Wilzin - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Wilzin?

Wilzin to preparat zawierający cynk, przeznaczony do długotrwałego leczenia choroby Wilsona. Choroba Wilsona jest rzadkim, dziedzicznym zaburzeniem metabolicznym, w którym organizm nie jest w stanie prawidłowo wydalać miedzi pochodzącej z pożywienia. W warunkach fizjologicznych niewielkie ilości miedzi są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu, jednak jej nadmiar staje się toksyczny dla tkanek i narządów.

Mechanizm działania patologicznego w chorobie Wilsona polega na stopniowym gromadzeniu się miedzi, która w pierwszej kolejności akumuluje się w wątrobie. Wraz z postępem choroby, gdy wątroba nie jest już w stanie magazynować nadmiaru tego pierwiastka, miedź przedostaje się do krwioobiegu i откłada w innych narządach, przede wszystkim w ośrodkowym układzie nerwowym, rogówce oka oraz nerkach. Proces ten prowadzi do poważnych uszkodzeń tych struktur, manifestujących się różnorodnymi objawami neurologicznymi, psychiatrycznymi oraz hepatologicznymi.

Wilzin działa poprzez hamowanie wchłaniania miedzi z przewodu pokarmowego. Cynk zawarty w preparacie stymuluje komórki jelitowe do produkcji metalotioneiny – białka, które wiąże miedź w świetle jelita, uniemożliwiając jej przedostanie się do krwioobiegu. Związana w ten sposób miedź pozostaje w komórkach błony śluzowej jelita, a następnie jest naturalnie wydalana z kałem wraz z złuszczającymi się komórkami nabłonka jelitowego. Mechanizm ten skutecznie blokuje przyswajanie zarówno miedzi pochodzącej z diety, jak i miedzi wydzielanej do światła jelita wraz z sokami trawiennymi.

Preparat znajduje zastosowanie w terapii podtrzymującej u pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni innymi lekami chelatującymi miedź, takimi jak penicylamina lub trientiną. Wilzin może być również wykorzystywany w leczeniu początkowym u pacjentów bezobjawowych lub z niewielkimi objawami choroby, u których szybkie usunięcie nadmiaru miedzi nie jest niezbędne. Warto zaznaczyć, że preparat nie jest zazwyczaj zalecany jako lek pierwszego wyboru u pacjentów z objawowymi postaciami choroby Wilsona, ponieważ jego pełne działanie terapeutyczne ujawnia się po dłuższym okresie stosowania.

Choroba Wilsona jest schorzeniem przewlekłym, wymagającym leczenia przez całe życie pacjenta. Nieleczona prowadzi do postępującego uszkodzenia wątroby, które może przebiegać od łagodnego podwyższenia aktywności enzymów wątrobowych, przez przewlekłe zapalenie wątroby i marskość, aż po ostrą niewydolność wątroby zagrażającą życiu. Objawy neurologiczne obejmują drżenia, sztywność mięśni, zaburzenia koordynacji ruchowej, trudności w mówieniu i połykaniu. U części pacjentów występują także zaburzenia psychiatryczne, w tym depresja, zmiany osobowości czy zaburzenia poznawcze. Charakterystycznym objawem jest pierścień Kaysera-Fleischera – złocistobrązowe przebarwienie na obwodzie rogówki, powstające w wyniku odkładania się miedzi.

Terapia za pomocą Wilzin wymaga systematycznego monitorowania poprzez regularne badania laboratoryjne. Kontrola obejmuje oznaczanie stężenia miedzi w moczu, aktywności ceruloplazmy w surowicy oraz parametrów funkcji wątroby. Celem takiego nadzoru jest utrzymanie odpowiedniej równowagi – zapobieganie zarówno nadmiernemu gromadzeniu miedzi, jak i jej niedoborowi, który także może być szkodliwy dla organizmu. Szczególnie istotne jest właściwe dawkowanie u dzieci w okresie wzrostu oraz u kobiet w ciąży, gdyż zarówno nadmiar, jak i niedobór miedzi mogą negatywnie wpływać na rozwój organizmu.

Aktualna ulotka leku Wilzin

Jaki jest skład Wilzin, jakie substancje zawiera?

Wilzin dostępny jest w dwóch mocach, co pozwala na elastyczne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Substancja czynna:

• Wilzin 25 mg: każda kapsułka twarda zawiera 25 mg cynku w postaci 83,92 mg dwuwodnego octanu cynku
• Wilzin 50 mg: każda kapsułka twarda zawiera 50 mg cynku w postaci 167,84 mg dwuwodnego octanu cynku

Substancje pomocnicze w rdzeniu kapsułki:

• skrobia kukurydziana
• stearynian magnezu

Składniki otoczki kapsułki:

• żelatyna
• dwutlenek tytanu (E171)
• błękit brylantowy FCF (E133) – tylko w kapsułkach 25 mg
• żółcień pomarańczowa FCF (E110) – tylko w kapsułkach 50 mg

Składniki tuszu do nadruku:

• żelaza tlenek czarny (E172)
• szelak

Wygląd preparatu:

• Wilzin 25 mg to kapsułki twarde w kolorze błękitnym z nadrukiem "93-376"
• Wilzin 50 mg to kapsułki twarde w kolorze pomarańczowym z nadrukiem "93-377"

Preparat zawiera barwnik żółcień pomarańczową FCF (E110) w kapsułkach 50 mg, który u osób uczulonych może wywoływać reakcje alergiczne. Osoby z udokumentowaną nadwrażliwością na ten barwnik powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Wilzin?

