Interakcje Pritorplus z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wchodzić w interakcje z preparatem. W niektórych przypadkach konieczne może być dostosowanie dawki innych leków lub podjęcie szczególnych środków ostrożności.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania litu, ponieważ może wystąpić przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i zwiększenie jego toksyczności. Jeśli równoczesne stosowanie tych leków jest konieczne, należy kontrolować stężenie litu w surowicy.

Jednoczesne stosowanie z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek. U pozostałych pacjentów takie połączenie wymaga ścisłego monitorowania czynności nerek, stężenia elektrolitów oraz ciśnienia krwi. Podobne zasady obowiązują przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE.

Leki wpływające na stężenie potasu:

Produkty mogące powodować hipokaliemię - inne diuretyki kaliuretyczne, środki przeczyszczające, kortykosteroidy, ACTH, amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G, kwas salicylowy - mogą nasilić działanie hydrochlorotiazydu na stężenie potasu w surowicy. Z kolei leki oszczędzające potas, suplementy potasu, sole zawierające potas, inhibitory ACE, cyklosporyna oraz heparyna mogą zwiększać stężenie potasu we krwi. W obu przypadkach zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.

Leki nasercowe i przeciwarytmiczne:

Należy okresowo monitorować stężenie potasu w surowicy oraz EKG w czasie stosowania preparatu jednocześnie z glikozydami naparstnicy lub lekami przeciwarytmicznymi. Wywołana tiazydami hipokaliemia lub hipomagnezemia sprzyja powstawaniu arytmii wywołanej glikozydami naparstnicy. Podczas przyjmowania digoksyny obserwowano wzrost jej stężenia w osoczu, dlatego podczas rozpoczynania, dostosowywania dawki i kończenia leczenia należy monitorować stężenie digoksyny.

Leki przeciwcukrzycowe:

Może być konieczne dostosowanie dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych, ponieważ leczenie tiazydem może zaburzać tolerancję glukozy. U pacjentów z cukrzycą przyjmujących insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe wraz z telmisartanem może wystąpić hipoglikemia. Metformina powinna być stosowana ostrożnie ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej z powodu potencjalnej niewydolności nerek wywołanej przez hydrochlorotiazyd.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ):

NLPZ mogą zmniejszać działanie diuretyczne, natriuretyczne i przeciwnadciśnieniowe preparatu. U niektórych pacjentów z zaburzoną czynnością nerek jednoczesne podanie blokerów receptora angiotensyny II i środków hamujących cyklooksygenazę może powodować dalsze zaburzenie czynności nerek, w tym ostrą niewydolność nerek. Takie skojarzenie leków powinno być stosowane z dużą ostrożnością, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni.

Inne istotne interakcje:

• Kolestyramina i kolestypol - zaburzają wchłanianie hydrochlorotiazydu
• Jodowe środki kontrastowe - zwiększone ryzyko ostrej czynnościowej niewydolności nerek, wymagane nawodnienie przed podaniem środka
• Alkohol, barbiturany, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwdepresyjne - mogą potęgować niedociśnienie ortostatyczne
• Leki o działaniu antycholinergicznym - mogą zwiększyć biodostępność diuretyków tiazydowych
• Amantadyna - tiazydy zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny
• Środki cytotoksyczne - tiazydy mogą zmniejszyć ich wydalanie nerkowe i nasilić hamujące działanie na czynność szpiku

W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego lub znieczulenia należy poinformować lekarza o przyjmowaniu preparatu.