Diuver - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Diuver?

Diuver to lek moczopędny zawierający torasemid, substancję czynną należącą do grupy diuretyków pętlowych. Po podaniu doustnym lek jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, a maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 1 do 2 godzin. Około 80% przyjętej dawki jest wydalane z moczem, co sprawia, że lek charakteryzuje się przewidywalnym profilem farmakologicznym.

Podstawowym wskazaniem do stosowania Diuver jest leczenie nadciśnienia pierwotnego. W tym wskazaniu lek działa poprzez zwiększenie wydalania sodu i wody przez nerki, co prowadzi do zmniejszenia objętości płynów ustrojowych i obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Maksymalny efekt terapeutyczny w nadciśnieniu osiągany jest po około 12 tygodniach regularnego stosowania leku.

Drugim ważnym obszarem zastosowania Diuver jest leczenie obrzęków różnego pochodzenia. Lek wykazuje skuteczność w redukcji obrzęków spowodowanych zastoinową niewydolnością serca, gdy serce nie pompuje krwi wystarczająco efektywnie. Jest również stosowany w obrzęku płuc, groźnym stanie wymagającym szybkiego usunięcia nadmiaru płynu z płuc.

Diuver znajduje zastosowanie także w leczeniu obrzęków pochodzenia wątrobowego, które występują w przebiegu chorób wątroby, takich jak marskość. W tych przypadkach dochodzi do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze) oraz w tkankach obwodowych. Lek pomaga zmniejszyć te objawy poprzez zwiększenie wydalania nadmiaru płynu.

Czwartym wskazaniem są obrzęki pochodzenia nerkowego, które towarzyszą różnym chorobom nerek, w tym zespołowi nerczycowemu. W tych schorzeniach nerki nie są w stanie prawidłowo regulować gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu, co prowadzi do zatrzymywania płynów. Torasemid, poprzez działanie na określony odcinek nefronu (pętlę Henlego), zwiększa wydalanie sodu, chloru i wody, zmniejszając nasilenie obrzęków.

Mechanizm działania torasemidu polega na blokowaniu układu przenoszącego Na+/K+/2Cl- w części wstępującej grubego ramienia pętli Henlego w nerce. To prowadzi do zmniejszenia wchłaniania zwrotnego sodu, chloru i potasu, co z kolei zwiększa wydalanie tych elektrolitów wraz z wodą. Działanie moczopędne torasemidu jest silne, ale jednocześnie charakteryzuje się dłuższym czasem działania w porównaniu do niektórych innych diuretyków pętlowych.

Warto podkreślić, że Diuver jest lekiem przepisywanym przez lekarza, który ustala dawkowanie indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę rodzaj schorzenia, jego nasilenie oraz odpowiedź na leczenie. W przypadku długotrwałej terapii niezbędna jest regularna kontrola parametrów laboratoryjnych, w tym gospodarki elektrolitowej, stężenia glukozy, kwasu moczowego i lipidów.

Aktualna ulotka leku Diuver

Jaki jest skład Diuver, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku Diuver jest torasemid (Torasemidum). Lek dostępny jest w trzech mocach:

• Każda tabletka 5 mg zawiera 5 mg torasemidu
• Każda tabletka 10 mg zawiera 10 mg torasemidu
• Każda tabletka 20 mg zawiera 20 mg torasemidu

Pozostałe składniki leku (substancje pomocnicze) są identyczne we wszystkich trzech mocach preparatu i obejmują:

• Laktozę jednowodną – substancja wypełniająca tabletkę
• Skrobię kukurydzianą – substancja wiążąca
• Karboksymetyloskrobię sodową (typ A) – środek rozpuszczający, ułatwiający rozpad tabletki
• Krzemionkę koloidalną bezwodną – substancja przeciwzbrylająca
• Magnezu stearynian – środek poślizgowy ułatwiający produkcję tabletek

Obecność laktozy jednowodnej w składzie oznacza, że pacjenci z nietolerancją laktozy lub innymi rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z metabolizmem galaktozy powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest uznawany za produkt wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Diuver?

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Typowy obraz przedawkowania torasemidu nie jest w pełni określony, jednak w przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki mogą wystąpić charakterystyczne objawy.

Najczęstszym skutkiem przedawkowania jest znaczna diureza (zwiększone wydalanie moczu) z niebezpieczeństwem utraty płynów i elektrolitów. Może to prowadzić do odwodnienia organizmu oraz zaburzeń elektrolitowych, szczególnie obniżenia stężenia potasu, sodu, chlorków i magnezu we krwi. W następstwie mogą pojawić się:

• Senność i zmęczenie
• Stany splątania
• Spadek ciśnienia tętniczego krwi (niedociśnienie)
• Zapaść krążenia
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha)

Nie istnieje specyficzna odtrutka na przedawkowanie torasemidu. Leczenie jest objawowe i polega na zmniejszeniu dawki lub całkowitym odstawieniu leku, z jednoczesnym wyrównaniem zaburzeń wodno-elektrolitowych poprzez podawanie odpowiednich płynów i elektrolitów. W przypadkach ciężkiego przedawkowania może być konieczna hospitalizacja i monitorowanie podstawowych funkcji życiowych.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Diuver – czy mogę spożywać alkohol?

Diuver należy przyjmować rano, popijając niewielką ilością płynów, niezależnie od posiłków. Lek można zatem przyjmować zarówno na czczo, jak i po jedzeniu, co nie wpływa znacząco na jego wchłanianie i działanie.

W dokumentacji leku nie ma bezpośrednich informacji dotyczących spożywania alkoholu podczas terapii torasemidem. Należy jednak pamiętać, że alkohol może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi leków moczopędnych. Może to prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia, zawrotów głowy, omdleń lub innych objawów niedociśnienia. Z tego względu zaleca się ostrożność lub unikanie alkoholu podczas leczenia tym lekiem.

Pacjenci stosujący Diuver powinni zwrócić uwagę na dietę, szczególnie w kontekście spożycia sodu i potasu. Dieta niskosodowa może nasilać ryzyko zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza obniżenia stężenia potasu (hipokaliemia). W zależności od wyników badań laboratoryjnych lekarz może zalecić odpowiednie dostosowanie diety lub suplementację potasem.

Czy można stosować Diuver w okresie ciąży i karmienia piersią?

Diuver jest przeciwwskazany w okresie ciąży. Nie należy stosować tego leku w czasie ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu. Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz rozważy alternatywne metody leczenia bezpieczniejsze w tym okresie.

Karmienie piersią jest również przeciwwskazaniem do stosowania leku. Brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania torasemidu do mleka matki. Ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia, Diuver nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią. W przypadku konieczności leczenia torasemidem należy przerwać karmienie piersią lub zastosować alternatywną terapię.

W badaniach nieklinicznych nie stwierdzono wpływu torasemidu na płodność. Niemniej jednak decyzja o stosowaniu leku u kobiet w wieku rozrodczym powinna być podejmowana przez lekarza po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)