Reyataz - ulotka, wskazania, zamienniki

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaAtazanawir
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyBristol-Myers Squibb Pharma EEIG
Kod ATCJ05AE08
ProceduraCEN
Kategorie

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Reyataz?

Reyataz to lek przeciwretrowirusowy zawierający atazanawir, należący do grupy inhibitorów proteazy HIV. Preparat przeznaczony jest do leczenia zakażenia wirusem ludzkiego niedoboru odporności (HIV), który wywołuje zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS).

Mechanizm działania atazanawiru polega na hamowaniu specyficznego białka proteazy, którego wirus HIV potrzebuje do swojego namnażania się w organizmie. Poprzez blokowanie tego enzymu lek zmniejsza liczbę cząstek wirusowych we krwi, co prowadzi do wzmocnienia układu odpornościowego pacjenta. Dzięki temu Reyataz przyczynia się do ograniczenia ryzyka rozwoju chorób oportunistycznych i innych powikłań związanych z zakażeniem HIV.

Reyataz stosuje się zawsze w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi oraz z małą dawką rytonawiru, który wzmacnia i przedłuża działanie atazanawiru. Skojarzone leczenie przeciwretrowirusowe pozwala na lepszą kontrolę zakażenia i zmniejsza ryzyko rozwoju oporności wirusa na stosowane leki. Decyzję o wyborze konkretnego schematu terapeutycznego podejmuje lekarz prowadzący, dobierając kombinację leków najbardziej odpowiednią dla danego pacjenta.

Preparat dostępny jest w kilku postaciach farmaceutycznych dostosowanych do potrzeb różnych grup pacjentów. Kapsułki twarde w dawkach 200 mg i 300 mg przeznaczone są dla dorosłych oraz dzieci powyżej 6 roku życia o masie ciała co najmniej 15 kg, które potrafią połykać kapsułki. Dla najmłodszych pacjentów (od 3 miesiąca życia i o masie ciała co najmniej 5 kg) dostępny jest proszek doustny w saszetkach po 50 mg, który można mieszać z mlekiem modyfikowanym, napojami lub pokarmem.

Należy podkreślić, że Reyataz nie leczy zakażenia HIV całkowicie - jest to lek kontrolujący rozwój choroby. U pacjentów stosujących preparat nadal mogą rozwijać się zakażenia oportunistyczne i inne schorzenia związane z HIV. Lek wymaga systematycznego przyjmowania zgodnie z zaleceniami lekarza, aby zapewnić optymalną kontrolę replikacji wirusa i minimalizować ryzyko rozwoju szczepów opornych.

Aktualna ulotka leku Reyataz

Reyataz - Wszystkie moce, Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych (atazanawir)

Potencjalne zamienniki - aktualnie dostępne leki z tymi samymi substancjami czynnymi

Legenda:

  • Te same substancje czynne - zawiera dokładnie te same substancje czynne
  • Zawiera dodatkowe substancje czynne - ma wszystkie substancje czynne z bazowego leku + dodatkowe (oznaczone +)
  • Częściowe podobieństwo - ma tylko część substancji czynnych z bazowego leku

Ważne: Leki o tych samych substancjach czynnych mogą znacząco różnić się między sobą pod względem:

  • Dawkowania i stężenia substancji czynnych
  • Substancji pomocniczych i składu powłoki
  • Formy farmaceutycznej (tabletki, kapsułki, syrop itp.)
  • Wskazań, przeciwwskazań i ostrzeżeń
  • Producenta i procesu wytwarzania
  • Ceny i dostępności
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku zawsze skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Nie zastępuj przepisanego leku innym bez konsultacji ze specjalistą. Widżet wyświetla maksymalnie 10 podobnych leków (potencjalnych zamienników), może by ich więcej.

Jaki jest skład Reyataz, jakie substancje zawiera?

Substancja czynna:

Atazanawir w postaci siarczanu atazanawiru stanowi substancję czynną preparatu. W zależności od postaci farmaceutycznej:

  • Każda kapsułka twarda 200 mg zawiera 200 mg atazanawiru
  • Każda kapsułka twarda 300 mg zawiera 300 mg atazanawiru
  • Każda saszetka proszku doustnego zawiera 50 mg atazanawiru

Substancje pomocnicze w kapsułkach twardych (200 mg i 300 mg):

Rdzeń kapsułki zawiera krospowidon, laktozę jednowodną oraz magnezu stearynian. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny oraz zawiera substancje barwiące. W przypadku kapsułek 200 mg użyto indygotyny (E132) i tytanu dwutlenku (E171), nadających niebieskie zabarwienie. Kapsułki 300 mg zawierają dodatkowo tlenki żelaza (czerwony, czarny i żółty), co nadaje im charakterystyczne czerwono-niebieskie zabarwienie. Nadruk na kapsułkach wykonano tuszem zawierającym szelak, amonowy wodorotlenek, symetykon i glikol propylenowy.

Substancje pomocnicze w proszku doustnym (50 mg):

Proszek doustny zawiera aspartam (E951) w ilości 63 mg na saszetkę, sacharozę (1,3 g na saszetkę) oraz aromat pomarańczowo-waniliowy. Obecność aspartamu jest istotna dla pacjentów z fenyloketonurią, gdyż stanowi źródło fenyloalaniny. Zawartość sacharozy należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą oraz u dzieci ze względu na możliwy wpływ na zęby.

Pacjenci z nietolerancją laktozy (w przypadku kapsułek) lub niektórych cukrów powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Reyataz?

Po przyjęciu zbyt dużej dawki Reyataz mogą wystąpić charakterystyczne objawy przedawkowania. Najczęściej obserwowane to zażółcenie skóry i białek oczu (żółtaczka) spowodowane zwiększonym stężeniem bilirubiny we krwi oraz nieregularne bicie serca (wydłużenie odstępu QTc w zapisie elektrokardiograficznym).

