Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Sephience? Sephience to lek zawierający substancję czynną sepiapterynę, która stanowi syntetyczną wersję naturalnie występującej substancji niezbędnej do produkcji kofaktora BH4. Ten kofaktor jest wymagany przez określone enzymy w organizmie do prawidłowego rozkładu aminokwasu fenyloalaniny na tyrozynę. Lek jest przeznaczony do leczenia hiperfenyloalaninemii (wysokiego stężenia fenyloalaniny we krwi) u pacjentów z fenyloketonurią (PKU) w każdym wieku. Fenyloketonuria to dziedziczna
Sepiapteryna to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu fenyloketonurii (PKU) – rzadkiej choroby genetycznej, która powoduje gromadzenie się fenyloalaniny we krwi. Jest to naturalny prekursor ważnego kofaktora enzymatycznego o nazwie BH4 (tetrahydrobiopteryna).
Jak działa sepiapteryna?
Mechanizm działania
Sepiapteryna działa jako farmakologiczny chaperon o podwójnym działaniu. Oznacza to, że pomaga wadliwemu enzymowi fenyloalanino-hydroksylazie (PAH) lepiej wykonywać swoją pracę na dwa sposoby:
- Bezpośrednio – sepiapteryna sama wiąże się z wadliwym enzymem
- Pośrednio – przekształca się w BH4, który również wspomaga enzym
Dzięki temu proces jest bardziej skuteczny niż przy stosowaniu tylko BH4, ponieważ działa zarówno sepiapteryna, jak i powstający z niej BH4. To podwójne działanie pozwala na skuteczne obniżenie poziomu fenyloalaniny we krwi.
Wskazania do stosowania
Sepiapteryna jest przeznaczona do leczenia hiperfenyloalaninemii (HPA) u dorosłych i dzieci z fenyloketonurią (PKU). PKU to choroba genetyczna, w której organizm nie może prawidłowo przetwarzać aminokwasu fenyloalaniny, co prowadzi do jej gromadzenia się we krwi.
Dawkowanie i sposób podawania
Ogólne zasady dawkowania
Dawka sepiapteryny zależy od wieku i masy ciała pacjenta:
- 0-6 miesięcy: 7,5 mg/kg masy ciała dziennie
- 6-12 miesięcy: 15 mg/kg masy ciała dziennie
- 12 miesięcy – 2 lata: 30 mg/kg masy ciała dziennie
- 2 lata i więcej: 60 mg/kg masy ciała dziennie
Sposób podawania
Dla dzieci o masie ciała poniżej 16 kg:
- Proszek należy wymieszać z wodą lub sokiem jabłkowym
- Odpowiednią dawkę podaje się za pomocą strzykawki dozującej
- Mieszaninę należy dobrze wymieszać przez 30 sekund
Dla pacjentów o masie ciała 16 kg i więcej:
- Całą zawartość saszetki miesza się z wodą, sokiem jabłkowym lub pokarmem o delikatnej konsystencji
- Można podawać z posiłkiem o dowolnej porze, ale codziennie o tej samej godzinie
Ważne informacje o przygotowaniu
- Lek należy podać natychmiast po przygotowaniu
- Jeśli nie można podać od razu, mieszaninę można przechowywać:
- W temperaturze pokojowej (poniżej 25°C) – do 6 godzin
- W lodówce (2-8°C) – do 24 godzin
- Przed podaniem należy ponownie wymieszać
Skuteczność kliniczna
Wyniki badań
W głównych badaniach klinicznych sepiapteryna wykazała wysoką skuteczność:
- 73% pacjentów odpowiedziało na leczenie (obniżenie fenyloalaniny o co najmniej 15%)
- U pacjentów otrzymujących sepiapterynę nastąpiło średnie obniżenie fenyloalaniny o 62,8% w porównaniu z 1,4% wzrostem w grupie placebo
- Leczenie umożliwiło 2,3-krotny wzrost tolerancji fenyloalaniny w diecie przy jednoczesnym utrzymaniu bezpiecznego poziomu we krwi
Korzyści dla pacjentów
Najważniejszą korzyścią jest możliwość liberalizacji diety – pacjenci mogą spożywać więcej produktów zawierających białko, co znacząco poprawia jakość życia.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Zakażenia górnych dróg oddechowych (19,8%)
- Ból głowy (15,3%)
- Biegunka (14,9%)
- Ból brzucha (12,2%)
Często (u 1-10 na 100 pacjentów):
- Zmiana zabarwienia stolca (4,5%)
- Hipofenyloalaninemia – zbyt niski poziom fenyloalaniny (2,7%)
Bezpieczeństwo u dzieci
Sepiapteryna była dobrze tolerowana przez dzieci wszystkich grup wiekowych. Profil bezpieczeństwa u dzieci był podobny do obserwowanego u dorosłych.
Przeciwwskazania i ostrzeżenia
Kiedy nie stosować sepiapteryny?
- Nadwrażliwość na sepiapterynę lub inne składniki leku
- Nietolerancja fruktozy (lek zawiera izomalt)
Szczególne środki ostrożności
- Regularne monitorowanie poziomów fenyloalaniny i tyrozyny we krwi
- Ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z niektórymi lekami (inhibitory DHFR, leki rozszerzające naczynia)
- Dostosowanie diety w konsultacji z lekarzem
Interakcje z innymi lekami
Leki wymagające szczególnej uwagi:
Inhibitory DHFR (np. trimetoprym, metotreksat):
- Mogą wpływać na skuteczność sepiapteryny
- Wymagają częstszej kontroli poziomu fenyloalaniny
Leki rozszerzające naczynia (np. sildenafil, nitroprusydek):
- Zalecana ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu
Lewodopa:
- Może nasilać objawy neurologiczne
Ciąża i karmienie piersią
- W ciąży: brak wystarczających danych – zalecane unikanie
- Karmienie piersią: nie wiadomo, czy lek przenika do mleka – wymagana ocena korzyści i ryzyka
Farmakokinetyka – jak organizm przetwarza lek
Wchłanianie i metabolizm
- Sepiapteryna jest szybko wchłaniana po podaniu doustnym
- Maksymalne stężenie osiąga w ciągu 1-3 godzin
- Jest intensywnie przekształcana do aktywnego metabolitu BH4
- Nie kumuluje się w organizmie przy wielokrotnym podawaniu
Wpływ pokarmu
Podawanie z posiłkiem zwiększa wchłanianie:
- Z lekkim posiłkiem: 1,6-1,7 razy większe wchłanianie
- Z tłustym posiłkiem: 2,2-2,8 razy większe wchłanianie
Eliminacja
- BH4 ma okres półtrwania około 5 godzin
- Metabolity są wydalane głównie z kałem (26%) i moczem (7%)
Przechowywanie i postać leku
Przechowywanie
- W temperaturze pokojowej
- W oryginalnym opakowaniu, chronić przed światłem
- Okres ważności: 2 lata
Postać farmaceutyczna
- Proszek doustny w saszetkach
- Dostępny w dawkach: 250 mg i 1000 mg
- Kolor: żółty do pomarańczowego
- Opakowanie: 30 saszetek
Podsumowanie
Sepiapteryna reprezentuje przełom w leczeniu PKU, oferując:
- Wysoką skuteczność w obniżaniu poziomu fenyloalaniny
- Możliwość liberalizacji diety i poprawy jakości życia
- Dobre bezpieczeństwo u pacjentów wszystkich grup wiekowych
- Wygodę stosowania – raz dziennie z posiłkiem
Leczenie wymaga regularnego monitorowania przez doświadczonego lekarza i dostosowania diety w oparciu o wyniki badań krwi.