin?

Heminevrin to lek zawierający klometiazol, substancję o działaniu nasennym, uspokajającym i spazmolitycznym. Należy do grupy leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy, które działają krótkotrwale i wykazują dodatkowe właściwości rozkurczające mięśnie gładkie. Mechanizm działania klometiazolu opiera się na modulacji aktywności neuronów w ośrodkowym układzie nerwowym, co pozwala na redukcję objawów pobudzenia i ułatwienie zasypiania.

Podstawowym wskazaniem do stosowania leku jest leczenie delirium tremens, czyli majaczenia alkoholowego – najcięższej postaci zespołu abstynencyjnego u osób uzależnionych od alkoholu. Stan ten charakteryzuje się zaburzeniami świadomości, dezorientacją, majaczeniem, omamami oraz objawami wegetatywnymi takimi jak drżenia, pocenie się i przyspieszenie czynności serca. Klometiazol pomaga opanować te groźne objawy, zmniejszając ryzyko powikłań neurologicznych i stabilizując stan pacjenta.

Lek stosuje się również w ostrych stanach abstynencji poalkoholowej, które występują po nagłym zaprzestaniu spożywania alkoholu przez osoby uzależnione. Objawy abstynencji obejmują niepokój, drżenia, nadmierne pocenie się, przyspieszenie akcji serca, bezsenność oraz w cięższych przypadkach drgawki i zaburzenia świadomości. Heminevrin łagodzi te objawy poprzez stabilizację układu nerwowego i zapobieganie progresji do cięższych stanów.

U pacjentów w podeszłym wieku klometiazol znajduje zastosowanie w leczeniu stanów niepokoju, pobudzenia psychoruchowego oraz stanów splątania. Osoby starsze często doświadczają zaburzeń poznawczych i behawioralnych, szczególnie w przebiegu demencji lub w okresie adaptacji do nowego otoczenia (np. po przyjęciu do szpitala). Lek pomaga zredukować te objawy, uspokajając pacjenta bez nadmiernego sedacji, co jest szczególnie istotne w tej wrażliwej grupie wiekowej.

Kolejnym wskazaniem są zaburzenia snu u osób starszych. Bezsenność stanowi powszechny problem w populacji geriatrycznej i może wynikać z różnych przyczyn – od zaburzeń rytmu dobowego, przez choroby współistniejące, po przyjmowane leki. Klometiazol jako krótko działający lek nasenny umożliwia uzyskanie naturalnego snu bez ryzyka nadmiernego przedłużenia działania, co mogłoby prowadzić do senności następnego dnia.

Warto podkreślić, że Heminevrin nie jest lekiem stosowanym w długotrwałej terapii alkoholizmu – nie leczy samego uzależnienia, lecz jedynie opanowuje ostre objawy związane z abstynencją. Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą medyczną, najczęściej w warunkach szpitalnych, ze względu na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i możliwość rozwoju uzależnienia od samego klometiazolu przy długotrwałym stosowaniu. Terapia powinna być ograniczona do niezbędnego minimum czasowego i łączona z innymi formami wsparcia w procesie odwykowym.

Aktualna ulotka leku Heminevrin

Jaki jest skład Heminevrin, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest klometiazol. Każda kapsułka zawiera 192 mg klometiazolu, co odpowiada 300 mg klometiazolu etanodisulfonianu – soli stosowanej w preparacie.

Do substancji pomocniczych zawartych w kapsułkach należą:

• Miglyol 812 (triglicerydy średniołańcuchowe) – stanowi medium rozpuszczające substancję czynną
• Żelatyna – materiał tworzący otoczek kapsułki
• Glicerol 85% – substancja zmiękczająca otoczek
• Karion 83 70% (zawiera mannitol, sorbitol, uwodornioną hydrolizowaną skrobię) – substancje pomocnicze
• Tytanu dwutlenek (E 171) – barwnik nadający kapsułce kolor
• Żelaza tlenek brązowy (E 172) – barwnik nadający charakterystyczną szarobrązową barwę

Ważną informacją dla pacjentów z nietolerancją niektórych cukrów jest fakt, że lek zawiera 7 mg sorbitolu w każdej kapsułce. Sorbitol jest źródłem fruktozy, dlatego osoby z dziedziczną nietolerancją fruktozy powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Jak dawkować Heminevrin?

Co zrobić w przypadku przedawkowania Heminevrin?

W razie zażycia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala.

Charakterystyczne objawy przedawkowania klometiazolu to:

• Wzmożone wydzielanie, szczególnie śliny
• Zwężenie źrenic
• Pobudzenie ze splątaniem i dezorientacją
• Majaczenie i omamy
• Utrata odruchów
• Utrata przytomności, aż do głębokiej śpiączki
• Niewydolność oddechowa i zatrzymanie oddechu
• Obrzęk płuc
• Rozszerzenie naczyń krwionośnych
• Hipowolemia (zmniejszenie objętości krwi krążącej) i zmniejszenie ciśnienia w wyniku niewydolności serca
• Możliwy wstrząs
• Skąpomocz i bezmocz
• Obniżenie temperatury ciała
• Wysypka pęcherzowa

Alkohol znacznie zwiększa toksyczność klometiazolu, dlatego jednoczesne spożycie alkoholu i przedawkowanie leku mogą prowadzić do szczególnie ciężkich powikłań zagrażających życiu. Ze względu na potencjalne działanie na ośrodek oddechowy i krążeniowy, przedawkowanie wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i może wymagać zastosowania leczenia podtrzymującego funkcje życiowe w warunkach szpitalnych.

Jeśli zostanie pominięta jedna dawka leku, należy zażyć następną dawkę zgodnie z wcześniej ustalonym dawkowaniem. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Heminevrin – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas zażywania leku Heminevrin nie wolno pić alkoholu. Jest to bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na to, że alkohol znacznie zwiększa toksyczność klometiazolu i może prowadzić do groźnych powikłań, w tym przedawkowania. Jednoczesne spożycie alkoholu i klometiazolu nasila działanie hamujące na ośrodkowy układ nerwowy, co może skutkować zaburzeniami oddychania, utratą przytomności, śpiączką, a w skrajnych przypadkach może stanowić zagrożenie życia.

W ulotce nie wymieniono szczególnych ograniczeń dotyczących spożywania pokarmów podczas stosowania leku. Jednak ze względu na obecność sorbitolu w składzie (7 mg na kapsułkę), pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy lub nietolerancją innych cukrów powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku, gdyż sorbitol jest źródłem fruktozy i może powodować objawy niepożądane u osób z tymi schorzeniami.

Czy można stosować Heminevrin w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży klometiazol można stosować tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Decyzję o zastosowaniu leku w czasie ciąży powinien podjąć lekarz po dokładnej ocenie stanu klinicznego i możliwych alternatyw terapeutycznych. Brak jest pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania klometiazolu u kobiet w ciąży, dlatego należy zachować szczególną ostrożność.

W okresie karmienia piersią klometiazol przenika do mleka kobiecego. Nie ustalono wpływu leków uspokajających, nasennych i przeciwdrgawkowych podawanych nawet w małych dawkach na rozwijający się mózg karmionego piersią dziecka. Z tego powodu klometiazol można stosować u kobiet karmiących piersią tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Lekarz powinien rozważyć przerwanie karmienia piersią lub rezygnację z leku w zależności od znaczenia terapii dla matki.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Samodzielne stosowanie klometiazolu w tych okresach jest niewskazane i może nieść ryzyko dla matki lub dziecka.

Jakie są skutki uboczne Heminevrin?

Czy mogę łączyć Heminevrin z innymi lekami?

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)