Furosemide Norameda

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Furosemide Norameda?

Furosemide Norameda zawiera substancję czynną furosemid, który należy do grupy leków moczopędnych pętlowych. Mechanizm jego działania polega na zwiększeniu ilości wytwarzanego przez organizm moczu poprzez hamowanie wchłaniania zwrotnego elektrolitów w pętli Henlego w nerkach. Dzięki temu następuje szybkie i skuteczne usuwanie nadmiaru płynów z organizmu, co pomaga łagodzić objawy związane z ich gromadzeniem.

Lek w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji jest stosowany w sytuacjach, gdy konieczne jest szybkie i skuteczne usunięcie nadmiaru płynów, szczególnie w stanach nagłych lub gdy pacjent nie może przyjmować leków doustnie. Ta forma podania zapewnia natychmiastowy efekt terapeutyczny, co jest kluczowe w ostrych stanach klinicznych wymagających pilnej interwencji medycznej.

Podstawowym wskazaniem do stosowania preparatu jest leczenie obrzęków związanych z nadmiernym gromadzeniem płynów w organizmie. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy płyn gromadzi się wokół serca (niewydolność serca), w płucach (obrzęk płuc), w jamie brzusznej (wodobrzusze związane z chorobami wątroby) lub w następstwie zaburzeń czynności nerek prowadzących do zatrzymywania wody i sodu.

W kardiologii furosemid stosuje się w ostrych stanach niewydolności serca, gdy dochodzi do nagłego pogorszenia wydolności serca i gromadzenia się płynu w płucach (obrzęk płuc) lub w jamie opłucnej. Lek pomaga szybko zmniejszyć obciążenie serca poprzez redukcję objętości krążącej krwi i ciśnienia napełniania komór sercowych, co prowadzi do poprawy funkcji oddechowej i stanu ogólnego pacjenta.

W nefrologii preparat znajduje zastosowanie w leczeniu zespołu nerczycowego oraz innych stanów związanych z zaburzeniami czynności nerek prowadzącymi do retencji płynów. Furosemid może być również stosowany w ostrych zatruciach w celu przyspieszenia wydalania substancji toksycznych przez nerki, pod warunkiem zachowania ich prawidłowej funkcji.

W hepatologii lek jest wykorzystywany w leczeniu wodobrzusza związanego z marskością wątroby, gdy dochodzi do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej. Warto jednak podkreślić, że u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lek należy stosować ze szczególną ostrożnością ze względu na ryzyko wystąpienia powikłań, takich jak encefalopatia wątrobowa.

Furosemide Norameda w postaci roztworu do wstrzykiwań/infuzji może być podawany wyłącznie pod nadzorem lekarza w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych, gdzie możliwe jest monitorowanie stanu pacjenta oraz podstawowych parametrów biochemicznych, takich jak stężenie elektrolitów we krwi (szczególnie potasu i sodu), funkcji nerek oraz ciśnienia tętniczego krwi.

Aktualna ulotka leku Furosemide Norameda

Jaki jest skład Furosemide Norameda, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest furosemid (Furosemidum) w stężeniu 10 mg w 1 ml roztworu.

Pozostałe składniki preparatu to:

• wodorotlenek sodu (do regulacji pH)
• chlorek sodu
• stężony kwas solny (do regulacji pH)
• woda do wstrzykiwań

Roztwór ma postać przezroczystej, bezbarwnej lub prawie bezbarwnej cieczy, zasadniczo wolnej od widocznych cząstek. Jest dostępny w ampułkach ze szkła oranżowego typu I o pojemności 2 ml (zawierających 20 mg furosemidu) lub 5 ml (zawierających 50 mg furosemidu). Preparat zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę 40 mg, co oznacza, że jest uznawany za produkt praktycznie wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Furosemide Norameda?

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Objawy, które mogą wystąpić po podaniu zbyt dużej dawki to przede wszystkim zaburzenia związane z nadmierną utratą płynów i elektrolitów.

Do typowych objawów przedawkowania należą:

• suchość błony śluzowej jamy ustnej
• zwiększone pragnienie
• nieregularna czynność serca
• zmiany nastroju
• kurcze lub ból mięśni
• nudności lub wymioty
• uczucie zmęczenia lub osłabienia
• słabo wyczuwalne tętno
• utrata apetytu

Leczenie przedawkowania polega głównie na przywróceniu prawidłowego bilansu płynów i elektrolitów w organizmie. Lekarz może zlecić dożylne uzupełnienie płynów oraz elektrolitów (szczególnie potasu i sodu), a także monitorowanie podstawowych parametrów życiowych. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego w warunkach intensywnej opieki medycznej.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Furosemide Norameda – czy mogę spożywać alkohol?

Pokarm nie wpływa bezpośrednio na działanie tego leku podawanego dożylnie. Jednakże przewlekłe umiarkowane lub nadmierne spożywanie alkoholu zwiększa ciśnienie tętnicze i zmniejsza skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych, w tym furosemidu.

U pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy i omdlenie wkrótce po wypiciu alkoholu podczas leczenia furosemidem. Alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze, co zwiększa ryzyko wystąpienia niepożądanych objawów, takich jak nadmierne obniżenie ciśnienia, zasłabnięcie czy upadek.

Podczas leczenia furosemidem zaleca się odpowiednie nawodnienie organizmu, chyba że lekarz zaleci ograniczenie płynów. Należy jednak unikać nadmiernego spożywania napojów zawierających kofeinę (kawa, herbata, napoje energetyczne), ponieważ mogą one nasilać działanie moczopędne leku.

Czy można stosować Furosemide Norameda w okresie ciąży i karmienia piersią?

Nie należy stosować furosemidu w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne ze względów medycznych. Decyzję o zastosowaniu leku u kobiety w ciąży może podjąć wyłącznie lekarz po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka dla matki i płodu.

Furosemid przenika do mleka kobiecego, dlatego nie należy karmić piersią podczas stosowania tego leku. Jest to bezwzględne przeciwwskazanie wymienione w charakterystyce produktu. Jeśli u kobiety karmiącej piersią zachodzi konieczność zastosowania furosemidu, należy przerwać karmienie piersią.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz może rozważyć alternatywne metody leczenia bezpieczniejsze w tych szczególnych sytuacjach.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)