Dawkowanie Dexamethasone hameln - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaDeksametazon
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyhameln Pharma GmbH
Kod ATCH02AB02
ProceduraDCP
Kategorie

Jak prawidłowo dawkować Dexamethasone hameln?

Dexamethasone hameln jest roztworem do wstrzykiwań podawanym dożylnie (i.v.), domięśniowo (i.m.), podskórnie (s.c.) lub bezpośrednio do tkanek. Wstrzyknięcie dożylne należy podawać powoli, przez 2-3 minuty, aby uniknąć krótkotrwałych działań niepożądanych, takich jak mrowienie czy parestezje. W przypadku trudności z dostępem żylnym i nieprawidłowego krążenia krwi, preparat można podać domięśniowo. Możliwe jest także podanie w ciągłej infuzji lub we wstrzyknięciu podskórnym w opiece paliatywnej.

Dawkowanie w podaniu ogólnoustrojowym:

  • Obrzęk mózgu: dawka początkowa 8-10 mg (do 80 mg) dożylnie w ostrych stanach, następnie 16-24 mg (do 48 mg) na dobę, podzielone na 3-4 (do 6) dawek pojedynczych, przez 4-8 dni
  • Obrzęk mózgu przy bakteryjnym zapaleniu opon mózgowych: dorośli: 0,15 mg/kg masy ciała co 6 godzin przez 4 dni; dzieci: 0,4 mg/kg co 12 godzin przez 2 dni, rozpoczynając przed pierwszą dawką antybiotyku
  • Wstrząs po ciężkim urazie: dawka początkowa 40-100 mg (u dzieci 40 mg) dożylnie, powtórzona po 12 godzinach lub 16-40 mg co 6 godzin przez 2-3 dni
  • COVID-19: u dorosłych i młodzieży (od 12 lat) 6 mg dożylnie raz na dobę przez maksymalnie 10 dni
  • Ciężki ostry napad astmy: dorośli: 8-20 mg dożylnie jak najszybciej, w razie potrzeby powtarzać dawkę 8 mg co 4 godziny; dzieci: 0,15-0,3 mg/kg lub 1,2 mg/kg w bolusie, następnie 0,3 mg/kg co 4-6 godzin
  • Ostre choroby skóry: 8-40 mg na dobę dożylnie, w pojedynczych przypadkach do 100 mg, następnie stopniowe zmniejszanie dawki w postaci tabletek
  • Układowy toczeń rumieniowaty: 6-16 mg na dobę
  • Reumatoidalne zapalenie stawów: 12-16 mg na dobę przy uszkodzeniu stawów, 6-12 mg na dobę przy uszkodzeniu tkanek pozastawowych
  • Ciężkie choroby zakaźne: 4-20 mg na dobę przez kilka dni (wyłącznie z terapią przeciwinfekcyjną); w durze brzusznym początkowo do 200 mg, następnie stopniowe zmniejszanie
  • Zapobieganie wymiotom pooperacyjnym: pojedyncza dawka 8-20 mg przed operacją; dzieci powyżej 2 lat: 0,15-0,5 mg/kg (maksymalnie 16 mg)
  • Leczenie wspomagające nowotworów: początkowo 8-16 mg na dobę; w długotrwałej terapii 4-12 mg na dobę
  • Zapobieganie wymiotom w chemioterapii: 10-20 mg przed chemioterapią, następnie 4-8 mg 2-3 razy na dobę przez 1-3 dni (umiarkowanie wymiotna) lub do 6 dni (wysoce wymiotna)
  • Opieka paliatywna i CINV: 4,8-19,3 mg podskórnie w ciągu 24 godzin, zgodnie z lokalnymi wytycznymi

Dawkowanie w podaniu miejscowym:

  • Wstrzyknięcie dostawowe i nasiękowe: zazwyczaj 4-8 mg; w małych stawach wystarcza 2 mg
  • Pojedyncze wstrzyknięcie jest na ogół wystarczające; kolejne najwcześniej po 3-4 tygodniach; maksymalnie 3-4 wstrzyknięcia do jednego stawu
  • Wstrzyknięcie wykonywać w ściśle jałowych warunkach, po każdym kolejnym zalecana kontrola lekarska stawu

Gdy to możliwe, całą dobową dawkę należy podawać rano jako dawkę pojedynczą. W chorobach wymagających dużych dawek, podzielenie na kilka dawek może dać lepszy wynik. Czas leczenia zależy od rodzaju choroby. Gdy osiągnięty zostanie zadowalający efekt, dawkę należy stopniowo zmniejszać lub przerwać leczenie. Nagłe przerwanie po około 10 dniach może spowodować ostrą niewydolność nadnerczy, dlatego wymagane jest stopniowe zmniejszanie dawki. Lekarz ustala indywidualny plan leczenia dla każdego pacjenta.