Uromitexan - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Uromitexan?

Uromitexan to lek uroprotektorowy stosowany wyłącznie w skojarzeniu z chemioterapią ifosfamidem lub cyklofosfamidem. Jego głównym zadaniem jest ochrona pęcherza moczowego przed uszkodzeniem, które może wystąpić podczas leczenia tymi lekami przeciwnowotworowymi. Substancją czynną preparatu jest mesna, która działa miejscowo w układzie moczowym.

Ifosfamid i cyklofosfamid w procesie metabolizmu wytwarzają toksyczne metabolity, które są wydalane przez nerki i mogą powodować uszkodzenie tkanki wyściełającej pęcherz moczowy. Objawem takiego uszkodzenia jest obecność krwi w moczu – od niewielkich ilości wykrywalnych tylko w badaniach laboratoryjnych, poprzez widoczne zaczerwienienie moczu, aż do pojawienia się skrzepów krwi. Mesna neutralizuje te szkodliwe metabolity bezpośrednio w moczu, zapobiegając ich toksycznemu działaniu na nabłonek pęcherza.

Lek jest podawany w postaci wstrzykiwań przez wykwalifikowany personel medyczny w ściśle określonym schemacie czasowym dostosowanym do podawania chemioterapii. Zastosowanie mesny jest szczególnie istotne u pacjentów otrzymujących wysokie dawki oksazafosforyn, u osób z wcześniejszym uszkodzeniem pęcherza po chemioterapii, przy współistniejących zakażeniach układu moczowego lub po radioterapii w okolicy miednicy. Regularne badania moczu podczas terapii pozwalają na wczesne wykrycie ewentualnych uszkodzeń i odpowiednią modyfikację leczenia ochronnego.

Schemat podawania mesny jest precyzyjnie dobierany przez onkologa prowadzącego, w zależności od dawki chemioterapii, czasu jej podawania oraz drogi podania. Zwykle pierwszą dawkę podaje się przed zakończeniem wlewu chemioterapeutyku, a kolejne dawki w regularnych odstępach czasu, aż do całkowitego wydalenia ifosfamidu lub cyklofosfamidu z organizmu. W tym czasie pacjent powinien wypijać odpowiednio dużo płynów – minimum 2 litry dziennie – co dodatkowo rozcieńcza mocz i wspomaga ochronę pęcherza moczowego.

Warto podkreślić, że mesna nie wpływa na działanie przeciwnowotworowe chemioterapii – jej zadanie ogranicza się wyłącznie do miejscowej ochrony układu moczowego. Nie oddziałuje również z innymi lekami stosowanymi równolegle. Preparat może być stosowany u pacjentek w ciąży, jeśli lekarz uzna to za niezbędne, jednak karmienie piersią podczas leczenia jest przeciwwskazane. U pacjentów w podeszłym wieku może być konieczna modyfikacja dawkowania ze względu na częstsze zaburzenia czynności nerek, wątroby czy serca.

Aktualna ulotka leku Uromitexan

Jaki jest skład Uromitexan, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest mesna w stężeniu 100 mg w 1 ml roztworu do wstrzykiwań. Każda ampułka zawiera 4 ml roztworu, co odpowiada 400 mg mesny. Substancjami pomocniczymi są: wersenian disodowy, wodorotlenek sodu oraz woda do wstrzykiwań. Roztwór jest przeźroczysty, bezbarwny i jałowy, przygotowany do bezpośredniego podania we wstrzyknięciu. Ampułki wykonane są z bezbarwnego szkła.

Preparat zawiera około 59 mg sodu na 400 mg mesny, co należy uwzględnić u pacjentów wymagających ograniczenia spożycia sodu. Brak w składzie substancji konserwujących – roztwór jest jałowy dzięki technologii produkcji i zamkniętemu opakowaniu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Uromitexan?

Przedawkowanie Uromitexan jest mało prawdopodobne, ponieważ lek jest podawany wyłącznie przez przeszkolony i fachowy personel medyczny w warunkach szpitalnych. Lekarz lub pielęgniarka dokładnie kontrolują ilość podawanego leku i natychmiast przerwą wlew, jeśli zostanie wykryta nieprawidłowość.

W razie podejrzenia podania zbyt dużej dawki personel medyczny podejmie odpowiednie działania zgodnie z procedurami klinicznymi. Pacjent pozostaje pod ścisłą obserwacją medyczną przez cały czas trwania terapii. Jeśli pacjent uważa, że mogło dojść do błędu w dawkowaniu, powinien natychmiast poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Uromitexan – czy mogę spożywać alkohol?

Pokarm nie wpływa na wchłanianie ani wydalanie mesny z moczem, ponieważ lek jest podawany w formie wstrzyknięcia, omijając przewód pokarmowy. Pacjent może normalnie się odżywiać podczas terapii, o ile nie ma innych przeciwwskazań związanych z chemioterapią.

Kluczowe znaczenie ma odpowiednie nawodnienie organizmu. Pacjent powinien wypijać co najmniej 2 litry płynów dziennie – woda, herbata, soki, zupy. Dobre nawodnienie pomaga rozcieńczyć mocz i utrzymać prawidłowy przepływ przez układ moczowy, co dodatkowo wspomaga ochronę pęcherza przed uszkodzeniem.

Ulotka nie zawiera specyficznych informacji dotyczących spożywania alkoholu podczas stosowania mesny. Należy jednak pamiętać, że pacjenci otrzymujący chemioterapię ifosfamidem lub cyklofosfamidem powinni unikać alkoholu ze względu na możliwe interakcje z chemioterapeutykami i ogólne obciążenie organizmu. Decyzję w tej sprawie należy skonsultować z lekarzem prowadzącym.

Czy można stosować Uromitexan w okresie ciąży i karmienia piersią?

Uromitexan jest stosowany wyłącznie w skojarzeniu z ifosfamidem lub cyklofosfamidem, które są lekami przeciwnowotworowymi. Decyzja o zastosowaniu mesny u kobiety w ciąży zależy od oceny lekarza i może zostać podjęta tylko wtedy, gdy leczenie jest absolutnie niezbędne.

Ciąża: Mesna może być zastosowana u pacjentki będącej w ciąży jedynie gdy w opinii lekarza leczenie jest niezbędne dla zdrowia lub życia pacjentki. Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje ciążę, musi poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii. Lekarz oceni stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka dla płodu.

Karmienie piersią: Nie należy karmić piersią w przypadku stosowania Uromitexan. Konieczne jest przerwanie karmienia naturalnego na czas trwania terapii z zastosowaniem mesny i chemioterapii. Po zakończeniu leczenia decyzję o ewentualnym powrocie do karmienia piersią należy skonsultować z lekarzem.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią należy poradzić się lekarza. Dotyczy to zarówno leków na receptę, jak i preparatów dostępnych bez recepty.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)