Przedawkowanie Wilzin może prowadzić do wystąpienia objawów niepożądanych związanych z nadmiernym spożyciem cynku.

Objawy przedawkowania:

• Nudności
• Wymioty
• Zawroty głowy

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Przy kontakcie z personelem medycznym warto mieć przy sobie opakowanie leku lub ulotkę, aby umożliwić szybką identyfikację przyjętej substancji i dawki.

Długotrwałe stosowanie zbyt wysokich dawek cynku może prowadzić do niedoboru miedzi w organizmie, co objawia się nietypowym osłabieniem mięśni lub nieprawidłowym czuciem w kończynach. Wystąpienie takich objawów wymaga pilnej konsultacji z lekarzem prowadzącym, który może zalecić dostosowanie dawkowania lub wykonanie dodatkowych badań kontrolnych.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Wilzin – czy mogę spożywać alkohol?

Sposób przyjmowania Wilzin w relacji do posiłków ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii.

Podstawowe zasady żywieniowe:

• Lek należy przyjmować wyłącznie na czczo, co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2-3 godziny po posiłku
• Błonnik pokarmowy zawarty w żywności może znacząco opóźniać i zmniejszać wchłanianie soli cynku
• Szczególnie produkty mleczne mogą interferować z wchłanianiem preparatu i powinny być spożywane w odpowiednim odstępie czasowym od przyjęcia leku

Postępowanie w przypadku dolegliwości żołądkowych:

U pacjentów, u których po przyjęciu porannej dawki na czczo występują zaburzenia żołądkowe, możliwe jest:

• Przesunięcie przyjęcia pierwszej dawki na godziny przedpołudniowe, między śniadaniem a kolejnym posiłkiem
• Przyjęcie pierwszej dawki z niewielką ilością pokarmu bogatego w białko, takiego jak mięso (należy unikać produktów mlecznych)

Alkohol:

W ulotce nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących interakcji Wilzin z alkoholem. Należy jednak pamiętać, że pacjenci z chorobą Wilsona często mają upośledzoną funkcję wątroby, a alkohol dodatkowo obciąża ten narząd. Kwestię spożywania alkoholu należy omówić indywidualnie z lekarzem prowadzącym, który uwzględni stan funkcji wątroby i ogólny stan zdrowia pacjenta.

Interakcje pokarmowe wpływające na skuteczność leczenia:

Obecność pewnych składników pokarmowych może znacząco zmniejszać biodostępność cynku i tym samym obniżać skuteczność terapii. Dlatego zachowanie odpowiednich odstępów czasowych między przyjęciem leku a spożywaniem posiłków jest niezbędne dla osiągnięcia zamierzonych efektów leczniczych.

Czy można stosować Wilzin w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Kontynuowanie leczenia zaburzeń gospodarki miedzią w okresie ciąży jest bardzo istotne dla zdrowia zarówno matki, jak i rozwijającego się płodu. Nieleczona choroba Wilsona podczas ciąży może prowadzić do poważnych powikłań.

Przed planowaniem ciąży należy koniecznie skonsultować się z lekarzem prowadzącym leczenie choroby Wilsona. Jeśli ciąża zajdzie w trakcie stosowania Wilzin, lekarz oceni, czy kontynuacja terapii tym preparatem jest odpowiednia, czy też należy rozważyć zmianę leczenia lub modyfikację dawkowania.

Szczególnie ważne jest regularne monitorowanie stanu pacjentki i gospodarki miedzią podczas ciąży, ponieważ zarówno nadmiar, jak i niedobór miedzi mogą negatywnie wpływać na przebieg ciąży i rozwój płodu. Lekarz będzie regularnie zlecał badania kontrolne i w razie potrzeby dostosowywał dawkowanie preparatu.

Karmienie piersią:

W czasie leczenia Wilzin należy unikać karmienia dziecka piersią. Decyzja dotycząca sposobu żywienia niemowlęcia powinna być podjęta po konsultacji z lekarzem prowadzącym, który uwzględni indywidualną sytuację pacjentki, konieczność kontynuacji leczenia oraz dostępne alternatywne metody żywienia dziecka.

Należy pamiętać, że przerwanie leczenia choroby Wilsona może prowadzić do progresji choroby i wystąpienia poważnych powikłań, dlatego decyzje dotyczące terapii w okresie ciąży i karmienia piersią powinny być podejmowane wyłącznie przez doświadczonego lekarza specjalistę.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)