W przypadku przypadkowego przyjęcia lub podania zbyt dużej liczby kapsułek bądź nadmiernej ilości proszku doustnego, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym leczenie lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Przy kontakcie z personelem medycznym warto poinformować o:

  • Przyjętej dawce leku (liczbie kapsułek lub saszetek)
  • Czasie, który upłynął od przyjęcia nadmiernej dawki
  • Objawach, które już wystąpiły
  • Masie ciała pacjenta (szczególnie ważne u dzieci)
  • Innych lekach stosowanych równocześnie

Nie należy samodzielnie wywoływać wymiotów bez konsultacji z lekarzem. Postępowanie w przypadku przedawkowania powinno odbywać się pod nadzorem medycznym, ponieważ może być konieczne monitorowanie parametrów życiowych, w tym czynności serca, oraz ewentualne zastosowanie leczenia objawowego.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Reyataz – czy mogę spożywać alkohol?

Przyjmowanie z pokarmem:

Przyjmowanie Reyataz z pokarmem jest niezbędne dla prawidłowego wchłaniania leku. Preparat należy zawsze przyjmować podczas posiłku lub z dużą przekąską. Pokarm pomaga organizmowi wchłonąć substancję czynną i zapewnia optymalną skuteczność leczenia. Nie należy przyjmować leku na pusty żołądek.

Produkty ziołowe:

Bezwzględnie zakazane jest jednoczesne stosowanie preparatów zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum). Ta popularna roślina lecznicza może znacząco zmniejszać stężenie atazanawiru we krwi, prowadząc do nieskuteczności leczenia i rozwoju oporności wirusa.

Alkohol:

W ulotce nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących bezpośrednich interakcji Reyataz z alkoholem. Należy jednak pamiętać, że u pacjentów poddanych skojarzonemu leczeniu przeciwretrowirusowemu spożywanie alkoholu stanowi jeden z czynników ryzyka rozwoju martwicy kości (obumierania tkanki kostnej). Ze względu na możliwe działanie alkoholu na wątrobę oraz ogólny stan zdrowia, pacjenci powinni omówić kwestię spożywania alkoholu ze swoim lekarzem prowadzącym.

Leki zobojętniające kwas żołądkowy:

Jeśli pacjent stosuje leki zobojętniające (np. preparaty zawierające wapń, magnez czy glin) w leczeniu zgagi lub niestrawności, musi zachować odpowiednie odstępy czasowe. Leki zobojętniające należy przyjmować co najmniej 1 godzinę przed przyjęciem Reyataz lub co najmniej 2 godziny po jego przyjęciu. Nieprzestrzeganie tych odstępów może zmniejszyć wchłanianie atazanawiru.

Soki grejpfrutowe:

Chociaż ulotka nie wymienia bezpośrednio soku grejpfrutowego, wielu lekarzy zaleca ostrożność przy jego spożywaniu podczas stosowania inhibitorów proteazy. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Przed wprowadzeniem jakichkolwiek znaczących zmian w diecie lub rozpoczęciem stosowania suplementów diety warto omówić to z lekarzem prowadzącym, aby upewnić się, że nie wpłynie to na skuteczność leczenia.

Czy można stosować Reyataz w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża:

Kobiety w ciąży, kobiety podejrzewające, że mogą być w ciąży, oraz kobiety planujące ciążę powinny koniecznie poradzić się lekarza przed zastosowaniem Reyataz. Decyzję o kontynuacji lub rozpoczęciu leczenia podczas ciąży podejmuje lekarz po starannym rozważeniu potencjalnych korzyści dla matki i możliwego ryzyka dla płodu.

Atazanawir, substancja czynna leku, może przenikać przez łożysko. Lekarz prowadzący monitoruje stan zdrowia kobiety ciężarnej przyjmującej lek oraz rozwój płodu, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii. W niektórych przypadkach może być konieczna modyfikacja dawkowania lub schematu leczenia.

Karmienie piersią:

Atazanawir przenika do mleka ludzkiego. Z tego powodu pacjentki nie powinny karmić piersią w czasie stosowania Reyataz. Decyzja ta ma na celu ochronę dziecka przed ekspozycją na lek.

Dodatkowo, kobietom zakażonym wirusem HIV nie zaleca się karmienia piersią, niezależnie od stosowanego leczenia. Wirus HIV może być przekazywany dziecku przez mleko matki, dlatego karmienie piersią stanowi ryzyko transmisji wirusa na niemowlę. W krajach, gdzie dostępne są bezpieczne alternatywy żywienia niemowląt, karmienie piersią przez matki z HIV jest przeciwwskazane.

Kobiety, które aktualnie karmią piersią lub rozważają karmienie piersią, powinny jak najszybciej skonsultować się z lekarzem w celu omówienia najbezpieczniejszych opcji żywienia dziecka oraz ewentualnej modyfikacji schematu leczenia przeciwretrowirusowego.

Antykoncepcja:

Kobiety stosujące doustne środki antykoncepcyjne (pigułki) razem z Reyataz muszą upewnić się, że ściśle przestrzegają zaleceń lekarza i nie pomijają żadnych dawek. Atazanawir może wpływać na skuteczność hormonalnych metod antykoncepcji, dlatego konieczne jest dokładne przestrzeganie schematu przyjmowania zarówno leku przeciwretrowirusowego, jak i środka antykoncepcyjnego. Lekarz może zalecić dodatkowe lub alternatywne metody zapobiegania ciąży.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)

Reyataz - Wszystkie moce, Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych (atazanawir)