Euphyllin long - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Euphyllin long?

Lek Euphyllin long zawiera teofilinę jako substancję czynną i należy do grupy leków rozszerzających oskrzela. Działa poprzez rozkurcz mięśni gładkich dróg oddechowych oraz naczyń płucnych, co ułatwia oddychanie pacjentom z chorobami obturacyjnymi płuc. Teofilina hamuje również uwalnianie substancji prozapalnych z komórek uczestniczących w reakcjach zapalnych, co przyczynia się do zmniejszenia stanu zapalnego w drogach oddechowych.

Preparat stosuje się w zapobieganiu i leczeniu zaburzeń oddechowych spowodowanych zwężeniem dróg oddechowych w przebiegu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Mechanizm działania teofiliny, choć nie jest w pełni poznany, obejmuje również działanie rozszerzające na naczynia krwionośne, pobudzające na mięśnie szkieletowe oraz zwiększenie częstości i siły skurczu mięśnia sercowego. Substancja ta zwiększa także wydalanie moczu przez organizm.

Ważne jest podkreślenie, że Euphyllin long nie jest przeznaczony do doraźnego leczenia nagłych stanów, takich jak ciężki napad astmy oskrzelowej (stan astmatyczny) czy nagły skurcz oskrzeli powodujący napady duszności. W takich sytuacjach konieczne jest zastosowanie leków o szybkim działaniu. Teofiliny nie należy również stosować jako leku pierwszego wyboru w leczeniu astmy u dzieci – decyzja o jej zastosowaniu powinna być poprzedzona indywidualną oceną lekarską.

Lek znajduje zastosowanie głównie w długoterminowej terapii podtrzymującej u pacjentów z przewlekłymi schorzeniami dróg oddechowych. Dzięki postaci o zmodyfikowanym uwalnianiu substancja czynna jest stopniowo uwalniana przez dłuższy okres, co pozwala na rzadsze dawkowanie i utrzymanie stabilnego stężenia leku we krwi. Jest to szczególnie korzystne w przypadku pacjentów z dusznościami występującymi w nocy, gdy można zastosować dawkę wieczorną zapewniającą kontrolę objawów przez całą noc.

Teofilina wpływa również na układ sercowo-naczyniowy i nerki, dlatego jej stosowanie wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami współistniejącymi. Lekarz ustala indywidualną dawkę w zależności od wieku, masy ciała pacjenta oraz stężenia teofiliny w osoczu, które może wymagać regularnego monitorowania. Szczególnie istotne jest to u osób starszych, z niewydolnością serca, chorobami wątroby czy nerek, gdzie metabolizm leku może być zmieniony.

Aktualna ulotka leku Euphyllin long

Jaki jest skład Euphyllin long, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest teofilina (Theophyllinum). Preparat dostępny jest w dwóch mocach:

• Jedna kapsułka 200 mg zawiera 200 mg teofiliny
• Jedna kapsułka 300 mg zawiera 300 mg teofiliny

Pozostałe składniki preparatu to: metyloceluloza 15 mPas, celuloza mikrokrystaliczna, karmeloza sodowa, celulozy octan, trietylu cytrynian, laktoza jednowodna oraz talk.

Skład kapsułki żelatynowej twardej: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna oraz woda. Nadruk na kapsułkach wykonany jest czarnym tuszem o składzie: Opacode S-1-277002 black zawierający szelak, żelaza tlenek czarny (E 172), glikol propylenowy oraz amonowy wodorotlenek stężony.

Dla osób chorych na cukrzycę: jedna kapsułka 200 mg zawiera 13,5 mg laktozy jednowodnej (co odpowiada 0,001 jednostki chlebowej), a jedna kapsułka 300 mg zawiera 20,2 mg laktozy jednowodnej (również 0,001 jednostki chlebowej). Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, co oznacza że jest uznawany za wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Euphyllin long?

W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Objawy przedawkowania teofiliny mogą obejmować:

• Nudności i wymioty
• Bóle żołądka
• Biegunka
• Niepokój i pobudzenie
• Ból głowy
• Bezsenność
• Zawroty głowy
• Zaburzenia rytmu serca
• Drgawki
• Niewydolność krążenia

Nasilenie objawów przedawkowania zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz od stężenia leku w osoczu. Duże stężenie teofiliny może spowodować objawy działania toksycznego, takie jak drgawki, nagły spadek ciśnienia krwi, komorowe zaburzenia rytmu serca oraz ciężkie objawy ze strony układu pokarmowego, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego. Przedawkowanie może także prowadzić do uszkodzenia mięśni.

Postępowanie w leczeniu zatrucia teofiliną zależy od ciężkości i przebiegu zatrucia oraz od objawów występujących u pacjenta. Jeśli wystąpią objawy przedawkowania, w zależności od ich nasilenia, należy pominąć następną dawkę lub zmniejszyć ją o połowę – jednak tylko po konsultacji z lekarzem. W przypadku pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki, lecz przyjąć kolejną dawkę w wyznaczonym terminie.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Euphyllin long – czy mogę spożywać alkohol?

Teofilina może wchodzić w interakcje z niektórymi produktami spożywczymi oraz alkoholem. Lek, nawet przyjmowany zgodnie z zaleceniami, może wpływać na szybkość reakcji, co dotyczy szczególnie sytuacji, gdy teofilina jest stosowana w skojarzeniu z alkoholem. Alkohol może nasilać działania niepożądane leku oraz wpływać na jego metabolizm, dlatego podczas leczenia zaleca się unikanie spożywania napojów alkoholowych.

Teofilina nasila działanie substancji zawierających ksantyny oraz kofeinę, takich jak kawa, herbata, napoje energetyczne czy czekolada. Nadmierne spożycie produktów bogatych w kofeinę może prowadzić do wzmożenia działań niepożądanych teofiliny, takich jak drżenie, kołatanie serca, niepokój czy bezsenność. Zaleca się ograniczenie spożycia kofeiny w diecie podczas stosowania tego leku.

Nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących standardowych posiłków, jednak należy pamiętać, że dawkę dodatkową (jeśli jest stosowana) przyjmuje się rano ze śniadaniem. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ale zawsze popijając dużą ilością płynu. Jeśli u pacjenta występuje nietolerancja laktozy (składnika preparatu), należy skonsultować to z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku.

Czy można stosować Euphyllin long w okresie ciąży i karmienia piersią?

Nie ma wystarczających informacji na temat stosowania leku u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, dlatego należy unikać stosowania preparatu w tym okresie. W drugim i trzecim trymestrze ciąży lek można stosować jedynie po dokładnym rozważeniu przez lekarza ryzyka i korzyści. Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

W trakcie rozwoju ciąży może być konieczne zmniejszenie dawki leku w celu uniknięcia działań niepożądanych, ponieważ metabolizm teofiliny może ulegać zmianom wraz z postępem ciąży. Regularne monitorowanie stężenia leku w osoczu jest szczególnie ważne u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią: Teofilina przenika do mleka matki, dlatego kobietom karmiącym piersią należy podawać możliwie najmniejszą dawkę leczniczą. Karmienie piersią, jeśli to możliwe, powinno odbywać się bezpośrednio przed przyjęciem leku, aby zminimalizować ekspozycję dziecka na substancję czynną. Dziecko karmione piersią przez kobietę przyjmującą teofilinę należy uważnie obserwować w celu wykrycia możliwych objawów wywołanych działaniem teofiliny, takich jak pobudzenie, drażliwość czy zaburzenia snu. W razie konieczności zastosowania większych dawek leczniczych należy przerwać karmienie piersią.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)