Skutki uboczne Telzir

Działania niepożądane leku Telzir

Podczas leczenia zakażenia HIV mogą wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi. Jest to częściowo związane z polepszeniem stanu zdrowia i ze stylem życia oraz niekiedy, w przypadku stężenia lipidów we krwi, z działaniem leków przeciw HIV.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Biegunka
• Zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi

Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi
• Luźne stolce, nudności, wymioty, bóle brzucha
• Wysypka skórna, która może być czerwona, wypukła lub swędząca. Większość pacjentów z wysypką o niewielkim lub średnim nasileniu może kontynuować przyjmowanie preparatu Telzir. Odpowiednie preparaty przeciwhistaminowe mogą zmniejszać świąd i przyspieszać ustępowanie wysypki.
• Bóle głowy, zawroty głowy
• Parestezje w obrębie jamy ustnej (mrowienie i drętwienie wokół ust)
• Zmęczenie
• Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej
• Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej
• Zwiększenie aktywności lipazy

Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

• Obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg i języka)

Rzadko (u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):

• Zespół Stevensa-Johnsona. Ciężkie i zagrażające życiu reakcje skórne były stwierdzane u mniej niż 1% pacjentów. Podawanie preparatu Telzir należy bezwzględnie przerwać w przypadku wystąpienia ciężkiej wysypki lub gdy z wysypką o umiarkowanym nasileniu występują objawy ogólnoustrojowe lub objawy ze strony błon śluzowych.

Zaburzenia mięśni

Notowano bóle mięśni, przeczulicę lub osłabienie, szczególnie podczas leczenia przeciwretrowirusowego zawierającego inhibitory proteazy i analogi nukleozydów. Rzadko choroby mięśni były ciężkie i obejmowały rozpad włókien mięśni poprzecznie prążkowanych (rabdomioliza).

Pacjenci z hemofilią

U pacjentów z hemofilią typu A i B, leczonych inhibitorami proteazy, donoszono o nasileniu się krwawień, w tym spontanicznych krwiaków skóry i krwawień dostawowych. U niektórych pacjentów konieczne było podawanie czynnika VIII. Związek przyczynowy został potwierdzony, chociaż mechanizm działania nie został wyjaśniony.

Zespół reaktywacji immunologicznej

U pacjentów zakażonych HIV z ciężkim niedoborem immunologicznym w czasie rozpoczynania złożonej terapii przeciwretrowirusowej może wystąpić reakcja zapalna na nie wywołujące objawów lub śladowe patogeny oportunistyczne. Zgłaszano również przypadki występowania chorób autoimmunologicznych (takich jak choroba Gravesa-Basedowa i autoimmunologiczne zapalenie wątroby) w sytuacji poprawy czynności układu immunologicznego pacjenta.

Martwica kości

Przypadki martwicy kości odnotowano głównie u pacjentów z ogólnie znanymi czynnikami ryzyka, zaawansowaną chorobą spowodowaną przez HIV lub poddanych długotrwałemu, skojarzonemu leczeniu przeciwretrowirusowemu.

Dzieci i młodzież

Ogólny profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży podobny był do profilu zaobserwowanego w populacji dorosłych. U dzieci i młodzieży wymioty występowały częściej niż u dorosłych.