Cuvitru - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Cuvitru?

Cuvitru to preparat należący do grupy immunoglobulin ludzkich normalnych, stosowany w terapii zastępczej u pacjentów z zaburzeniami układu odpornościowego. Głównym wskazaniem do zastosowania leku jest występowanie pierwotnych zespołów niedoboru odporności, w których organizm nie wytwarza wystarczającej ilości przeciwciał potrzebnych do obrony przed zakażeniami. Preparat stosuje się również u pacjentów z wtórnymi zespołami niedoboru odporności, gdzie osłabienie układu immunologicznego jest następstwem innych chorób lub prowadzonego leczenia.

Mechanizm działania preparatu Cuvitru polega na dostarczaniu organizmowi naturalnych przeciwciał pochodzących z osocza zdrowych dawców krwi. Immunoglobuliny zawarte w leku działają identycznie jak te naturalnie występujące we krwi, stanowiąc kluczowy element systemu odpornościowego organizmu. Regularne podawanie odpowiednich dawek pozwala podnieść nieprawidłowo niskie poziomy immunoglobulin do zakresu fizjologicznego, co znacząco zmniejsza ryzyko ciężkich i nawracających zakażeń u pacjentów z niedoborami odporności.

W zespołach pierwotnego niedoboru odporności lek Cuvitru stosuje się u pacjentów z wrodzonym brakiem wytwarzania przeciwciał. Są to schorzenia genetyczne, w których organizm od urodzenia nie jest w stanie produkować wystarczającej ilości immunoglobulin, co prowadzi do częstych i przewlekłych zakażeń bakteryjnych, wirusowych oraz grzybiczych. Bez odpowiedniej terapii zastępczej pacjenci ci są narażeni na poważne powikłania infekcyjne mogące prowadzić do trwałego uszkodzenia narządów wewnętrznych.

W przypadku wtórnych zespołów niedoboru odporności preparat jest wskazany u osób, u których osłabienie układu odpornościowego jest następstwem innych chorób lub rodzajów leczenia. Dotyczy to między innymi pacjentów leczonych z powodu nowotworów, osób po przeszczepach narządów, a także chorych z ciężkimi chorobami przewlekłymi wpływającymi na funkcjonowanie układu immunologicznego. U tych pacjentów występują ciężkie lub nawracające zakażenia wymagające wsparcia w postaci terapii zastępczej immunoglobulinami.

Cuvitru podawany jest drogą podskórną (w infuzji podskórnej), co stanowi istotną zaletę terapii. Ta droga podania pozwala na elastyczne planowanie leczenia i umożliwia pacjentom samodzielne stosowanie preparatu w warunkach domowych po odpowiednim przeszkoleniu. Regularne przyjmowanie leku zgodnie z ustalonym harmonogramem jest kluczowe dla utrzymania odpowiedniego poziomu ochrony immunologicznej i zmniejszenia częstości występowania zakażeń. Lekarz ustala indywidualnie dla każdego pacjenta dawkę oraz częstotliwość podawania w zależności od masy ciała, wcześniejszego leczenia i odpowiedzi na terapię.

Aktualna ulotka leku Cuvitru

Jaki jest skład Cuvitru, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu Cuvitru jest immunoglobulina ludzka normalna. Jeden mililitr roztworu zawiera 200 mg białka ludzkiego, w tym co najmniej 98% stanowi immunoglobulina G (IgG). Preparat wytwarzany jest z osocza zdrowych dawców krwi i poddawany wieloetapowemu procesowi oczyszczania i inaktywacji wirusów, co zapewnia bezpieczeństwo stosowania.

Pozostałe składniki preparatu to substancje pomocnicze: glicyna oraz woda do wstrzykiwań. Lek nie zawiera konserwantów ani stabilizatorów. Preparat dostępny jest w fiolkach o różnych pojemnościach: 5 ml (zawierające 1 g immunoglobuliny), 10 ml (2 g immunoglobuliny), 20 ml (4 g immunoglobuliny), 40 ml (8 g immunoglobuliny) oraz 50 ml (10 g immunoglobuliny). Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny, jasnożółty lub jasnobrązowy.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Cuvitru?

W przypadku podejrzenia przyjęcia większej niż zalecana dawki preparatu Cuvitru należy jak najszybciej powiadomić o tym lekarza. Przedawkowanie może prowadzić do przeciążenia płynowego organizmu, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka, takich jak osoby starsze, z niewydolnością nerek lub z problemami sercowo-naczyniowymi. Objawy przedawkowania mogą obejmować zwiększone obciążenie układu krążenia.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy po podaniu leku, takie jak uczucie ciężkości, duszność, obrzęki lub inne nietypowe dolegliwości, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. W przypadku ciężkich objawów może być konieczne wezwanie pomocy medycznej. Lekarz zadecyduje o odpowiednim postępowaniu, które może obejmować obserwację pacjenta oraz leczenie objawowe. Nie należy samodzielnie modyfikować dawki ani częstotliwości podawania leku bez konsultacji z lekarzem.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Cuvitru – czy mogę spożywać alkohol?

W ulotce preparatu Cuvitru nie zawarto szczególnych informacji dotyczących interakcji z pokarmami lub napojami. Nie ma specjalnych ograniczeń dietetycznych związanych ze stosowaniem tego leku. Pacjenci mogą spożywać posiłki zgodnie ze swoimi zwyczajowymi nawykami żywieniowymi, chyba że lekarz zaleci inaczej w związku z chorobą podstawową.

Odnośnie spożywania alkoholu – w dokumentacji produktu nie zawarto bezpośrednich przeciwwskazań do picia alkoholu podczas terapii immunoglobulinami. Należy jednak pamiętać, że alkohol ogólnie osłabia układ odpornościowy i może negatywnie wpływać na stan zdrowia pacjentów z niedoborami odporności. Ponadto alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy nudności. Z tych powodów zaleca się ograniczenie lub unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

Czy można stosować Cuvitru w okresie ciąży i karmienia piersią?

Nie przeprowadzono kontrolowanych badań klinicznych dotyczących stosowania preparatu Cuvitru u kobiet w ciąży. Jednak doświadczenie kliniczne z immunoglobulinami wskazuje, że nie należy oczekiwać szkodliwego wpływu na przebieg ciąży ani na rozwój płodu. Immunoglobuliny są naturalnie występującymi białkami w organizmie i przechodzą przez łożysko, co jest fizjologicznym procesem zapewniającym ochronę płodu.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje zajście w ciążę, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz dokona indywidualnej oceny stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka i zadecyduje o kontynuacji lub rozpoczęciu terapii. U kobiet z ciężkimi niedoborami odporności korzyści z leczenia zwykle przeważają nad potencjalnym ryzykiem.

W przypadku karmienia piersią doświadczenie kliniczne wskazuje, że nie należy oczekiwać szkodliwego wpływu na dziecko karmione piersią. Przeciwciała z preparatu mogą znajdować się w mleku matki i chronić dziecko przed określonymi zakażeniami, co jest zjawiskiem korzystnym. Niemniej jednak decyzję o stosowaniu leku podczas karmienia piersią należy podjąć w porozumieniu z lekarzem, który oceni indywidualną sytuację kliniczną pacjentki.

Doświadczenie z immunoglobulinami wskazuje również, że nie należy oczekiwać szkodliwego wpływu na płodność u kobiet i mężczyzn stosujących ten preparat.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)