Dawkowanie Aminoplasmal Hepa 10% - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Glicyna, Histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-prolina |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | B. Braun Melsungen AG |
| Kod ATC | B05BA01 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Lek jest podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych. Dawkowanie jest ściśle indywidualizowane przez lekarza prowadzącego, w oparciu o wiek pacjenta, jego masę ciała, stan kliniczny i chorobę podstawową.
Dorośli: Zwykle stosowana dawka wynosi od 8 do 15 ml roztworu na kilogram masy ciała na dobę. Szybkość infuzji nie powinna przekraczać 1 ml na kilogram masy ciała na godzinę. Oznacza to, że dla pacjenta ważącego na przykład 70 kg, dawka dobowa wynosiłaby od 560 do 1050 ml, podawana z maksymalną szybkością 70 ml/h.
Dzieci i młodzież powyżej 2 lat: Nie określono dotychczas szczegółowych wytycznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i dawkowania u dzieci, jednak lek może być stosowany w tej grupie wiekowej pod ścisłą kontrolą lekarską. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie.
Noworodki, niemowlęta i dzieci poniżej 2 lat: Preparat jest przeciwwskazany w tej grupie wiekowej, ponieważ skład aminokwasowy nie jest odpowiednio dostosowany do specjalnych potrzeb żywieniowych najmłodszych pacjentów.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Wymagają szczególnej ostrożności – lekarz bardzo dokładnie dostosowuje dawkę w zależności od nasilenia niewydolności nerek.
Lek można stosować tak długo, jak długo pacjent wymaga żywienia dożylnego i istnieje ryzyko pogorszenia czynności mózgu. Roztwór podawany jest jako wolna infuzja dożylna przez rurkę z igłą wprowadzaną do żyły (najczęściej dożyła centralna). Przed rozpoczęciem i podczas infuzji lekarz monitoruje parametry laboratoryjne: stężenie elektrolitów we krwi, cukru we krwi, równowagę kwasowo-zasadową, stężenie białek oraz czynność nerek.
